Michał Cwynar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Cwynar
5 i 1/2 zwycięstw
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 14 listopada 1915
Orzechówka
Data i miejsce śmierci 26 maja 2008
Dumfries
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svgSiły Powietrzne RP
RAF roundel.svgRAF
Jednostki 114 Eskadra Myśliwska
113 Eskadra Myśliwska
Dywizjon 315
Dywizjon 316
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Distinguished Flying Cross (Wielka Brytania)

Michał Cwynar (ur. 14 listopada 1915 w Orzechówce k. Krosna, zm. 26 maja 2008 w Dumfries), kapitan pilot Wojska Polskiego, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych, as myśliwski Polskich Sił Powietrznych na obczyźnie.

Życiorys[edytuj]

Syn Jana i Marii prowadzących gospodarstwo rolne. W Brzozowie uczęszczał do gimnazjum państwowego, po ukończeniu czterech klas w 1933 r. wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy. Od maja 1937 roku na przeszkoleniu myśliwskim w Wyższej Szkoły Pilotażu w Grudziądzu. Po jego zakończeniu trafił do 114 eskadry myśliwskiej – latał na P.11. Od 6 grudnia 1938 roku w 113 eskadrze myśliwskiej.

1 września zestrzelił Ju 87. 17 września przekroczył granicę z Rumunią. Przez Bejrut dotarł do Francji (29 października 1939). Latał na Caudronach CR-714, Morane-Saulnierach MS-406 oraz Dewoitine D-520. 17 lipca 1940 dotarł do Wielkiej Brytanii.

15 kwietnia 1941 r. przydzielony do 315 Dywizjonu Myśliwskiego „Dęblińskiego”. 14 sierpnia 1941 zestrzelił Bf 109, kolejnego 16 września 1941. 1 czerwca 1942 r. otrzymał promocję na stopień podporucznika. 3 lutego 1943 r. (na Spitfirze IX) koło Calais zestrzelił Focke-Wulfa Fw 190. 5 maja 1943 r. został przeniesiony na odpoczynek do 58 OTU w Balado Bridge. Do dywizjonu 315 wrócił 20 listopada 1943 r. Od kwietnia 1944 r. po przezbrojeniu dywizjonu latał na Mustangach III, a od 7 czerwca 1944 r. pełnił stanowisko dowódcy eskadry „B”. 30 lipca 1944 r. brał udział w eskorcie Beaufighterów z dywizjonu RCAF nad Norwegię. 3 lipca 1945 r. objął dowództwo 316 Dywizjonu Myśliwskiego „Warszawskiego”.

Zdemobilizował się w grudniu 1948 r. Osiedlił się w Dumfries w Szkocji, gdzie założył własną firmę.

Zwycięstwa powietrzne[edytuj]

Na liście Bajana zajmuje 32. pozycję z wynikiem 5 i 1/2 zestrzeleń pewnych, 1 prawdopodobne.

Zestrzelenia pewne[edytuj]

  • Ju 87 – 1 września 1939
  • Bf 109 – 14 sierpnia 1941
  • Bf 109 – 16 września 1941
  • Fw 190 – 3 lutego 1943
  • Bf 109 – 30 lipca 1944
  • 1/2 Bf 109 – 30 lipca 1944 (wspólnie z ppor. Gwidonem Świstuniem)

Zestrzelenia prawdopodobne[edytuj]

  • Bf 110 – 3 września 1939

Odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]