Robert Janowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Janowski
Ilustracja
Robert Janowski (2020)
Imię i nazwisko

Robert Mariusz Janowski

Data i miejsce urodzenia

22 marca 1961
Inowrocław

Gatunki

pop, pop-rock, rock

Zawód

piosenkarz, kompozytor, poeta, aktor, prezenter telewizyjny, dziennikarz radiowy

Aktywność

od 1983

Zespoły
Sekcja Z., Zoo, Oddział Zamknięty (1985–1986)
Odznaczenia
Order Uśmiechu
Strona internetowa

Robert Mariusz Janowski (ur. 22 marca 1961 w Inowrocławiu) – polski piosenkarz, kompozytor, poeta, aktor, prezenter telewizyjny i radiowy, lektor radiowy.

Z wykształcenia lekarz weterynarii. W latach 80. był wokalistą zespołów nowofalowych[1]. Ogólnopolski rozgłos przyniosły mu występy w musicalu Metro. W latach 1997–2018 prowadził teleturniej telewizyjny Jaka to melodia?. Zdobywca Złotej Telekamery i wielokrotny laureat Wiktorów[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychował się ze starszą siostrą na jednym z osiedli wojskowych w Sochaczewie. Jego matka Urszula pracowała jako reżyserka spektakli teatralnych i poetyckich w placówkach kulturalnych, a ojciec był pilotem i majorem w wojskach lotniczych Wojska Polskiego. Gdy miał 11 lat, jego rodzice rozwiedli się, a po rozwodzie został z siostrą pod opieką matki.

Jest absolwentem szkoły muzycznej I stopnia w klasie fortepianu. Ukończył Szkołę Podstawową im. Hanki Sawickiej i Liceum Ogólnokształcące im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie. W czasach licealnych tworzył akademie i apele szkolne oraz spektakle kabaretowe. Pisał też scenariusze i wiersze. Jako student współpracował z magazynem „Literatura” i był akademickim reprezentantem Polski w tenisie stołowym. Ukończył medycynę weterynaryjną na WMW SGGW[1] i podyplomowe studia pedagogiczne.

Debiutował jako wokalista na deskach amatorskich teatrów. W latach 80. występował w kilkunastu formacjach rockowych, a były to m.in. Sekcja Z. (pierwotnie Sekcja Zwłok), Zoo czy Oddział Zamknięty[1]. W 1983 stworzył muzykę do musicalu rockowego Jonasza Kofty i Bene Rychtera Kompot, w którym zagrał głównego bohatera, Love’a[1]. W 1988 i 1989 brał udział w Ogólnopolskich Przeglądach Teatrów Poezji. Przez osiem lat grał w musicalu Metro Janusza Józefowicza i Janusza Stokłosy[1], co przyniosło mu ogólnopolski rozgłos. Ze spektaklem wystąpił na Broadwayu. Śpiewał w oratorium Świętokrzyska Golgota Zbigniewa Książka i Piotra Rubika. Współpracował przy tworzeniu musicali, m.in. Do grającej szafy grosik wrzuć i Grosik-2 oraz brał udział w przedstawieniach piosenek Jacquesa Brela w Teatrze Buffo w Warszawie. Współpracował z warszawskimi teatrami: Dramatycznym, Roma[1], Komedia[1], Rampa[1], Ateneum (Opętany w reż. Małgorzaty Boratyńskiej) i Rozmaitości.

Jego piosenka „W nas i wokół nas”, wykorzystana w ścieżce dźwiękowej do filmu Pora na czarownice (1993), utrzymywała się przez osiem miesięcy na pierwszym miejscu w programie Muzyczna Jedynka. W grudniu 1994 wydał swój debiutancki album studyjny pt. Co mogę dać. W marcu 2010 za album Song.pl uzyskał status platynowej płyty[2]. Z utworem „Lubię ten smutek” wziął udział w nagraniu płyty Tomasza Filipczaka i Piotra Rodowicza z jazzowymi coverami kompozycji Seweryna Krajewskiego Seweryn Krajewski Smooth Jazz wydanej 25 czerwca 2007 przez Polskie Radio[3].

W latach 1994–2007 współprowadził program śniadaniowy TVP1 Kawa czy herbata?, po czym od 2008 do 2013 współprowadził program Pytanie na śniadanie w TVP2. W latach 1997–2018 prowadził teleturniej Jaka to melodia?[1]; za to w 2009 odebrał Złotą Telekamerę, wcześniej zdobywając trzykrotnie Telekamerę (2000, 2003, 2008).

W latach 2006–2010 był gospodarzem audycji Wasza muzyka w RMF FM. W 2008 uczestniczył w siódmej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami[1]. Od 2012 do 2018 pracował w Radiu Złote Przeboje, gdzie prowadził programy Muzyka mojego życia, Weekend z gwiazdą i Złota dwudziestka Radia Złote Przeboje. W 2018 został dziennikarzem Radia Pogoda, dla którego do 25 czerwca 2021 prowadził cykl Najpiękniejsze melodie Roberta Janowskiego, a od września tego samego roku w weekendy prowadzi Koncert życzeń[4], ponadto został gospodarzem konkursów dla widzów. W 2018 był bohaterem programu Polsatu Aż chcę się żyć. W 2019 prowadził teleturniej Gra muzyka w TV Puls[5].

