Linkin Park

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linkin Park
Ilustracja
Linkin Park, 2010
Inne nazwy Xero (1996-1998)
Hybrid Theory (1998-1999)
Rok założenia 1996
Pochodzenie Agoura Hills, Kalifornia,  Stany Zjednoczone
Gatunek Nu metal, rap rock, metal alternatywny, rap metal, rock elektroniczny, rock alternatywny, rock industrialny, electropop, hard rock, rock eksperymentalny, pop rock
Aktywność 1996-2017
Wydawnictwo muzyczne Warner Bros. Records, Machine Shop Recordings
Powiązania Grey Daze, Fort Minor, Dead by Sunrise, Jay-Z, Stone Temple Pilots
Skład
Mike Shinoda
Brad Delson
Phoenix
Joe Hahn
Rob Bourdon
Byli członkowie
Chester Bennington
Scott Koziol
Kyle Christner
Mark Wakefield
Współpracownicy
Rick Rubin
Steve Aoki
Instrumentarium
gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja, gramofon, sampler, pianino, keyboard, syntezator, gitara akustyczna, instrumenty smyczkowe, fortepian
Strona internetowa
Logotyp zespołu

Linkin Parkamerykański zespół muzyczny wykonujący szeroko pojętą muzykę rockową i metalową. Zespół powstał w 1996 roku w Agoura Hills w Kalifornii. Sławę zyskał w 2000 roku po wydaniu pierwszego albumu, Hybrid Theory. Od tego czasu Linkin Park stali się jedną z najpopularniejszych grup w historii muzyki, sprzedając ponad 100 milionów płyt[1]. Zespół wydał siedem albumów studyjnych. Zdobył wiele nagród, w tym dwie Grammy. Jego teledyski posiadają miliardy wyświetleń w serwisie YouTube. Stworzył wiele międzynarodowych przebojów, jak „Numb”, „In the End”, „What I've Done”, „Crawling”, „New Divide”, „Burn it Down”, czy też „Breaking the Habit”. Zespół zawiesił działalność po śmierci wokalisty Chestera Benningtona w 2017 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie Linkin Park nosił nazwę Xero. Mniej więcej w czasie, gdy Chester Bennington odszedł od Grey Daze (obecnie Waterface) i dołączył do LP, odszedł ze składu Mark Wakefield (wokalista), nazwę zespołu chciano zmienić na Hybrid Theory. Idea tej nazwy polegała na zaznaczeniu tego, że Kalifornijczycy grają muzykę nietypową – hybrydę metalu, elektroniki, rapu i alternatywnej. Nazwa okazała się jednak zastrzeżona przez inny zespół, chciano uniknąć problemów prawnych, w związku z czym zrezygnowano z niej (choć nie do końca, biorąc pod uwagę, że tak nazwali pierwszy album). Następnie rozważano różne inne nazwy dla zespołu m.in.: 'Clear' (ich ulubiona), 'Probing Lagers', 'Platinum Lotus Foundation', 'Ten PM Stocker' (od ulicy Stocker Street, gdzie mieszkał Mike i gdzie członkowie zespołu mieli próby, jednak ściany mieszkania były bardzo cienkie i o godzinie 10 wieczorem sąsiedzi zaczynali protestować). W końcu zdecydowali się na Lincoln Park (wziętą od Parku Lincolna w Santa Monica, gdzie mieszkał Chester), ale i ta nazwa była już zajęta, przez zespół z Australii, który posiadał już nawet domenę internetową. Ostatecznie, aby nie zmieniać po raz kolejny całkowicie nazwy zespołu, muzycy zmienili ją nieznacznie na Linkin Park.

Grupa nagrała Hybrid Theory EP, jednak płyta nie została wydana oficjalnie, nagrano jedynie 1000 kopii. Można było ją dostać w późniejszym okresie jedynie przez Linkin Park Underground. Pierwszym nagranym kawałkiem była piosenka „And One”. Zespół wydał też płytę Hybrid Theory Demos, zawierającą dema piosenek z Hybrid Theory EP oraz Hybrid Theory.

Zespół oficjalnie zadebiutował w 2000 roku płytą Hybrid Theory. Phoenix nie udzielał się na tej płycie, choć napisał do niej parę tekstów. Zastąpił go wtedy Scott Koziol, który już na żadnej innej płycie się nie udzielał. Wiadomo tylko, że Phoenix w tym czasie studiował i nie miał czasu na grę. Producentem płyty był wówczas Don Gilmore. Zawarte na Hybrid Theory piosenki zostały w wersji zremiksowanej umieszczone później (latem 2002 roku) na płycie Reanimation, co zostało uznane przez krytykę za typowy przykład „odcinania kuponów”. Ich następna płyta – Meteora wydana 24 marca 2003 roku – mimo że zawierała zaledwie 36 minut materiału, została przyjęta ciepło przez fanów, jak i krytyków. Zadebiutowała na pierwszych miejscach w 14 krajach: USA, Wielkiej Brytanii, Słowenii, Japonii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech, Chile, Australii, Indonezji, Irlandii, na Tajwanie, w Norwegii oraz Szwajcarii. Meteorę promowało aż sześć singli, a trzeci z nich, „Numb”, stał się wielkim przebojem. Wydany przez nich album koncertowy w listopadzie 2003 roku – Live in Texas, mający przełamać stereotyp tej grupy jako mistrzów studia, a amatorów sceny, nie jest jednoznacznie oceniany.

