Michał Kochańczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Kochańczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1950
Gdańsk
Zawód podróżnik, publicysta
Alma Mater Uniwersytet Gdański
Rodzice Stanisław i Leokadia z domu Dzidek
Strona internetowa

Michał Kochańczyk (ur. 14 maja 1950 w Gdańsku) – polski taternik, alpinista, polarnik, żeglarz, działacz organizacyjny, publicysta, fotograf, filmowiec, realizator programów telewizyjnych, wykładowca akademicki[1].

Absolwent IX LO w Gdańsku[2] i Wydziału Ekonomiki Przemysłu Uniwersytetu Gdańskiego,

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach szkoły podstawowej brał udział w rodzinnych spływach kajakowych, wędrował także z rodzicami po polskich górach. Pasję wędrowania kontynuował w swojej działalności w harcerstwie w szkole średniej oraz podczas studiów[3]. Pełnił funkcje wiceprezesa Uczelnianego Klubu Turystycznego na Uniwersytecie Gdańskim. Podczas szkoły średniej i studiów uczestniczył w rejsach żeglarskich po Morzu Bałtyckim, w 1969 roku w rejsie na Morze Północne do portów Europy Zachodniej.

Wspinaczki w Tatrach rozpoczął w 1970 roku, ukończył kurs wspinaczki zimowej w lutym 1972 roku. Instruktorem tego kursu był Krzysztof Zdzitowiecki. Na pierwszą wyprawę w Pamir Radziecki (obecnie Tadżycki) wyruszył w 1973[4]. Wspinał się w Tatrach, Pamirze, Himalajach, Andach, w górach Afryki, na Spitsbergenie i Alasce[1]. Jego największym osiągnięciem górskim jest udział w przeprowadzeniu nowej drogi na jedną z najtrudniejszych gór na świecie: na szczyt Fitz Roy w Patagonii[5]. Autor popularnej zimowej taternickiej drogi wspinaczkowej w rejonie Hali Gąsienicowej w Tatrach Polskich (droga Kochańczyka – pierwsze przejście z Bogusławem Laskowskim w marcu 1996 roku)[6].

Wędrował po Saharze i Pustyni Namib, przez wilgotne lasy równikowe[7], po Syberii, w czasie zimy polarnej na nartach na Spitsbergenie, przepłynął Morze Bałtyckie na drewnianej tratwie w 2006 r. (kapitanem tratwy był Andrzej Urbańczyk)[8]. Publikuje zdjęcia i filmy ze swoich wypraw, jest autorem relacji i artykułów ze swoich wypraw. Swoje wyprawy opisywał w wielu czasopismach, m.in. w „Rzeczpospolitej”, „Poznaj Świecie”, „n.p.m”, „Dzienniku Bałtyckim”, „Nie z tej Ziemi”, „Taterniku”, „Górach i Alpinizmie”. Zrealizował 60 podróżniczych programów telewizyjnych w prywatnej telewizji Sky Orunia w Gdańsku[9].

Prowadził wykłady fakultatywne o kulturach świata i o turystyce trekkingowej na Wydziale Przedsiębiorczości i Towaroznawstwa Akademii Morskiej w Gdyni, a w Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku wykłady o multimediach[10]. Na Akademii Wychowania i Sportu w Gdańsku prowadził wykłady i ćwiczenia o turystyce kwalifikowanej.

Był przez osiemnaście lat prezesem Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto”[11], przewodniczący Komisji Rewizyjnej KWT i instruktor senior Polskiego Związku Alpinizmu[12].

Zorganizował i monitorował akcję poszukiwawczą po zaginionych na rzece Ukajali w Peru polskich kajakarzy Celinę Mróz i Jarosława Frąckiewicza w 2011 roku[13]. Członek zespołu Polskiego Związku Alpinizmu ds. zbadania okoliczności i przyczyn wypadku na zimowej wyprawie na Broad Peak w 2013 r.[14].

