Nissan Leaf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nissan Leafsamochód elektryczny klasy kompaktowej produkowany przez japoński koncern Nissan od 2010 roku. W 2017 roku zadebiutowała druga generacja pojazdu.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Nissan Leaf I
ZE0
Ilustracja
Nissan Leaf I - przód
Inne nazwy

Venucia e30

Producent

Nissan

Zaprezentowany

Tokyo Motor Show 2009

Okres produkcji

2010 - 2017

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Smyrna
Wielka Brytania Sunderland
Japonia Oppama

Następca

Nissan Leaf II

Dane techniczne
Segment

C

Typy nadwozia

5-drzwiowy hatchback

Silniki

elektr. 109 KM/280 Nm
el.109 KM/254 Nm (od 2013)

Napęd

przedni

Długość

4445 mm

Szerokość

1770 mm

Wysokość

1549 mm

Rozstaw osi

2700 mm

Masa własna

1550 kg
(od 2013 lżejszy o 80kg)

Liczba miejsc

5

Test Euro NCAP

5 gwiazdek

Bagażnik

330/680 l
370/720 l (od 2013)

Ładowność

415 kg

Dane dodatkowe
Pokrewne

Nissan Tiida

Konkurencja

Chevrolet Volt
Opel Ampera

Nissan Leaf I oznaczony fabrycznym kodem ZE0 zadebiutował po raz pierwszy jesienią 2009 roku w Tokio.

Nissan Leaf I - tył
Nissan Leaf I - wnętrze
Nissan Leaf I podczas ładowania
Nissan Leaf I jako taksówka
Chińska Venucia e30

Prototyp auta został oparty na platformie Nissana Tiidy (Nissan Versa w USA i Kanadzie). Zaprezentowano go 26 lipca 2009. Tydzień później przedstawiono wersję produkcyjną.

Po raz pierwszy został zaprezentowany jako auto koncepcyjne na targach motoryzacyjnych Tokyo Motor Show 9 października 2009 roku[1]. Wersja produkcyjna zadebiutowała 16 grudnia 2010 roku[2]. Magazyn Time uznał auto za jeden z 50 najlepszych wynalazków roku 2009. Cena auta w 2010 roku wynosiła ok. 30 tys. euro[3]. Samochód produkowany jest w japońskich zakładach w Oppama, od stycznia 2013 roku w amerykańskich zakładach w Smyrna w stanie Tennessee[4], a od marca 2013 roku również w Sunderland w Wielkiej Brytanii[5]. Do sierpnia 2017 roku Nissan sprzedał na świecie 283 tys. egzemplarzy.[6]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

Leaf jest napędzany silnikiem elektrycznym o mocy 80 kW/109 KM w zakresie 2730-9800 obr./min i momencie obrotowym 280 Nm w zakresie 0-2730 obr./min. Zasięg samochodu wynosi 160 km, masa ok. 1540 kg. Auto w wersji Eu rozwija prędkość ograniczoną do 145 km/h. Przyspieszenie 0-100 km/h trwa 11,9 s, choć w praktyce często trwa to krócej o 1 s i wynosi około 10,5 s. W I połowie 2013 roku nieco zmodernizowano napęd, mniejszy moment obrotowy 254 Nm jest osiągany w zakresie 0-3000 obr./min, moc 109 KM dostępna jest w zakresie 3000-10000 obr./min, przyspieszenie do 100 km/h wynosi 10,8 s, nieco zwiększono zasięg (do ok. 200 km).

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nissan Leaf zdobył dwie prestiżowe nagrody. Model został ogłoszony Światowym Samochodem Roku 2011[7] oraz zwyciężył także w europejskim konkursie Car Of The Year, będąc tym samym pierwszym samochodem elektrycznym, który otrzymał ten tytuł[8].

Modernizacja[edytuj | edytuj kod]

Około 2 lata po wprowadzeniu na rynek Leaf przechodzi facelifting, który obejmuje szereg ulepszeń. Według producenta druga generacja wozu, to ponad 100 modyfikacji w stosunku do wcześniejszego modelu. Udoskonalenia obejmują technologie zapewniające większy realny zasięg, wyższy poziom zdatności do recyklingu, więcej przestrzeni w kabinie, wyższą efektywność ładowania, lepsze wyposażenie oraz trzy dostępne wersje i większy wybór opcji modelu. Zmiany stylistyczne są subtelne, ale dzięki delikatnemu przestylizowaniu przodu auta, obniżono jego i tak niski współczynnik oporu aerodynamicznego (z wartości 0,29 do 0,28)[9]. Najważniejsza zmiana to nowy, lżejszy elektryczny układ napędowy oraz wprowadzenie nowej wersji "S"[10], bardziej przystępnej cenowo.