Linkin Park na koncercie w Mansfield w 2007 roku

30 listopada 2004 roku zespół wraz z Jay-Z stworzył album mashup Collision Course, stworzony dzięki brytyjskiemu programowi Mash-up, który chcąc zacierać granice wśród różnych gatunków muzycznych remiksuje utwory bardzo różnych wykonawców. Jay-Z, zapytany o to, z kim chce w programie współpracować, odpowiedział, że z Linkin Park. Tym sposobem powstał utwór „Numb/Encore”. Zarówno Linkin Park jak i Jay-Z byli nim tak zafascynowani, że postanowili go wydać. Początkowo miał wyjść tylko singel, jednak współpraca poszła na tyle dobrze, że wydali w końcu całą płytę EP. Jay-Z do dzisiaj jest przyjacielem zespołu (np. został później producentem płyty Mike'a Shinody, The Rising Tied).

W 2005 roku zespół oficjalnie „odpoczywał”, jednak na początku roku Mike Shinoda zapowiedział powstanie nowego zespołu hip-hopowego Fort Minor, gdyż jak powiedział, tęsknił za swoimi korzeniami. 22 listopada wydał płytę The Rising Tied. W tym samym roku również Chester Bennington powiadomił o powstawaniu swojego solowego projektu, Dead By Sunrise, zostanie nagrana na nim albumowa wersja The Morning After. 14 maja 2007 roku odbyła się premiera nowej płyty – Minutes to Midnight. Zespół twierdził, że będzie to najlepsza z dotychczasowo wydanych płyt zespołu i zatrze wszelkie stereotypy na ich temat. Producentami są Mike i Rick Rubin. Premiera pierwszego singla („What I've Done”) odbyła się 2 kwietnia. Teledysk nakręcony został na kalifornijskich pustyniach, reżyserem teledysku ponownie jest Joseph Hahn.

W marcu 2007 roku Linkin Park zagrał sześć utworów dla AOL Sessions. Można zobaczyć zespół grający na żywo trzy nowe piosenki („What I've Done”, „No More Sorrow”, „Given Up”) i trzy z poprzednich płyt („In the End”, „Faint”, „Breaking the Habit”).

What I've Done” i nagrany przez Mike'a Shinodę i Styles of Beyond utwór „Second to None” zostały wykorzystane w filmie Transformers z 2007 roku („Second to None” wyłącznie na potrzeby tej produkcji, choć występuje w niej tylko jedno zdanie z piosenki).

Linkin Park dostał nagrodę w kategorii „Najlepszy zespół” na MTV Europe Music Awards w 2007 roku.

4 maja album Minutes to Midnight wyciekł do Internetu, a został wydany dziesięć dni później. Drugim singlem z albumu Minutes to Midnight jest „Bleed It Out”. Trzecim natomiast „Shadow of the Day”. Czwartym singlem z Minutes to Midnight jest „Given Up”. Piątym i ostatnim singlem jest „Leave Out All the Rest”, który trafił do ścieżki dźwiękowej filmu Zmierzch. Utwór „Given Up” został wykorzystany w zapowiedzi filmu Crank 2: High Voltage. Singiel „New Divide” trafił do ścieżki dźwiękowej filmu Transformers: Zemsta upadłych. Mike Shinoda zaznaczył, że „New Divide” nie ma nic wspólnego z nowym albumem, którego współproducentem jest Rick Rubin.

28 listopada 2008 roku zespół wydał kolejny album koncertowy, Road to Revolution: Live at Milton Keynes.

19 lutego 2010 roku, swą premierę miał nowy utwór LP pod tytułem „Not Alone”, w związku z akcją fundacji zespołu Music For Relief „Download To Donate For Haiti”[2]. Dochody z akcji (200 tys. dolarów – stan na 6 kwietnia 2010 roku[3]) trafią do ofiar styczniowego trzęsienia ziemi w Haiti. W akcji oprócz Linkin Park udział wzięli artyści tacy jak: Slash, Beth Hart, Kenna, Peter Gabriel, Alanis Morissette, Lupe Fiasco, Hoobastank, The All-American Rejects, Enrique Iglesias i Dave Matthews Band. Utwór „Not Alone” w krótkim czasie dorobił się teledysku.

30 kwietnia 2010 roku odbyła się premiera gry na iPhone'y, iPody Touch i iPady zatytułowanej „8-Bit Rebelion” wyprodukowanej przez Linkin Park, której wydawcą jest Artificial Life[4]. Po przejściu gry w nagrodę będzie można usłyszeć utwór „Blackbirds”, który jest b-sidem z albumu Minutes to Midnight.

