Octan etylu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Octan etylu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H8O2
Inne wzory CH
3
COOC
2
H
5
, CH
3
CH
2
OC(O)CH
3
, AcOEt
Masa molowa 88,11 g/mol
Wygląd przezroczysta, bezbarwna ciecz[2]
Identyfikacja
Numer CAS 141-78-6
PubChem 8857[3]
Podobne związki
Podobne związki octan butylu, maślan etylu, mrówczan etylu, bezwodnik octowy, eter dietylowy
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Octan etylu, CH
3
COOC
2
H
5
organiczny związek chemiczny z grupy octanów, ester kwasu octowego i etanolu. Jest bezbarwną cieczą o charakterystycznym, przyjemnym, owocowym zapachu[18][19]. Bardzo dobry rozpuszczalnik organiczny, słabo rozpuszczalny w wodzie. Obecnie wycofuje się go z użycia w przemyśle z powodu jego działania drażniącego i względnie dużej toksyczności.

Otrzymywany w wyniku estryfikacji etanolu kwasem octowym (konieczny dodatek kwaśnego katalizatora) lub bezwodnikiem octowym:

CH
3
COOH + C
2
H
5
OH → CH
3
COOC
2
H
5
+ H
2
O
CH
3
COOCOCH
3
+ C
2
H
5
OH → CH
3
COOC
2
H
5
+ CH
3
COOH

Stosowany jest jako rozpuszczalnik farb i lakierów, rozpuszczalnik w procesach przemysłowych oraz składnik mieszanin zapachowych, a także w entomologii do zatruwania owadów.

Przypisy[edytuj]

  1. Henri A. Favre, Warren H. Powell: Nomenclature of Organic Chemistry. IUPAC Recommendations and Preferred Names 2013 (Blue Book). Royal Society of Chemistry, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2014, s. 804. DOI: 10.1039/9781849733069-FP001. ISBN 9780854041824.
  2. a b Farmakopea Polska X. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 9788363724474.
  3. Octan etylu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. a b c d e Haynes 2014 ↓, s. 3-250.
  5. Haynes 2014 ↓, s. 5-197.
  6. Haynes 2014 ↓, s. 5-170.
  7. a b c Haynes 2014 ↓, s. 6-65.
  8. a b c d Haynes 2014 ↓, s. 6-232.
  9. a b c d e Haynes 2014 ↓, s. 6-183.
  10. a b Haynes 2014 ↓, s. 6-99.
  11. Haynes 2014 ↓, s. 15-17.
  12. Haynes 2014 ↓, s. 9-56.
  13. a b Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia (WE) nr 1272/2008, zał. VI, z uwzględnieniem Rozporządzeń ATP: Octan etylu w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2016-08-19].
  14. a b c Haynes 2014 ↓, s. 16-22.
  15. a b Octan etylu (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2016-08-19].
  16. Octan etylu. Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Polski. [dostęp 2016-08-19].
  17. Octan etylu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2016-08-19].
  18. Encyklopedia techniki. Chemia. Władysław Gajewski (red.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965. OCLC 33835352.
  19. Mały słownik chemiczny. Jerzy Chodkowski (red.). Wyd. 5. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.

Bibliografia[edytuj]