Zmieniony Leaf został zaprezentowany w Japonii, ale podobne uaktualnienia pojawią się w północnoamerykańskiej odmianie, która dodatkowo już nie będzie importowana z Japonii, ale będzie budowana w fabryce w miejscowości Smyrna w stanie Tennessee. Produkcja rozpoczęła się w styczniu 2013 r., a do sprzedaży trafił w marcu 2013 roku.

Elektryczny układ napędowy dostał nowe lub przeprojektowane elementy zaczynając od nowego silnika elektrycznego. Ten będzie w przyszłości montowany w hybrydowych i elektrycznych samochodach spółki Renault-Nissan. Według Nissana, bardziej przyjazny dla środowiska silnik zmniejsza wykorzystanie dysprozu (Dy), metalu ziem rzadkich (RE) o 40% w porównaniu do konwencjonalnego silnika EV. Japoński producent mówi również, że nowy zintegrowany silnik elektryczny i konwerter DC/DC spowodowały 10-procentową redukcję masy i 30-procentową redukcję objętości. Dzięki wykorzystaniu usprawnionego modułu baterii i jeszcze kilku lekkich elementów nowy Leaf jest lżejszy o 80 kg. Dodatkowo Nissan przeniósł urządzenie do ładowania akumulatorów z tylnej do przedniej części auta. Dzięki temu zwiększyła się przestrzeń bagażowa z 330 do 370 litrów. Inne zmiany obejmują mniejsze zużycie energii, bardziej efektywne regeneracyjne hamulce, zwiększenie zasięgu do 228 km z 142 według japońskiego trybu JC08. Dodano również takie funkcje jak Hill Start Assist, nowy energooszczędny system audio firmy Bose, poprawione wykończenie wnętrza, pojawią się nowe kolory nadwozia: Metal Dark Gray, Brilliant White Pearl i białe i nowe wzory felg aluminiowych.

Leaf w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce samochód jest dostępny w sprzedaży od lipca 2013 roku[9]. Druga generacja dostępna jest już w salonach samochodowych w Polsce.[11]

Od listopada 2017 do kwietnia 2020 190 egzemplarzy Leafa i 10 dostawczych e-NV200 tworzyło we Wrocławiu flotę Miejskiej Wypożyczalni Samochodów Elektrycznych — Vozilla. W całym 2017 roku Nissan sprzedał w Polsce 270 egz. 239 Leafów oraz 31 e-NV200.[12]


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Nissan Leaf II
ZE1
Ilustracja
Nissan Leaf II - przód
Producent

Nissan

Zaprezentowany

Tokyo Motor Show 2017

Okres produkcji

od 2017

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Smyrna
Wielka Brytania Sunderland
Japonia Oppama

Poprzednik

Nissan Leaf I

Dane techniczne
Segment

C

Typy nadwozia

5-drzwiowy hatchback

Silniki

elektr. 148 KM/320 Nm

Napęd

przedni

Długość

4490 mm

Szerokość

1788 mm

Wysokość

1530 mm

Rozstaw osi

2700 mm

Masa własna

1580 kg

Liczba miejsc

5

Dane dodatkowe
Konkurencja

Citroën ë-C4
Hyundai Ioniq Electric
Peugeot e-308
Volkswagen ID.3

Nissan Leaf II oznaczony kodem fabrycznym ZE1 został zaprezentowany oficjalnie po raz pierwszy 5 września 2017 roku.[13]

Nissan Leaf II - tył
Nissan Leaf II - wnętrze
Nissan Leaf II podczas ładowania

Drugie wcielenie Leafa ma nową, bardziej tradycyjną i niższą sylwetkę, a dzięki nowym bateriom i lepszej efektywności napędu ok. 40% większy zasięg - 240 km. Poza wydłużeniem zasięgu, nowy LEAF otrzyma lepsze osiągi podczas przyspieszania i półautonomiczny system jazdy. W Japonii auto trafiło do sprzedaży 10 października 2017 r. W Europie premiera Nowego Nissana Leaf odbyła się 2 października w norweskim Oslo.

