Most na rzece Kwai (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most na rzece Kwai
The Bridge on the River Kwai
Most na rzece Kwai
Gatunek dramat, wojenny
Rok produkcji 1957
Data premiery Ziemia 2 października 1957
Kraj produkcji  Wielka Brytania
 Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 161 minut
Reżyseria David Lean
Scenariusz Pierre Boulle (powieść)
Carl Foreman, Michael Wilson (scenariusz)
Główne role Alec Guinness, Sessue Hayakawa,
William Holden, Jack Hawkins
Muzyka Malcolm Arnold
Zdjęcia Jack Hildyard
Scenografia Donald M. Ashton
Produkcja Sam Spiegel
Wytwórnia Columbia Pictures
Horizon Pictures
Dystrybucja Columbia Pictures
Budżet 3 000 000 USD
Jeńcy budujący most na rzece Kwai w rysunku z II wojny światowej

Most na rzece Kwai (ang. The Bridge on the River Kwai) – amerykańsko-brytyjski dramat wojenny z 1957 roku w reżyserii Davida Leana, oparty na powieści pod tym samym tytułem francuskiego pisarza Pierre’a Boulle’a.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej brytyjscy jeńcy otrzymują od Japończyków rozkaz zbudowania w dzikiej dżungli mostu kolejowego na rzece Kwai w Tajlandii. Dowodzący jeńcami pułkownik Nicholson (Alec Guinness) odmawia pracy, powołując się na konwencję genewską zakazującą przymusowej pracy oficerów. Komendant japoński pułkownik Saito (Sessue Hayakawa) pogardza takim nastawieniem i zmusza Nicholsona do stania w szeregu w pełnym słońcu obok reszty oficerów. Po izolacji w metalowej skrzyni pułkownik zostaje uwolniony wśród radości swoich ludzi. Saito postanawia kontynuować budowę mostu, ale nic z tego nie wychodzi z powodu braku współpracy jeńców.

Nicholson zmienia jednak zdanie. Jako typowy brytyjski oficer szuka sposobu, by polepszyć morale i położenie swoich ludzi. Szansę na to widzi w moście, byliby zajęci przy budowie i czuliby dumę z efektów pracy. Przekonuje martwiącego się opóźnieniem Saita argumentami technicznymi. Nicholson daje rozkaz swoim ludziom, by w pełni współpracowali.

Amerykański major Shears (William Holden) z tego samego obozu myśli tylko o ucieczce. Udaje mu się i dociera do alianckich linii. Choć tego nie chce, powraca po kilku tygodniach, prowadząc oddział brytyjskich komandosów pod rozkazami majora Wardena (Jack Hawkins). Celem jest wysadzenie tego właśnie budowanego mostu, aby nie mogły po nim przejeżdżać japońskie pociągi z zaopatrzeniem dla armii na istotnej trasie BangkokRangun nazywanej Koleją Śmierci.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał Złoty Glob dla Najlepszego filmu dramatycznego oraz nagrodę BAFTA dla Najlepszego filmu.

Uzyskał siedem nagród podczas 30. ceremonii wręczenia Oscarów w 1958 w następujących kategoriach: najlepszy film, najlepszy aktor pierwszoplanowy (Alec Guinness), najlepsza reżyseria, najlepszy scenariusz adaptowany, najlepsze zdjęcia, najlepszy montaż oraz najlepsza muzyka filmowa.

Varia[edytuj | edytuj kod]

William Holden zgodził się zagrać w filmie, mimo iż nie otrzymał gwiazdorskiej gaży, jednak dzięki kontraktowi, który zarezerwował dla niego część zysków, zarobił miliony[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magdalena Hen. Prawa za brawa. „Polityka”, s. 58-59, 2012-03-28. [dostęp 31 marca 2012]. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]