Obecne logo Linkin Park
Koncert Linkin Park w Dortmundzie w 2010 roku

9 lipca 2010 roku zespół ogłosił konkurs pod nazwą „Linkin Park Featuring You”, który polegał na zmiksowaniu fragmentu utworu „The Catalyst”. Uczestnicy mieli do dyspozycji 5 materiałów udostępnionych przez zespół (fragment wokalu, fragment zagrany na pianinie, keyboardzie, perkusji klasycznej oraz elektrycznej). Zwycięzcą konkursu został Polak, Czesław (NoBrain) ze Świdnicy. 2 Sierpnia nastąpiła premiera pierwszego singla z nowej płyty, „The Catalyst”. 13 września 2010 roku miała premiera nowej płyty zatytułowanej A Thousand Suns. Płyta, tak jak jej poprzedniczka (Minutes to Midnight), napotkała się z mieszanymi reakcjami fanów, ze względu na odejście Linkin Park od stylu reprezentowanego w początkowych latach kariery.

7 listopada 2010 roku zespół pojawił się na gali rozdania nagród EMA (Europe Music Awards) w Madrycie i odebrali na niej nagrodę w kategorii – Najlepszy Wykonawca Koncertowy. Natomiast rok później 6 listopada 2011 roku w Dublinie w kategorii Najlepszy wykonawca rockowy oraz powtórzyli ten sukces, zgarniając EMA dla najlepszego wykonawcy rockowego w 2012 roku we Frankfurcie.

16 kwietnia 2012 roku opublikowany został singiel zespołu pod tytułem „Burn It Down” promujący album pod tytułem Living Things[5]. Linkin Park ujawnił również datę wydania krążka, który na sklepowych półkach pojawił się 25 czerwca 2012 roku (26 czerwca w Stanach Zjednoczonych)[6]. Utwory „Lies Greed Misery” i „Castle of Glass” z tej właśnie płyty, zostały użyte w grze firmy EA, Medal of Honor: Warfighter.

Linkin Park na koncercie w 2013 roku

29 października 2013 roku odbyła się premiera drugiego albumu z remiksami Recharged, który był promowany singlem „A Light That Never Comes” nagrany z Steve'm Aokim. Produkcją ponownie zajął się Rick Rubin, jednak tym razem dołączył do niego również Mike Shinoda. Niecały rok później grupa powróciła z szóstym studyjnym albumem The Hunting Party, promowany przez single „Guilty All the Same”, „Until It's Gone”, „Wastelands”, „Rebellion” i „Final Masquerade”.

Dotychczasową dyskografię grupy kończy album One More Light, wydany 19 maja 2017 roku. W ramach promocji albumu Linkin Park dał kilkanaście koncertów w Europie, między innymi w Polsce podczas Impact Festival. Pierwszym singlem został utwór „Heavy” nagrany w duecie z Kiiarą. 20 lipca 2017 roku, kilka miesięcy po śmierci przyjaciela artysty Chrisa Cornella, który w tym dniu obchodziłby urodziny, wokalista zespołu Chester Bennington popełnił samobójstwo poprzez powieszenie się[7]. Niefortunnie, w tym samym dniu pojawił się teledysk do utworu „Talking to Myself”, który kilka dni później został oficjalnie wydany jako singiel.

Po tym zdarzeniu grupa Linkin Park odwołała pozostałą część trasy koncertowej, planowaną od 27 lipca 2017 w Stanach Zjednoczonych i Japonii[8][9]. Ostatnim, symbolicznym singlem został tytułowy utwór „One More Light”, który był wykonywany przez Benningtona podczas europejskich koncertów z dedykacją dla Chrisa Cornella.

12 października 2017 roku opublikowano odcinek Carpool Karaoke z udziałem Linkin Park - Chestera, Mike'a i Joe - oraz Ken Jeonga. Na życzenie rodziny Benningtona oraz zespołu nagranie pojawiło się bezpłatnie na profilu społecznościowym grupy w serwisie Facebook. Odcinek był nagrywany 14 lipca 2017 roku.

Koncert Linkin Park w Hollywood Bowl (Los Angeles) 27 października 2017 roku

27 października odbył się pierwszy koncert Linkin Park od czasu śmierci Chestera Benningtona. Koncert trwał ponad trzy godziny. Członkowie postawili głównie na współpracę z innymi artystami, na koncercie pojawiły się takie osobowości jak Taka z „One Ok Rock”, System of a Down, Kiiara, z którą zespół nagrał utwór „Heavy”, DJ Steve Aoki oraz Bebe Rexha, choć znalazło się miejsce na wykonania w okrojonym składzie, w tym debiut nowego utworu zatytułowanego „Looking For An Answer”, którego wykonawcą jest Mike Shinoda. Jedna z topowych piosenek - „Numb” została wykonana w wersji instrumentalnej, a zaśpiewana przez publiczność. Podczas całego występu miało również miejsce przemówienie żony zmarłego Chestera, Talindy Bennington. Zapis transmisji na żywo można obejrzeć na oficjalnym kanale zespołu w serwisie YouTube.

