Podmokle Wielkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podmokle Wielkie
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Józefa Rzemieślnika
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Babimost
Liczba ludności (2009) 343[1]
Strefa numeracyjna 68
Tablice rejestracyjne FZI
SIMC 0907585
Położenie na mapie gminy Babimost
Mapa lokalizacyjna gminy Babimost
Podmokle Wielkie
Podmokle Wielkie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Podmokle Wielkie
Podmokle Wielkie
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Podmokle Wielkie
Podmokle Wielkie
Położenie na mapie powiatu zielonogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zielonogórskiego
Podmokle Wielkie
Podmokle Wielkie
Ziemia52°11′35″N 15°49′13″E/52,193056 15,820278

Podmokle Wielkie (niem. Groß Posemuckel) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Babimost.

Według danych urzędu gminy Babimost sołectwo ma powierzchnię 1 357,53 ha i 343 mieszkańców[2].

Wieś królewska starostwa babimojskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego[3].

Na terenie wsi znajduje się kościół filialny parafii w Babimoście pw. św. Józefa Rzemieślnika[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Podmokle wielkie należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej[5]. Podmokle wielkie należały do babimojskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiły część majątku Podmokle, którego właścicielem był Massow[5]. Według spisu urzędowego z 1837 roku Podmokle wielkie liczyły 245 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 38 dymów (domostw)[5].

W 1937 niemiecka administracja nazistowska zastąpiła ukształtowaną historycznie nazwę Groß Posemuckel formą Groß Posenbrück[6].

W Podmoklach Wielkich od stycznia 1936 pracował Franciszek Sarnowski, jako nauczyciel i kierownik szkoły polskiej (prywatnej). Na ziemi babimojskiej prowadził aktywną działalność kulturalno-oświatową. Był inicjatorem powołania chóru młodzieżowego „Lutnia”, organizował kursy sportowe, obozy i wycieczki, zaangażował się w działalność polskiego harcerstwa. Był pierwszym hufcowym drużyn skautowych Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech (ZHPwN) na terenie babimojsko-międzyrzeckim, w październiku 1936 otrzymał stopień podharcmistrza, opiekował się drużynami w Podmoklach Małych i Podmoklach Wielkich, był członkiem Zarządu Głównego ZHPwN i jego skarbnikiem (1937–1939). 1 września 1939 został aresztowany przez Gestapo w szkole w Podmoklach Wielkich.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości siedzibę ma klub piłkarski „Jedność” Podmokle założony w 1929 roku i występujący w A-klasie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank Danych Lokalnych
  2. Sołectwa. Urząd Miasta i Gminy Babimost. [dostęp 2009-08-18].
  3. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 243.
  4. Babimost - Parafia pw. św. Wawrzyńca. kuria.zg.pl. [dostęp 2016-05-30].
  5. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 187.
  6. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]