Przedbor z Brzezia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przedbor z Brzezia herbu Zadora (zm. ok. 1387) – podstoli krakowski (1364), marszałek Królestwa Polskiego (w latach 1375–1378, oraz 1381–1387). Jeden z trzech synów Zbigniewa z Brzezia – właściciela wsi Brzezie, Szarów, Dąbrowa i Grodkowice.

Bliski współpracownik Kazimierza Wielkiego, który w 1370 roku, w swoim testamencie zapisał Przedborowi oraz jego braciom Zbigniewowi i Pakosławowi Włodzisław.[1] Otrzymał od Kazimierz Wielkiego w dzierżawę Zamek Ogrodzieniec (dożywotnia tenuta), w którego reperację zainwestował znaczną sumę pieniędzy. W 1387 roku Władysław Jagiełło zapisuje Przedborowi 300 grzywien groszy polskich na zamku i mieście Dobczycach z przynależnościami, jako rekompensatę wydatków poniesionych na zamek w Ogrodzieńcu, który to nadał Włodkowi z Charbinowic, cześnikowi krakowskiemu. Stronnik Ludwika Andegaweńskiego, z którym brał udział w wyprawie węgiersko-polskiej na Ruś. Brał udział w oblężeniu Chełmu, a potem z częścią wojsk polskich udał się z pomocą królowi, który z wojskami węgierskimi wciąż oblegał Bełz.

Ojciec Zbigniewa i Wodzisława.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]