15 grudnia tego samego roku, aby uczcić śmierć zmarłego wokalisty, zespół wydał album koncertowy One More Light Live, który zawiera utwory zarejestrowane podczas letniej trasy. W skład tej płyty wchodzi większość utworów z albumu One More Light oraz znane piosenki zespołu.

W 2018 roku Dan Scavino na Twitterze opublikował film z wiecu wyborczego Donalda Trumpa z coverem piosenki One More Light, który został przekazany ówczesnemu prezydentowi USA[10][11][12]. Oficjalny profil Linkin Park odpowiedział:

„Linkin Park nie popierał i nie popiera Trumpa ani nie upoważnia jego organizacji do korzystania z naszej muzyki”[10][11].

18 lipca film został skasowany[10][11].

Mike Shinoda przyznaje w wywiadach, że on jak i reszta członków są otwarci na powrót zespołu[13]. W kwietniu 2020 roku Dave Farell ogłosił, iż zespół pracuje nad nową płytą[14]. W sierpniu jako singiel wydany został niepublikowany dotąd utwór „She Couldn't” zarejestrowany w 1999 roku. Uczcił on dwudziestą rocznicę debiutu Linkin Park[15].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu
Byli członkowie zespołu

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Linkin Park.

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Zespół dużo udzielał się charytatywnie. Po trzęsieniach ziemi na Oceanie Indyjskim z 2004 roku, założyli organizację Music for Relief (w skrócie M4A), mającą na celu niesienie pomocy ofiarom katastrof naturalnych[18]. W ciągu ponad 15 lat swojej działalności, organizacja wsparła pokrzywdzonych ponad 30 klęsk żywiołowych, oferując natychmiastową pomoc oraz długotrwałą odbudowę strat. Współpracowali również z 18 innymi organizacjami niosącymi pomoc charytatywną[19]. Pomogli ofiarom huraganów Charley oraz Katrina w latach 2004-2005. Linkin Park wraz z Jay-Z wystąpili na jednym z koncertów Live 8, z którego zebrane fundusze przeznaczone zostały na walkę z AIDS. Po śmierci wokalisty, Chestera Benningtona w 2017 roku założyli następną organizację non-profit - One More Light Fund wspierającą osoby zmagające się z problemami psychicznymi i dostarczającą panele słoneczne oraz energię elektryczną do mobilnych szpitali[20].

Teksty[edytuj | edytuj kod]

Linkin Park na festiwalu Rock'n'Heim w 2015 roku

Teksty piosenek zespołu odnoszą się do życiowych problemów, braku akceptacji, zrozumienia ze strony innych, nałogów, zmian w życiu czy samotności. Chester Bennington był uzależniony od narkotyków i alkoholu, do czego nawiązuje utwór „Breaking The Habit”. „Crawling” traktuje o tym, że czasami ludzie boją się otaczającego ich świata i przez to zamykają się w sobie. Natomiast „Somewhere I Belong” z Meteory opowiada o poszukiwaniu swojego miejsca na świecie. Głównym motywem przewodnim One More Light była depresja, a piosenki z tego właśnie albumu opowiadają o borykaniu się z nią i jak wpływa ona na życie wokalisty. W „Heavy” Chester niejako opowiada jak wygląda jego umysł. Najbardziej rozpoznawalna piosenka - „Numb” opowiada o odosobnieniu oraz stawiania czoła wymaganiom, którym nie jest w stanie się sprostać[21]. „One Step Closer” stanowi atak wymierzony w producenta Dona Gilmore'a, któremu podczas procesu nagrywania cały czas coś im nie pasowało i zespół musiał wielokrotnie powtarzać nagrania. Ostatecznie jednak grupa nie dała sobie wejść na głowę i piosenką wyraziła sprzeciw wobec wszystkich nonsensownych uwag[22]. „Crawling” mówi o tym, że czasami ludzie boją się otaczającego ich świata i przez to zamykają się w sobie. „What I've Done” jest to swego rodzaju psalm, utwór przewodni płyty, która niemal w całości odnosi się do Zegara Zagłady odliczającego symboliczne minuty do upadku ludzkości[23]. „Burn It Down” odnosi się do fanów zespołu, którzy nie byli w stanie się pogodzić ze zmianą stylu, którą przeszedł. Najpierw wyniesiono go na piedestał, by potem drastycznie zrzucić na dno i zdeptać. Nie interesowało ich to, żeby muzycy czuli się dobrze w tym co robią, żeby się rozwijali - im chodziło przede wszystkim o własne potrzeby[24].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Linkin Park eksperymentowali z równymi gatunkami muzycznymi.

Ich pierwszy album, Hybrid Theory, reprezentował nu metal, jednak dało się w nim słyszeć elementy rapcoru, metalu alternatywnego, rap-metalu, rap rocka i rocka alternatywnego.

