Ricardo Sá Pinto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ricardo Sá Pinto
Ilustracja
Ricardo Sá Pinto (2012)
Imię i nazwisko Ricardo Manuel Andrade e Silva Sá Pinto
Data i miejsce urodzenia 10 października 1972
Porto, Portugalia
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Legia Warszawa (trener)
Kariera juniorska
1982–1987
1987–1991
FC Porto
SC Salgueiros
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1991–1994
1994–1997
1997–2000
2000–2006
2006–2007
SC Salgueiros
Sporting CP
Real Sociedad
Sporting CP
Standard Liège
57 (17)
77 (20)
70 (6)
97 (14)
21 (2)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1992–1994
1994–2001
 Portugalia U-21
 Portugalia
10 (0)
45 (9)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2010–2011
2011–2012
2012
2013
2013–2014
2014–2015
2015
2016
2017
2017–2018
2018–
UD Leiria (asystent)
Sporting CP U19
Sporting CP
FK Crvena zvezda
OFI 1925
Atromitos Ateny
CF Os Belenenses
Al-Fateh SC
Atromitos Ateny
Standard Liège
Legia Warszawa

Ricardo Manuel Andrade e Silva Sá Pinto (ur. 10 października 1972 w Porto) – portugalski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika lub napastnika i trener. Od 13 sierpnia 2018 szkoleniowiec Legii Warszawa.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Seniorską karierę zaczynał w SC Salgueiros. W 1994 odszedł do Sportingu Lizbona, z którym w pierwszym sezonie zdobył puchar kraju.

W latach 1997–2000 występował w Realu Sociedad. W 2000 wrócił do Sportingu, gdzie wywalczył tytuł mistrza i wicemistrza ligi portugalskiej, puchar kraju oraz uczestniczył w finale Pucharu UEFA, gdzie jego klub przegrał z CSKA Moskwa 1:3. Po zakończeniu sezonu 2005/2006 ogłosił, że kończy karierę piłkarską, ale został nakłoniony do zmiany tej decyzji. W maju 2006 podpisał kontrakt z belgijskim Standardem Liège. Po zakończeniu sezonu 2006/2007 definitywnie zakończył karierę.

Rozegrał 45 spotkań w barwach reprezentacji Portugalii, w których strzelił 9 goli. Zadebiutował 7 września 1994 w Belfaście, w wygranym przez Portugalię spotkaniu z Irlandią Północną. Był powołany na ME 1996 i ME 2000. W reprezentacji po raz ostatni wystąpił 6 czerwca 2001 w meczu z Cyprem (6:0). Uraz stawu skokowego uniemożliwił mu start w MŚ 2002.

W 1997, żądając wyjaśnień od selekcjonera reprezentacji Artura Jorge, dlaczego ten nie powołał go do kadry, udał się do niego, a następnie pobił. W wyniku tego zajścia Jorge podał się do dymisji a piłkarz został zdyskwalifikowany na rok[1].

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W 2010 Sá Pinto został asystentem trenera Pedro Caixinhi w União Leiria. Po sezonie 2010/2011 został trenerem juniorów w Sportingu CP, a 13 lutego 2012 został nowym szkoleniowcem pierwszego zespołu[2]. 25 maja 2012 przedłużył kontrakt, podpisując dwuletnią umowę. 4 października 2012, po wyjazdowej przegranej 0:3 z węgierskim Videoton FC w Lidze Europy, został zwolniony z klubu[3]. 21 marca 2013 podpisał kontrakt z serbską Crveną zvezdą[4]. Prowadził również OFI 1925 i Atromitos Ateny.

Legia Warszawa[edytuj | edytuj kod]

13 Sierpnia 2018 Pinto podpisał 3-letni kontrakt z Warszawską Legią, gdzie przyszedł razem ze swoimi trzema współpracownikami – do sztabu szkoleniowego jako kolejny asystentem dołączy Rui Mota, wraz z Krzystofem Dowhaniem pracować będzie trener bramkarzy Ricardo Pereira oraz Guilherme Gomes, który będzie pełnił funkcję trenera przygotowania fizycznego[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]