Rap-metal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rap-metal
Pochodzenie heavy metal, hip-hop
Czas i miejsce powstania koniec lat 80. XX w. (Stany Zjednoczone)
Instrumenty perkusja, gitara, gitara basowa, sampler, gramofon
Gatunki pokrewne Nu metal

Rap-metal – gatunek muzyczny będący pochodną hip-hopu i heavy metalu. Powstał pod koniec lat 80. XX w. w Stanach Zjednoczonych.

Rap-metal powstał niejako w konsekwencji fuzji rocka i hip-hopu (rap-rock)[1]. Korzenie gatunku związane są samplowaniem heavy metalu przez takich wykonawców Beastie Boys, Cypress Hill, Esham oraz Run-D.M.C.[2][3][4][5][6], a także wpływami hip-hopu w twórczości zespołów rockowych i metalowych takich jak 24-7 Spyz oraz Faith No More[7][8]. Lider zespołu AnthraxScott Ian przypisuje formacji Rage Against the Machine wynalezienie gatunku[9]. W 1987 roku nowojorska grupa Anthrax dokonała fuzji hip-hopu i thrash metalu na wydanym tego samego roku minialbumie zatytułowanym I'm the Man[10]. Wkrótce potem grupa nawiązała współpracę z zespołem hip-hopowym Public Enemy celem nagrania piosenki „Bring the Noise”[11]. Rok później raper Sir Mix-a-Lot nawiązał współpracę z zespołem Metal Church, efektem był singel „Iron Man”, luźno opartym na kompozycji Black Sabbath pod tym samym tytułem[1]. W 1990 roku raper Ice-T założył heavymetalowy zespół Body Count, m.in. w trakcie występu na festiwalu Lollapalooza w 1991 roku repertuar grupy obejmowały piosenki hip-hopowe, jak i w stylistyce rap-metalu. Innym zespołem zaliczanym do prekursorów gatunków była formacja Stuck Mojo, której wokalista rapował[12][13].

Do wykonawców rap-metalowych zaliczani są ponadto m.in. 40 Below Summer, Biohazard, Candiria, Clawfinger, Crazy Town, Downset, Hollywood Undead, Incubus, Limp Bizkit, P.O.D., Primer 55, Thousand Foot Krutch, Linkin Park oraz Urban Dance Squad. W Polsce w tejże lub zbliżonej stylistyce nagrywały zespoły None i Chassis.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Alex Henderson: Rap-Metal (ang.). AllMusic. [dostęp 24 czerwca, 2008].
  2. Stephen Thomas Erlewine: Review of Licensed to Ill (ang.). AllMusic. [dostęp 31 grudnia, 2008].
  3. Steve Huey: Review of Black Sunday (ang.). AllMusic. [dostęp 31 grudnia, 2008].
  4. Blending and Shaping Styles: Rap and Other Musical Voices. W: Cheryl Lynette Keyes: Rap Music and Street Consciousness. University of Illinois Press, 2002, s. 108. ISBN 978-0-252-07201-7. (ang.)
  5. William E. Ketchum III: Mayor Esham? What? (ang.). 15 października, 2008. [dostęp 16 października, 2008].
  6. Biography of Run-D.M.C. (ang.). AllMusic. [dostęp 31 grudnia, 2008].
  7. 24-7 Spyz! Threw reggae, rap, metal and positive vibes into a blender, then drank in the musical mix (ang.). Rocky Mountain News, 22 listopada, 1991. [dostęp 8 stycznia, 2009].
  8. Faith No More has more faith than its record company bargained for (ang.). San Jose Mercury News, 31 lipca, 1990. [dostęp 8 stycznia, 2009].
  9. Samantha Booth: Interview: Scott Ian (ang.). www.thenationalstudent.com. [dostęp 2014-12-26].
  10. Thane Peterson: How Corrosive Is Heavy Metal? (ang.). BusinessWeek, 26 września, 2000. [dostęp 8 stycznia, 2009].
  11. Jonathan Gold: Anthrax, Public Enemy Fuse Rap, Metal (ang.). Los Angeles Times, 21 października, 1991. [dostęp 8 stycznia, 2009].
  12. Mojo’s Working – Rap-Rock Pioneers Are Back. 13 kwietnia, 2006. [dostęp 9 grudnia, 2008].
  13. Brad Barnes, Rap-rock pioneers have their ‘Mojo’ workin', 19 kwietnia 2006 [dostęp 2008-12-09] [zarchiwizowane 2009-01-29] (ang.).