Octan metylu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Octan metylu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C3H6O2
Inne wzory CH3COOCH3; MeCOOMe; AcOMe
Masa molowa 74,08 g/mol
Wygląd przezroczysta, bezbarwna ciecz[1]
Identyfikacja
Numer CAS 79-20-9
PubChem 6584
Podobne związki
Podobne związki octan etylu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Octan metyluorganiczny związek chemiczny, ester metylowy kwasu octowego, ciecz o charakterystycznym owocowym zapachu podobnym do octanu etylu. Bardzo dobrze rozpuszcza się w rozpuszczalnikach organicznych takich jak np. etanol lub toluen. Jest to substancja łatwopalna. Nie należy wdychać oparów. Pary octanu metylu tworzą z powietrzem mieszaniny wybuchowe.

Octan metylu stosowany jest między innymi jako rozpuszczalnik oraz jako półprodukt do syntez organicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-4.
  2. a b c d e Lide 2009 ↓, s. 3-334.
  3. Lide 2009 ↓, s. 16-41.
  4. a b c Octan metylu (nr 45999) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2015-03-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  5. Lide 2009 ↓, s. 6-63.
  6. Lide 2009 ↓, s. 6-176.
  7. Lide 2009 ↓, s. 6-128.
  8. Lide 2009 ↓, s. 9-56.
  9. a b Octan metylu (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2015-03-20].
  10. Octan metylu (nr 45999) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2015-03-20]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  11. a b Lide 2009 ↓, s. 15-18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]