Plakat promujący album Living Things w Hongkongu

Meteora była podobna w brzmieniu, acz na tle całości wyróżniał się utwór „Breaking the Habit”, zahaczający o electronicę, a pozbawiony rapu i ciężkich gitar.

Minutes to Midnight stanowił odejście od metalowego brzemienia oraz rapu Shinody - zawierają go tylko dwie pozycje na płycie. Muzyka zespołu składania się ku rockowi, zwłaszcza alternatywnemu. „What I've Done” to ciężki hard rock, podczas gdy spokojniejszy „Shadow of the Day” nawiązuje partiami gitary i perkusji do utworu U2With or Without You. Z kolei „Bleed It Out” to rapcore w czystej postaci. Na albumie często pojawiają się partie smyczkowe, rośnie też znaczenie syntezatorów.

Na A Thousand Suns Linkin Park tworzą już muzykę opartą o oryginalną elektronikę. Płyta reprezentuje rock elektroniczny, rock alternatywny, rap rock, hard rock, ale i style jak rock eksperymentalny, rock progresywny, czy nawet rock industrialny. Brzmienie zespołu nabiera pewnego mroku, co słychać w utworze „The Catalyst”, który ponadto wykorzystuje elementy techno. Ballada „Waiting for the End” zbliża się do space rocka, a nawet trip hopu. Na płycie jest stosunkowo dużo ballad, a mało rapu (tylko dwa utwory).

Materiał z Living Things został zapowiedziany jako połączenie porzuconego brzmienia z nowymi stylami[25]. Materiał wciąż zawierał rock elektroniczny, jednak skrzyżowany z hard rockiem i rockiem alternatywnym. „Burn It Down” stanowi połączenie elektronicznej melodii z pełnymi mocy partiami gitarowymi. Wzrosło też znaczenie rapu – zawierało go już pięć utworów. Nie zabrakło jednak i eksperymentów, jak „Castle of Glass”, będący połączeniem folk rocka z elektronicznymi brzmieniami.

Linkin Park na festiwalu Novarock

The Hunting Party była dużo mocniejszy i stanowił powrót zespołu do metalowego brzemienia. Bywa uznawany za najcięższy w karierze Linkin Park. Płyta stoi na pograniczu metalu alternatywnego, rap-metalu, hard rocka, nu metalu, rap rocka oraz heavy metalu. Uwagę zawraca kompozycja „Rebellion” nagrana z Daronem Malakianem z System of a Down, w której Bennington posługuje się growlem. Na albumie pojawiło się wielu gości. Oprócz Malakiana byli to Page Hamilton z Helmet, Tom Morello z Audioslave i raper Rakim. Ważną funkcję pełni rap występujący w pięciu utworach.

One More Light stanowił najradykalniejszą zmianę w historii zespołu. Linkin Park zaczęli wykonywać niezbyt ambitny pop, pop-rock, electropop i rock alternatywny. Album został zmieszany z błotem zarówno przez fanów, jak i krytyków i jest uznawany za najgorszą płytę grupy[26][27]. Zwracano uwagę na kiepską jakość wokalu Benningtona oraz ogólną tandetność muzyki. Piosenka „Sharp Edges” reprezentuje pop-rock z elementami soft rocka i indie rocka. W tytułowej balladzie „One More Light” nie pojawia się natomiast perkusja. Natomiast kompozycja „Good Goodbye”, jedyny rapowany utwór, zbliża się ku pop-rapowi. „Heavy” stanowi proste i popularne współcześnie połączenie popu i R&B.

Popularność w internecie[edytuj | edytuj kod]

