Ricardo Sá Pinto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ricardo Sá Pinto
Ilustracja
Ricardo Sá Pinto (2012)
Pełne imię i nazwisko Ricardo Manuel Andrade e Silva Sá Pinto
Data i miejsce urodzenia 10 października 1972
Porto, Portugalia
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Legia Warszawa (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1982–1987 FC Porto
1987–1991 SC Salgueiros
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–1994 SC Salgueiros 57 (17)
1994–1997 Sporting CP 77 (20)
1997–2000 Real Sociedad 70 (6)
2000–2006 Sporting CP 97 (14)
2006–2007 Standard Liège 21 (2)
W sumie: 322 (59)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1994  Portugalia U-21 10 (0)
1994–2001  Portugalia 45 (9)
W sumie: 55 (9)
Kariera trenerska
Lata Klub
2010–2011 União Leiria (asystent)
2011–2012 Sporting CP (U-19)
2012 Sporting CP
2013 FK Crvena zvezda
2013–2014 OFI 1925
2014–2015 PAE Atromitos
2015 CF Os Belenenses
2016 Al-Fateh SC
2017 PAE Atromitos
2017–2018 Standard Liège
2018– Legia Warszawa

Ricardo Manuel Andrade e Silva Sá Pinto (ur. 10 października 1972 w Porto) – portugalski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika lub napastnika i trener. Od 13 sierpnia 2018 szkoleniowiec Legii Warszawa.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Seniorską karierę zaczynał w SC Salgueiros. W 1994 odszedł do Sportingu Lizbona, z którym w pierwszym sezonie zdobył puchar kraju.

W latach 1997–2000 występował w Realu Sociedad. W 2000 wrócił do Sportingu, gdzie wywalczył tytuł mistrza i wicemistrza ligi portugalskiej, puchar kraju oraz uczestniczył w finale Pucharu UEFA, gdzie jego klub przegrał z CSKA Moskwa 1:3. Po zakończeniu sezonu 2005/2006 ogłosił, że kończy karierę piłkarską, ale został nakłoniony do zmiany tej decyzji. W maju 2006 podpisał kontrakt z belgijskim Standardem Liège. Po zakończeniu sezonu 2006/2007 definitywnie zakończył karierę.

Rozegrał 45 spotkań w barwach reprezentacji Portugalii, w których strzelił 9 goli. Zadebiutował 7 września 1994 w Belfaście, w wygranym przez Portugalię spotkaniu z Irlandią Północną. Był powołany na ME 1996 i ME 2000. W reprezentacji po raz ostatni wystąpił 6 czerwca 2001 w meczu z Cyprem (6:0). Uraz stawu skokowego uniemożliwił mu start w MŚ 2002.

W 1997, żądając wyjaśnień od selekcjonera reprezentacji Artura Jorge, dlaczego ten nie powołał go do kadry, udał się do niego, a następnie pobił. W wyniku tego zajścia Jorge podał się do dymisji a piłkarz został zdyskwalifikowany na rok[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 2010 Sá Pinto został asystentem trenera Pedro Caixinhi w União Leiria. Po sezonie 2010/2011 został trenerem juniorów w Sportingu CP, a 13 lutego 2012 został nowym szkoleniowcem pierwszego zespołu[2]. 25 maja 2012 przedłużył kontrakt, podpisując dwuletnią umowę. 4 października 2012, po wyjazdowej przegranej 0:3 z węgierskim Videoton FC w Lidze Europy, został zwolniony z klubu[3]. 21 marca 2013 podpisał kontrakt z serbską Crveną zvezdą[4]. Prowadził również OFI 1925 i Atromitos Ateny.

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

13 Sierpnia 2018 Pinto podpisał 3-letni kontrakt z Warszawską Legią, gdzie przyszedł razem ze swoimi trzema współpracownikami – do sztabu szkoleniowego jako kolejny asystentem dołączy Rui Mota, wraz z Krzystofem Dowhaniem pracować będzie trener bramkarzy Ricardo Pereira oraz Guilherme Gomes, który będzie pełnił funkcję trenera przygotowania fizycznego[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]