Szobiszowice (Czechy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szobiszowice
Soběšovice
gmina
Kościół filialny w Szobiszowicach
Kościół filialny w Szobiszowicach
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj Flag of Moravian-Silesian Region.svg morawsko-śląski
Powiat Frydek-Mistek
Historyczna ziemia Śląsk
Starosta Karel Obluk
Powierzchnia 3,65 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności

865[1]
Kod pocztowy 739 38
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba obrębów ewidencyjnych 3
Liczba części gminy 1
Liczba gmin katastralnych 3
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa lokalizacyjna kraju morawsko-śląskiego
Szobiszowice
Szobiszowice
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Szobiszowice
Szobiszowice
Ziemia 49°44′N 18°28′E/49,729722 18,465278
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Szobiszowice[2](dawny polski egzonim: Sobiszowice[3], także Szebiszowice[4], cz. Soběšovice, niem. Schöbischowitz[4]) – gmina w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Frydek-Mistek, w historycznych granicach Śląska Cieszyńskiego. Powierzchnia 3,65 km², według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyła 865 mieszkańców[1].

Miejscowość położona jest na północnowschodnim brzegu żermanickiego zbiornika wodnego naprzeciwko Łucyny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana została w łacińskim dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna ok. 1305 w szeregu wsi zobowiązanych do płacenia dziesięciny biskupstwu we Wrocławiu, w postaci item apud Sobnonem (z możliwością odczytania item apud Sobisonem)[5][6][7]. Zapis ten (brak określenia liczby łanów, z których będzie płacony podatek) wskazuje, że wieś była w początkowej fazie powstawania (na tzw. surowym korzeniu), co wiąże się z przeprowadzaną pod koniec XIII wieku na terytorium późniejszego Górnego Śląska wielką akcją osadniczą (tzw. łanowo-czynszową). Wieś politycznie znajdowała się wówczas w granicach utworzonego w 1290 piastowskiego (polskiego) księstwa cieszyńskiego, będącego od 1327 lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).

Miejscową parafię katolicką pw. Błogosławionej Marii Dziewicy założono jeszcze w XIV lub w pierwszej połowie XV wieku[8]. Została wymieniona w spisie świętopietrza sporządzonym przez archidiakona opolskiego Mikołaja Wolffa w 1447 pośród innych parafii archiprezbiteratu (dekanatu) w Cieszynie pod nazwą Sobieschowicz[9]. Na podstawie wysokości opłaty w owym sprawozdaniu liczbę ówczesnych parafian (we wszystkich podległych wioskach) oszacowano na 45[10]. W okresie Reformacji kościół został przejęty przez ewangelików. 25 marca 1654 został im odebrany przez specjalną komisję. Parafia katolicka nie została po tym wznowiona.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 174 budynkach w Szobiszowicach na obszarze 744 hektarów mieszkało 918 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 123,4 os./km². z tego 886 (96,5%) mieszkańców było katolikami, 30 (3,3%) ewangelikami a 2 (0,2%) żydami, 901 (98,1%) było czesko- 17 (1,9%) polskojęzycznymi[4]. Do 1910 roku liczba mieszkańców spadła do 863, z czego 772 (89,4%) było czesko- a 91 (10,5%) polskojęzycznymi, a w podziale wyznaniowym 817 (94,7%) było katolikami a 46 (5,3%) ewangelikami[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Počty obyvatel v obcích k 1. 1. 2012 (cz.). www.mvcr.cz. [dostęp 2012-02-16].
  2. Uchwała KSNG z dnia 19 grudnia 2012 r. Publikacja w formacie PDF
  3. Uchwała KSNG nr 5/2012 z dnia 30 maja 2012 r. Publikacja w formacie PDF
  4. 4,0 4,1 4,2 Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
  5. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 296. ISBN 978-83-926929-3-5.
  6. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (online). W: www.dokumentyslaska.pl [on-line]. [dostęp 2013-07-22].
  7. H. Markgraf, J. W. Schulte: Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis. Breslau: Josef Max & Comp., 1889.
  8. I. Panic, 2010, s. 415
  9. Registrum denarii sancti Petri in archidiaconatu Opoliensi sub anno domini MCCCCXLVII per dominum Nicolaum Wolff decretorum doctorem, archidiaconum Opoliensem, ex commisione reverendi in Christo patris ac domini Conradi episcopi Wratislaviensis, sedis apostolice collectoris, collecti. „Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens”. 27, s. 369-372, 1893. Breslau: H. Markgraf (niem.). 
  10. I. Panic, 2010, s. 321-322
  11. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)