Ostatni król Szkocji (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostatni król Szkocji
The Last King of Scotland
Gatunek dramat, historyczny
Data premiery Ziemia 1 września 2006
Polska 9 lutego 2007
Kraj produkcji  Wielka Brytania
Język angielski, francuski, niemiecki, suahili
Czas trwania 121 min
123 min – wersja amerykańska
Reżyseria Kevin Macdonald
Scenariusz Jeremy Brock
Peter Morgan
Giles Foden
Główne role Forest Whitaker
James McAvoy
Gillian Anderson
Muzyka Alex Heffes
Zdjęcia Anthony Dod Mantle
Scenografia Tina Jones
Kostiumy Michael O’Connor
Montaż Justine Wright
Produkcja Lisa Bryer
Andrea Calderwood, Christine Ruppert, Charles Steel
Dystrybucja Stany Zjednoczone Fox Searchlight Pictures
Polska Cinepix
Budżet 5 mln funtów
Nagrody
Nagroda Akademii Filmowej, Złoty Glob, Nagroda Gildii Aktorów Filmowych i inne

Ostatni król Szkocji (ang. The Last King of Scotland) – brytyjski film z 2006, w reżyserii Kevina Macdonalda, ekranizacja książki Gilesa Fodena pod tym samym tytułem, ukazujący dyktaturę Idiego Amina w Ugandzie. Krwawe wydarzenia towarzyszące jego rządom przedstawione są z punktu widzenia fikcyjnej postaci osobistego lekarza Amina, Szkota Nicholasa Garrigana.

Forest Whitaker, odtwarzający w filmie rolę tytułowego dyktatora, otrzymał za swoją rolę Oskara.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów medycznych w 1970 roku Nicolas Garrigan postanawia wyjechać, by pomagać chorym, ale też przy okazji użyć życia. Jego wyborem staje się afrykańska Uganda, a tam placówka prowadzona przez Sarę Zach i jej męża. W czasie gdy Garrigan osiedla się w Ugandzie, dochodzi do zamachu stanu, na którego czele stoi Idi Amin – generał obalający prezydenta Miltona Obote. Wracający z wystąpienia Amina Garrigan zostaje zatrzymany przez żołnierzy z prośbą o udzielenie pomocy rannemu Aminowi, który miał właśnie wypadek. Fakt, iż Garrigan pochodzi ze Szkocji, fascynuje generała do tego stopnia, że następnego dnia zaprasza młodego Brytyjczyka do siebie z propozycją objęcia funkcji jego osobistego lekarza.

Początkowo zafascynowany prezencją i stylem Amina (fascynację tę podsycają darowane przezeń prezenty, między innymi sportowy Mercedes), Garrigan wkrótce zaczyna dowiadywać się o dziwnych zaginięciach jego przeciwników. Nie dowierzając przyglądającym się sytuacji pracownikom londyńskiego rządu, lekarz coraz częściej słyszy o zbrodniach, za którymi ma stać przywódca. Szczególnym wydarzeniem staje się zniknięcie ministra zdrowia Ugandy, o którym Garrigan poinformował Amina, że widział go w jednym z klubów rozmawiającego z białym mężczyzną. Gdy okazuje się, że była to rozmowa na temat umowy na dostawę penicyliny, Garrigan pyta o ministra samego dyktatora. Otrzymuje głęboko zastanawiającą odpowiedź wraz ze stwierdzeniem, że on sam jest teraz Ugandyjczykiem. Wieczorem w splądrowanym mieszkaniu stwierdza brak swojego brytyjskiego paszportu, natomiast znajduje paszport przedstawiający go jako obywatela Ugandy, co oznacza brak możliwości wyjazdu.

Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Garrigan zakochuje się ze wzajemnością w jednej z młodych żon Amina, Kay. Wkrótce okazuje się, że zaszła ona w ciążę. Kobieta próbuje ją usunąć, jednak wkrótce zostaje zamordowana. Garrigan stara się uciec z kraju, lecz wywiad brytyjski żąda w zamian otrucia Idi Amina. Nieudana próba dokonania tego podczas słynnych wydarzeń na lotnisku w Entebbe kończy się aresztowaniem lekarza i jego ciężkim okaleczeniem. Ostatecznie udaje mu się uciec, dzięki wmieszaniu się w grupę zwalnianych zakładników.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]