Linkin Park to najpopularniejsi wykonawcy rocka i metalu w serwisie YouTube. W 2018 i 2020 roku dwie piosenki przekroczyły próg 1 miliarda wyświetleń – kolejno „Numb” oraz „In The End”[28]. Utwory „What I've Done”, „Castle of Glass” oraz „New Divide” przekroczyły 400 milionów, cztery inne 200 milionów[a], a aż dwanaście 100 milionów[b][29]. Ponadto, nieoficjalny teledysk do remiksu „In The End” osiągnął ponad 600 milionów wyświetleń.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rob Bourdon, 2014
Brad Delson, 2014
David „Phoenix” Farrell, 2014
Joe Hahn, 2011
Rok Kategoria Nagroda Nota
2018 Najlepszy Rockowy Utwór Heavy Billboard Music Awards Nominacja[30]
Najlepszy Rockowy Album One More Light Nominacja[31]
Najlepszy Rockowy Artysta Nominacja[32]
Najlepszy rockowy teledysk One More Light MTV Video Music Awards Nominacja[33]
Rockowy album roku One More Light iHeartRadio Music Awards Laureat[34]
2017 Ulubiony Artysta Alternatywnego Rocka American Music Awards Laureat[35]
Najlepszy wokalista (Chester Bennington) Loudwire Music Awards Laureat[36]
2015 Najlepszy Międzynarodowy Zespół Echo Awards Nominacja[37]
2014 Najlepszy rockowy teledysk Until It's Gone MTV Video Music Awards Nominacja[38]
Najlepszy wykonawca w serii MTV World Stage MTV Europe Music Awards Nominacja[39]
Najlepszy Wykonawca Rockowy Laureat[40]
2013 Ulubiony Zespół People's Choice Awards Nominacja[41]
Najlepszy Międzynarodowy Zespół Echo Awards Laureat[42]
2012 Najlepsze efekty specjalne Burn It Down MTV Video Music Awards Nominacja[43]
Najlepszy rockowy teledysk Burn It Down Nominacja[44]
Ulubiony Zespół People's Choice Awards Nominacja[45]
Najlepszy utwór w grze Castle Of Glass Spike Video Game Awards Nominacja[46]
Najlepszy północnoamerykański artysta MTV Europe Music Awards Nominacja[47]
Najlepszy Wykonawca Rockowy Laureat[48]
Ulubiony Artysta Alternatywnego Rocka American Music Awards Laureat[49]
2011 Ulubiony Zespół People's Choice Awards Nominacja[50]
Najlepszy Międzynarodowy Zespół Echo Awards Laureat[51]
Najlepszy utwór w grze wideo Blackout MTV Game Awards Laureat
Najlepsze efekty specjalne Waiting For The End MTV Video Music Awards Nominacja[52]
Najlepszy wykonawca w serii MTV World Stage MTV Europe Music Awards Nominacja[53]
Najlepszy Wykonawca Rockowy Laureat[54]
Najlepszy Alternatywny Artysta Billboard Music Awards Nominacja[55]
Najlepszy Rockowy Artysta
Najlepsza Grupa
2010 Najlepszy Wykonawca Koncertowy MTV Europe Music Awards Laureat[56]
Najlepszy wykonawca rockowy Nominacja[57][potrzebny przypis]
Najlepsze Wykonanie Zespołowe Hard Rock Grammy Nominacja[58]
2009 Najlepszy wykonawca rockowy MTV Europe Music Awards Nominacja[59]
Najlepszy wykonawca w serii MTV World Stage Laureat[59]
Najlepszy zespół Kids Choice Awards Nominacja[60]
2008 Najlepszy alternatywny wykonawca American Music Awards Laureat[59]
Najlepszy zespół rockowy MTV Europe Music Awards Nominacja[61]
Najlepszy występ na żywo Nominacja[61]
Najlepsze efekty specjalne Shadow of the day Nominacja[62]
Najlepszy reżyser Shadow of the day Nominacja[62]
Najlepszy teledysk rockowy Shadow of the day Laureat[62]
Najlepszy zagraniczny zespół MTV Asia Awards Laureat[63]
2007 Najlepszy album Minutes To Midnight MTV Europe Music Awards Nominacja[64]
Najlepszy zespół rockowy Nominacja[64]
Najlepszy zespół Laureat[65]
Ulubiony artysta American Music Awards Laureat[59]
World's Best Selling Rock Group World Music Awards Laureat[59]
2006 Najlepsza współpraca Numb/Encore Grammy Laureat[59]
Najlepszy album Numb/Encore Nominacja[59]
2004 Najlepszy zespół rockowy MTV Europe Music Awards Laureat[59]
Najlepszy Teledysk Somewhere I Belong MTV Asia Awards Laureat[59]
2003 Najlepszy teledysk Pts.Of.Athrty Laureat[59]
Najlepszy zespół rockowy Laureat[59]
2002 Najlepszy zagraniczny teledysk In The End MTV Brazil Awards Laureat[59]
Najlepszy zagraniczny artysta Emma Laureat[59]
Najlepszy hard rock Swedish Hit Music Awards Laureat[59]
teledysk rockowy In The End MTV U.S Awards Laureat[59]
International Hitmaker Clear Top 10 Awards Laureat[59]
Ulubiony zespół Alternative MTV American Music Awards Nominacja[59]
Ulubiony pop/rock band Nominacja[59]
Ulubiony Rockowy Artysta MTV Asia Awards Laureat[59]
Ulubiony Teledysk Pts.Of Athrty Laureat[59]
Najlepszy Zespół MTV Europe Music Awards Laureat[66]
Najlepszy Zespół / Artysta Hard Rock Laureat[66]
Najlepszy Artysta – Nowe Media Nominacja[66]
Najlepszy Artysta (Zespół) Rockowy MTV Latino Music Awards Nominacja[59]
Najlepszy Nowy Artysta (Zespół) Nominacja[59]
Najlepszy teledysk rockowy In The End MTV Video Music Awards Laureat[59]