Członek honorowy Polskiego Związku Alpinizmu, Klubu Wysokogórskiego „Trójmiasto”[11], Międzynarodowego Klubu Morza „Zejman”, Polskiej Akademii Dzieci[15]. Ambasador znaku Fjord Nansen[16].

Od 1989 roku w Radzie Fundatorów Fundacji „Sprawni Inaczej”, od początku powstania Fundacji[17].

Ekspert Polskiego Klubu Ekologicznego Oddział Północno-Wschodni w Gdańsku[18].

Dwukrotnie odznaczony Medalami „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe” (srebrnym i brązowym), jako jedyny dwukrotnie medalami za wybitne osiągnięcia andynistyczne. Polarny rejs jachtu „Lady Dana 44” Przejściem Północno-Wschodnim, w którym uczestniczył Michał Kochańczyk, został wyróżniony Rejsem Roku 2013. Kapitanem jachtu był Ryszard Wojnowski[19]. Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami wręczyło mu dyplom za uratowanie kota z wysokiej sosny. Zaangażowany w działaniach przeciwko dewastacji przyrodniczej Lasów Oliwskich[20] i Doliny Radości[21].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Michał Kochańczyk, „Onet Podróże” [dostęp 2018-03-01].
  2. IX Liceum Gdańsk [w:] Historia szkoły, 9liceum.pl [dostęp 2018-03-01].
  3. Rydzek, Kochańczyk: Przed światem się nie pęka, „gazetapl”, 19 kwietnia 2015 [dostęp 2018-03-01].
  4. J. Miewski, Zgrupowanie Pamir 1977, „Taternik” (2 (239)), Warszawa 1978, s. 53.
  5. Chaltén, Cerro Fitz Roy, Polish route, pataclimb.com [dostęp 2018-03-01].
  6. Edyta Sadowska, Kocioł Kościelcowy / Droga Kochańczyka II, „Drytooling.com.pl”, 21 stycznia 2014 [dostęp 2018-03-01].
  7. Irena Łaszyn, Michał Kochańczyk – kim jest człowiek, który skrytykował kitesurfera z Gdańska?, „Dziennikbaltycki.pl”, 13 marca 2012 [dostęp 2018-03-01].
  8. Andrzej Urbańczyk, Moje cztery tratwy, www.poznaj-swiat.pl, kwiecień 2013 [dostęp 2018-03-01].
  9. Michał Kochańczyk i jego zdjęcia, Portal Pomorza, 25 marca 2009 [dostęp 2018-03-01].
  10. mgr Michał Kochańczyk, www.wsb.pl [dostęp 2018-03-01].
  11. a b Członkowie Honorowi i Prezesi, kwtrojmiasto.pl [dostęp 2018-03-01].
  12. Lista instruktorów, „Polski Związek Alpinizmu” [dostęp 2018-03-01].
  13. Tragedia na Ukajali, kolosy.pl, 3 lutego 2012 [dostęp 2018-03-01].
  14. Broad Peak 2013 – Raport Zespołu Wypadkowego, „Polski Związek Alpinizmu” [dostęp 2018-03-01].
  15. Projekt PAD, „Polska Akademia Dzieci”, 14 września 2010 [dostęp 2018-03-01].
  16. Fjord Nansen based on IdoSell Shop, O marce Fjord Nansen, „Fjord Nansen” [dostęp 2018-03-01].
  17. Fundacja „Sprawni Inaczej”, „Fundacja Sprawni Inaczej” [dostęp 2018-03-01].
  18. Eksperci portalu, „Pomorska Platforma Komunikacji Społecznej” [dostęp 2018-03-01].
  19. Marta Nicgorska, Nagrody żeglarskie „Rejs Roku” wręczone, „trojmiasto.pl”, 8 marca 2014 [dostęp 2018-03-01].
  20. Krzysztof Koprowski, Spór o inwestycję w Dolinie Radości. Właściciel pokazuje dokumenty, „trojmiasto.pl”, 22 kwietnia 2015 [dostęp 2018-03-01].
  21. Knowak, Ocalmy Dolinę Radości, www.forum.dawnygdansk.pl, 5 grudnia 2007 [dostęp 2018-03-01].