Nowa, odświeżona wersja wyglądu samochodu została zaprezentowana podczas międzynarodowego salonu samochodowego w Nowym Jorku w kwietniu 2022 roku.











Globalna sprzedaż[edytuj | edytuj kod]

Do grudnia 2020 r. światowe dostawy Leafa wyniosły 500 000 samochodów[14]. Od września 2021 r. największym rynkiem zbytu elektrycznego Nissana jest Europa, gdzie sprzedano łącznie ponad 208 000 sztuk[15], z czego 70 000 sztuk zarejestrowano w Norwegii. Również we wrześniu 2021 r. sprzedaż Leafa w USA wyniosła 161 545 sztuk[16] i ponad 150 000 w Japonii[17].

Koniec Nissana Leaf[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2021 roku Guillaume Cartier szef koncernu na Europę podał, że w fabryce w brytyjskim Sunderland, Leaf zostanie od 2025 roku zastąpiony nowym, elektrycznym crossoverem[18]. Budowa nowego elektryka w Sunderland będzie realizowane w ramach inwestycji w nowy zakład Nissana o wartości 1 miliarda funtów. Ma ona zabezpieczyć przyszłość zakładu oraz miejsca pracy. Nowy crossover będzie oparty na platformie CMF-EV, która została przygotowana przez alians Renault-Nissan-Mitsubishi[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tokyo Motor Show: Nissan Leaf joins wacky concepts, „Telegraph.co.uk” [dostęp 2016-12-12].
  2. Tygodnik Auto Świat, nr 1, 28 grudnia 2009
  3. Elektryczny w cenie diesla – cena Nissana Leaf – Onet.pl Moto – 17.05.2010. [dostęp 2010-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-18)].
  4. Nissan Begins U.S. Assembly of 2013 LEAF Electric Vehicle and Batteries, „Nissan Online Newsroom” [dostęp 2016-12-12].
  5. Nissan launches production of new and improved 100% electric Nissan LEAF in Sunderland, UK, Blog of RENAULT NISSAN [dostęp 2016-12-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-12-14].
  6. It's amazing when nothing holds you back, „Nissan Online Newsroom” [dostęp 2017-08-09].
  7. World Car Awards – 2011 WCA Results. wcoty.com. [dostęp 2013-09-19]. (ang.).
  8. Previous winners – Car of the Year 2011. caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-27)]. (ang.).
  9. a b Elektryczny Nissan Leaf w sprzedaży: CENA w POLSCE startuje od 126 000 zł – ZDJĘCIA + WIDEO [dostęp 2016-12-12].
  10. 2013 Nissan LEAF Press Kit, „Nissan Online Newsroom” [dostęp 2016-12-12].
  11. Mad Mobil autoryzowany dealer i serwis NISSAN - Rybnik i Gliwice, madmobil.pl [dostęp 2018-02-16].
  12. Sprzedaż Nissana Leafa i e-NV200 w Polsce – nowy rekord!, elektrowoz.pl [dostęp 2018-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-25].
  13. 2018 Nissan LEAF makes North American debut, „Nissan Online Newsroom” [dostęp 2017-09-06].
  14. Nissan marks 10 years of LEAF sales, with over 500,000 sold worldwide, Official U.S. Newsroom, 3 grudnia 2020 [dostęp 2021-11-18] (ang.).
  15. Nissan świętuje kolejny elektryzujący krok milowy – sprzedaż 250 000 samochodów elektrycznych w Europie, Oficjalny serwis dla mediów, 6 września 2021 [dostęp 2021-11-11] (pol.).
  16. US: Nissan LEAF Sales Improved A Bit In Q3 2021, InsideEVs [dostęp 2021-11-11] (ang.).
  17. Nissan to launch all-electric minivehicle in early FY2022 in Japan, Official Global Newsroom, 27 sierpnia 2021 [dostęp 2021-11-11] (ang.).
  18. 2025 Nissan Leaf to become compact SUV for third generation, Autocar [dostęp 2021-11-11] (ang.).
  19. Paweł Bednarz, Nissan LEAF zniknie z rynku. Firma zastąpi go elektrycznym crossoverem, AutoElectroMoto.pl, 22 października 2021 [dostęp 2021-11-11] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]