Papiasz z Hierapolis

Święty
Papiasz z Hierapolis
Παπίας Ιεραπόλεως
	ojciec apostolski; biskup; męczennik (?)
	; Wizerunek Papiasza z Kroniki norymberskiej (1493)
Data urodzenia	ok. 60
Data i miejsce śmierci	ok. 135 ; Hierapolis
Czczony przez	Kościół katolicki,; Cerkiew prawosławną
Wspomnienie	22 lutego (kat.),; 22 lutego/7 marca (praw.)
	Multimedia w Wikimedia Commons

Papiasz z Hierapolis (cs. Папий Иерапольский; ur. ok. 60, zm. ok. 135) – biskup Hierapolis, teolog, jeden z ojców apostolskich, męczennik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Życiorys

Urodził się około 60 roku^[1]. Był uczniem Jana Apostoła i przyjacielem Polikarpa ze Smyrny^[2.1]. Został biskupem Hierapolis^[2.1]. Zmarł około 135 roku tamże (według późniejszej legendy, miała być to śmierć męczeńską)^[1].

Twórczość

Jego głównym dziełem było „Wyjaśnienie słów Pańskich” (Κυριακῶν λογίων ἐξηγήσις), który zachował się tylko fragmentarycznie^[2.2]. Powstał około 130 roku^[1] i zawierał informacje o życiu i cytaty Jezusa^[2.2]. Papiasz czerpał swoje informacje z przekazów ustnych od naocznych świadków, między innymi od córek Filipa Diakona^[2.2]. Rozróżniał także Jana Ewangelistę od Jana Prezbitera i przekazał informację o Marku Ewangeliście^[2.2]. Z jego dzieł dużo czerpał Ireneusz z Lyonu^[2.2]. Ze względu na to, że Papiasz był millenarystą, Euzebiusz z Cezarei oceniał jego twórczość bardzo surowo, zarzucając między innymi ograniczenia i podawanie nieprawdziwych informacji^[2.2].

Użyty przez niego zwrot „słowa Pana” dał asumpt do dociekań egzegetów nad istnieniem niezachowanej pisemnej relacji pierwszych uczniów nauk pochodzących bezpośrednio z ust Jezusa i nazwanych Źródłem mów Pańskich^[3].

Kult

Wspomnienie liturgiczne Papiasza obchodzone jest w Kościele katolickim 22 lutego^[1]. Cerkiew prawosławna wspomina męczennika 22 lutego/7 marca^[a]^[1].

Zobacz też

Uwagi

↑ podwójne datowanie

Przypisy

1 2 3 4 5 Papias von Hierapolis. Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2026-04-22]. (niem.).
Marek Starowieyski, Jan Szymusiak: Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. Poznań: Święty Wojciech Dom Medialny, 2022. ISBN 978-83-8065-459-4. (pol.).
1. 1 2 s. 781
2. 1 2 3 4 5 6 s. 782
↑ Hugolin Langkammer: Mały słownik biblijny. Wrocław: Franciszkańskie Wydawnictwo św. Antoniego, 1993, s. 206. ISBN 83-8588-000-3. (pol.).

[uwaga1-6] wójne datowanie

[lexikon-1] 1 2 3 4 5 Papias von Hierapolis. Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2026-04-22]. (niem.).

[słownik-2] Marek Starowieyski, Jan Szymusiak: Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. Poznań: Święty Wojciech Dom Medialny, 2022. ISBN 978-83-8065-459-4. (pol.).
1 2 s. 781

1 2 3 4 5 6 s. 782

[3] 1 2 s. 781

[4] 1 2 3 4 5 6 s. 782

[Langkammer-5] Hugolin Langkammer: Mały słownik biblijny. Wrocław: Franciszkańskie Wydawnictwo św. Antoniego, 1993, s. 206. ISBN 83-8588-000-3. (pol.).

[3] 1 2 s. 781

[4] 1 2 3 4 5 6 s. 782

[1]

[2.1]

[2.2]

[3]

[a]