Przejdź do zawartości

Polikarp ze Smyrny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Święty
Polikarp
Πολύκαρπος
Ojciec apostolski
Czcigodny Starzec
Ilustracja
Mozaika, przedstawiająca Polikarpa (przed 526 rokiem)
Data urodzenia

ok. 70

Data i miejsce śmierci

23 lutego 155/156/167/177
Smyrna

Czczony przez

Kościół katolicki,
Cerkiew prawosławna

Wspomnienie

23 lutego[a]
8 marca[b]

Atrybuty

paliusz z krzyżami, książka lub List do Filipian

Polikarp ze Smyrny (gr. Πολύκαρπος, cs. священномученик Полика́рп Сми́рнский, łac. Polycarpus; ur. ok. 70, zm. 23 lutego 155/156/167/177) – biskup Smyrny, święty katolicki i prawosławny (jako święty męczennik), zaliczany do ojców apostolskich.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]
Starożytna agora w Smyrnie

Urodził się około 70 roku w chrześcijańskiej rodzinie[1]. Był uczniem Jana Apostoła[2], a około 100 roku został przez niego ustanowiony biskupem Smyrny[1]. Gdy Ignacy Antiocheński był eskortowany do Rzymu, by ponieść śmierć męczeńską, spotkał się z Polikarpem, a z Troady napisał do niego list[2]. Około 155 roku[3], w czasie pontyfikatu Aniceta, spotkał się z papieżem w Rzymie aby uzgodnić datę świętowania Wielkanocy, jednak nie doszli do porozumienia[2]. Mimo tego obaj zachowali dobre relacje[1]. W czasie pobytu w Rzymie, Polikarp dyskutował i nawracał marcjonistów i walentynian[2]. W wieku 86 lat został aresztowany i skazany na śmierć przez spalenie na stosie[2]. W związku z tym, że płomienie nie chciały objąć Polikarpa, jeden z wykonujących wyrok podszedł i przebił go lub sztyletem[1]. Miało to miejsce 23 lutego 155 albo 156 roku[2]. Data śmierci jest przedmiotem dyskusji, bowiem podawany jest również rok 167 i 177[1].

Po męczeńskiej śmierci św. Polikarpa naoczni jej świadkowie sporządzili opis jego męczeństwa i jako list Kościoła smyrneńskiego przesłali do wiernych w Filomelium[2]. Opis zachował się do czasów współczesnych i jest znany jako „Martyrium Polycarpi[1]. Jest to najstarszy znany dokument opisujący śmierć pojedynczego męczennika[1]. Troska współwyznawców o szczątki zabitego Polikarpa jest odnotowywana jako jeden z pierwszych przejawów czczenia świętych oraz ich relikwii[4].

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Polikarp był autorem wielu listów, z których zachował się jeden, skierowany do wspólnoty chrześcijańskiej w Filippi[1]. Jedynym zachowanym w całości przekładem był przekład łaciński, natomiast grecki oryginał zachował się częściowo[2]. List opisuje działalność ówczesnego Kościoła, stawiając diakonów wyżej od prezbiterów, wyrażając troskę o czystość wiary i zachowanie tradycji apostolskiej[2].

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 23 lutego[3], natomiast Cerkiew prawosławna wspomina męczennika 23 lutego/8 marca[c], tj. 8 marca[d] według kalendarza gregoriańskiego[5].

W ikonografii przedstawia się go jako mężczyznę z krótką, siwą brodą, ubranego w szaty biskupie ozdobione krzyżami[5]. Jest patronem chorych na czerwonkę i cierpiących na ból ucha[3].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]
  1. liturgia katolicka oraz prawosławna według kalendarza juliańskiego
  2. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego
  3. podwójne datowanie.
  4. 7 marca, w przypadku lat przestępnych

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Franciszek Drączkowski: Patrologia. Lublin – Pelplin: „Bernardinum”, 2007, s. 20-21. ISBN 978-83-7380-462-3. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Marek Starowieyski, Jan Szymusiak: Nowy słownik wczesnochrześcijańskiego piśmiennictwa. Poznań: Święty Wojciech Dom Medialny, 2022, s. 816. ISBN 978-83-8065-459-4. (pol.).
  3. 1 2 3 Święty Polikarp, biskup i męczennik. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2026-04-17]. (pol.).
  4. Marian Michalski: Antologia literatury patrystycznej. T. 1. Warszawa: „Pax”, 1975, s. 133-137. (pol.).
  5. 1 2 Jarosław Charkiewicz: Polikarp, biskup Smyrny (167). cerkiew.pl. [dostęp 2026-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]