Najlepszy teledysk roku In The End Nominacja[59]
Najlepszy teledysk grupy In The End Nominacja[59]
Najlepiej sprzedający się artysta świata (World's Best Selling Artist) World Music Awards Nominacja[59]
Najlepszy zagraniczny wykonawca Nu-Metal/Alternative MTV Germany Echo Awards Laureat[59]
Najlepszy zagraniczny debiut MTV Germany Echo Awards Nominacja[59]
Najlepszy hard-rockowy występ Crawling Grammy Laureat[59]
Najlepszy rockowy album Hybrid Theory Nominacja[59]
Najlepszy debiut roku Nominacja[59]
Najlepszy debiut NME.com Carling Awards Nominacja[59]
Najlepszy zespół rockowo-metalowy Nominacja[59]
Najlepszy występ na żywo Nominacja[59]
Najlepszy zagraniczny debiut Brit Awards Nominacja[59]
Najlepszy występ rockowy First Annual MTV Asia Awards Nominacja[59]
Najlepszy zagraniczny debiut Laureat[59]
Najlepszy alternatywny zespół, duet, wykonawca American Music Awards Nominacja[59]
Najlepszy współczesny zespół rockowy Billboard Music Awards Laureat[59]
Najlepszy zespół rockowy Nominacja[59]
Najlepszy debiut roku Nominacja[59]
2001 Najlepszy zagraniczny debiut Kerrang! Awards Laureat[59]
Najlepszy zespół metalowo-hardrockowy Rolling Stone Magazine's RS Awards for 2001 Laureat[59]
Najlepszy zespół rockowy Nominacja[59]
Najlepszy zespół Rockbjörnen Laureat[59]
Najlepszy album Laureat[59]
Najlepszy nowy artysta zagraniczny BLITZ Awards Laureat[67]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chester Bennington: Lead singer of Linkin Park remembered, The Independent, 25 lipca 2017 [dostęp 2020-12-10] (ang.).
  2. [1] Download to donate for Haiti @ Larry King Live
  3. Wielki sukces Music For Relief • Linkin Park Zion • A Thousand Suns, The Catalyst
  4. The Linkin Park Times – Interviews & Articles – Linkin Park 8-Bit Rebellion press release
  5. Monday News: Burn It Down, Release Dates, The Album, and a Toolbox. « Mike Shinoda's Blog
  6. Burn It Down już jest! Living Things 25 czerwca! (Strona 2) – Linkin Park .pl
  7. Linkin Park Singer Chester Bennington Dead, Commits Suicide by Hanging, TMZ [dostęp 2017-07-20].
  8. Linkin Park Officially Cancels Tour Following Chester Bennington's Death (ang.). blabbermouth.net, 2017-07-21. [dostęp 2017-07-23].
  9. Japan 2017 Update (ang.). linkinpark.com, 2017-10-03. [dostęp 2017-10-03].
  10. a b c Linkin Park take action after Donald Trump retweet, „BBC News”, 20 lipca 2020 [dostęp 2021-01-15] (ang.).
  11. a b c Linkin Park Speaks Out Against Trump After 'In the End' Appears in Campaign Video on Twitter, Billboard [dostęp 2021-01-15] (ang.).
  12. Amanda Jackson CNN, Linkin Park sends cease and desist to Trump campaign for using their music, CNN [dostęp 2021-01-15].
  13. Teraz Rock, Mike Shinoda: Jestem otwarty na powrót Linkin Park - Teraz Muzyka, www.terazmuzyka.pl [dostęp 2018-09-02] (pol.).
  14. Linkin Park rozpoczęli pracę nad nową płytą. Co wiemy o nowym materiale?, EskaROCK [dostęp 2020-07-10] (pol.).
  15. Linkin Park „She Couldn’t”. Niepublikowany dotąd singiel trafił do sieci!, www.rmfmaxxx.pl [dostęp 2020-12-07] (pol.).
  16. LPLive – Linkin Park 2000.10.24, „Linkin Park Live” [dostęp 2017-07-21] (ang.).
  17. Milestones in Linkin Park History – Linkinpedia, linkinpedia.com [dostęp 2017-07-21] (ang.).
  18. Music For Relief | Disaster Relief & Action Against Climate Change, Music For Relief [dostęp 2020-07-13] (ang.).
  19. Linkin Park: Charity Work & Causes, Look to the Stars [dostęp 2020-07-13] (ang.).
  20. Linkin Park Release Video On Their Non-Profit/Charity Work Filmed Prior To Chester Bennington's Death, Theprp.com, 3 listopada 2017 [dostęp 2020-07-13] (ang.).
  21. Linkin Park - Numb - tekst, tłumaczenie, interpretacja, tekstowo - Groove.pl, www.groove.pl [dostęp 2020-07-13] (ang.).
  22. Linkin Park - One Step Closer - tekst, tłumaczenie, interpretacja, tekstowo - Groove.pl, www.groove.pl [dostęp 2020-12-07] (ang.).
  23. Linkin Park - What I've Done - tekst, tłumaczenie, interpretacja, tekstowo - Groove.pl, www.groove.pl [dostęp 2020-12-07] (ang.).
  24. Linkin Park - Burn It Down - tekst, tłumaczenie, interpretacja, tekstowo - Groove.pl, www.groove.pl [dostęp 2020-12-07] (ang.).
  25. Interview with Chester Bennington on ‘LIVING THINGS’ and Mike Shinoda – Mike Shinoda Clan [dostęp 2020-12-07] (ang.).
  26. Linkin Park - 'One More Light' Review - NME, NME | Music, Film, TV, Gaming & Pop Culture News, 17 maja 2017 [dostęp 2020-12-07] (ang.).
  27. Recenzja Linkin Park "One More Light": Zgaszone światło, muzyka.interia.pl [dostęp 2020-12-07] (pol.).
  28. Linkin Park’s In the End Video Surpasses One Billion Views On YouTube, Kerrang! [dostęp 2020-11-15].
  29. Linkin Park - YouTube, www.youtube.com [dostęp 2020-11-15].
  30. Here Are All the Winners From the 2018 Billboard Music Awards, Billboard [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  31. Here Are All the Winners From the 2018 Billboard Music Awards, Billboard [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  32. Here Are All the Winners From the 2018 Billboard Music Awards, Billboard [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  33. MTV VMA 2018 - WYNIKI Video Music Awards - Radio ZET, www.radiozet.pl, 1534 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  34. 2018 iHeartRadio Music Awards: See The Full List Of Nominees & Winners, iHeartRadio [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  35. 2017 Winners, American Music Awards [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  36. Chad ChildersPublished: October 25, 2017, 2017 Loudwire Music Awards Complete Winners List + Photos, Loudwire [dostęp 2020-10-24] (ang.).!!!
  37. Germany’s Echo Awards 2015: All the winners, Music Business Worldwide, 27 marca 2015 [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  38. 2014 MTV Video Music Awards - poznaj zwycięzców, All About Music, 25 sierpnia 2014 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  39. MTV EMA 2014: And the Winners Are ..., Billboard [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  40. MTV EMA 2014: And the Winners Are ..., Billboard [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  41. MTV News Staff, People's Choice Awards 2013: The Complete Winners List, MTV News [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  42. Echo Pop: Gewinner, web.archive.org, 15 kwietnia 2013 [dostęp 2020-10-24] [zarchiwizowane z adresu 2013-04-15].
  43. VMAs 2012: Complete Winners List | Hollywood Reporter, www.hollywoodreporter.com [dostęp 2020-10-24].
  44. VMAs 2012: Complete Winners List | Hollywood Reporter, www.hollywoodreporter.com [dostęp 2020-10-24].
  45. E! People's Choice Awards, E! Online [dostęp 2020-10-24].
  46. 2012 Spike Video Game Awards Winners List, Game Rant, 8 grudnia 2012 [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  47. MTV Europe Music Awards 2012 - zwycięzcy, All About Music, 12 listopada 2012 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  48. MTV Europe Music Awards 2012 - zwycięzcy, All About Music, 12 listopada 2012 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  49. MTV News Staff, American Music Awards 2012: Complete Winners List, MTV News [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  50. People's Choice Awards 2011: List of Winners, www.cbsnews.com [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  51. People's Choice Awards 2011: List of Winners, www.cbsnews.com [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  52. Ogłoszono nominacje do MTV Video Music Awards 2011, muzyka.onet.pl, 21 lipca 2011 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  53. Zwycięzcy MTV Europe Music Awards 2011, Onet Kultura, 7 listopada 2011 [dostęp 2020-10-24] (pol.).
  54. Zwycięzcy MTV Europe Music Awards 2011, Onet Kultura, 7 listopada 2011 [dostęp 2020-10-23] (pol.).
  55. Billboard Music Award - 2011 | Winners & Nominees, awardsandwinners.com [dostęp 2020-10-23].
  56. MTV Europe Music Awards 2010: Lady Gaga pierwsza wśród wokalistek. Justin Bieber najlepszym wokalistą (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2010-11-08].
  57. MTV EMA 2017, uk.mtvema.com [dostęp 2017-11-25] (ang.).
  58. Nominacje do Grammy Awards 2010: starcie Beyonce, Taylor Swift i Lady GaGi (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 2010-08-25].
  59. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at Linkin Park (ang.). lpzion.org. [dostęp 2010-01-15].
  60. Nominees & Winners Kids Choice Awards. [dostęp 2009-09-02].
  61. a b Nominacje do MTV Europe Music Awards 2008 (pol.). www.mtv.pl. [dostęp 2009-09-02].
  62. a b c MTV Video Music Awards 2008 – nominacje (ang.). www.empik.com. [dostęp 2009-09-02].
  63. 2008 MTV Asia Awards Honors The Best From The East And West (ang.). www.mtvasia.com. [dostęp 2009-09-02].
  64. a b Justin Timberlake faworytem MTV Europe Music Awards (pol.). www.nuta.pl. [dostęp 2009-09-02].
  65. Poznaj zwycięzców MTV Europe Music Awards 2007 (pol.). www.mtv.pl. [dostęp 2009-09-02].
  66. a b c Robert Mancini: Eminem, Pink, Shakira Nab Most Noms For MTV Europe Music Awards (ang.). www.mtv.com. [dostęp 2010-01-15].
  67. Linkin Park Awards (ang.). www.lprevolution.net. [dostęp 2009-09-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]