Napisał i wydał trzy książki: „Muzyka mojego życia” (wydana przez Agorę 18 lutego 2016[6]), „Przypadki. Robert Janowski” (z Marią Szabłowską, wydana przez Znak Literanova 9 listopada 2016[7]) oraz napisana przez niego książka „Wielcy muzycy”, będąca trzecim tomem z serii „Wielcy ludzie” (wydana przez Dwukropek, 2020). W ostatniej książce wśród opisanych postaci znalazły się takie gwiazdy muzyki jak: Bob Dylan, Édith Piaf, Elvis Presley, Bob Marley, Leonard Cohen i inni. Publikacja jest adresowana głównie do dzieci w wieku od 9 do 12 lat, a ilustracje do niej wykonał Maciej Szymanowicz. Jest także autorem kilku tomików poezji: „Mądrość z natury”, „Anioły”, „Pragnienia”, „Głosy”, „Noce” i „Lustra”[8].

Jesienią 2021 nawiązał współpracę z Polsatem. Zwyciężył w finale 15. edycji programu rozrywkowego Twoja twarz brzmi znajomo, później wystąpił także w świątecznym odcinku programu. W 2022 zasiadł gościnnie w jury w jednym odcinku 16. edycji Twojej twarzy... w zastępstwie za Michała Wiśniewskiego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Katarzyna Kalicińska-Goczał, z którą ma syna Makarego (ur. 18 grudnia 1988). Z małżeństwa z Katarzyną Dańską ma dwie córki: Anielę (ur. 1998) i Tolę (ur. 9 sierpnia 2000[9]). 14 września 2013 ożenił się z Moniką Głodek (ur. 5 sierpnia 1974).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy i seriale[edytuj | edytuj kod]

Teatr[edytuj | edytuj kod]

  • 1982: Katarynka (etiuda szkolna) – chłopak
  • 1986: Poezja grozy (spektakl telewizyjny) – młody poeta
  • 1991: Metro – Jan
  • 1992: Hamlet – Rosenkrantz
  • 1993: Upadłe Anioły – Lucyfer
  • 1994: Szósty Stopień Oddalenia – Ricky
  • 1995: Klimaty (spektakl telewizyjny) – Franciszek
  • 1997: Kram z piosenkami (spektakl telewizyjny) – romantyk
  • 1998: Duże i małe (spektakl telewizyjny) – gitarzysta
  • 2019: Love machines (etiuda szkolna) – biznesmen

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2016: „Muzyka mojego życia”, wyd. Agora
  • 2016: „Przypadki. Robert Janowski” (wywiad przeprowadzony przez Marię Szabłowską), wyd. Znak Literanova
  • 2020: „Wielcy muzycy”, czwarty tom z serii „Wielcy ludzie”, wyd. Wielokropek

Audycje radiowe[edytuj | edytuj kod]

  • 2006–2010: Wasza Muzyka (RMF FM)
  • 2012–2018: Muzyka mojego życia, Weekend z gwiazdą i Złota dwudziestka (Radio Złote Przeboje)
  • od 2018: Najpiękniejsze melodie Roberta Janowskiego (Radio Pogoda)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
POL
Co mogę dać
  • Data: 1994
  • Wydawca: Pomaton
Powietrze
  • Data: 1995
  • Wydawca: Pomaton
Nieważkość
  • Data: 2 kwietnia 2001[10]
  • Wydawca: ZPR Records
Song.pl
  • Data: 5 lutego 2009[11]
  • Wydawca: Bauer
Kolędy
  • Data: 2010
  • Wydawca: Basplus
Osiemdziesiąte.pl
  • Data: 8 marca 2012
  • Wydawca: MTJ
35[12]
Najpiękniejsze melodie
  • Data: 28 września 2018[13]
  • Wydawca: Agora
49[14]
„–” album nie był notowany.
Kompilacje
Tytuł Dane dot. albumu
Skrzydła: The Best Of
  • Data: 3 października 2008
  • Wydawca: EMI Music Poland

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1995 Album roku – piosenka poetycka Powietrze Fryderyki 1995 Nominacja [15]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Taniec z gwiazdami VII – Uczestnicy – Para nr XIII: Robert i Anna (pol.). tanieczgwiazdami.onet.pl, 2008-02-27.
  2. a b ZPAV: platynowe płyty 2010 (pol.). bestsellery.zpav.pl. [dostęp 2015-03-10].
  3. Piotr Rodowicz i Tomasz Filipczak – „Seweryn Krajewski Smooth Jazz” – Muzyka, muzyka.onet.pl [dostęp 2017-08-24] (pol.).
  4. Robert Janowski z audycją w Radiu Pogoda, zamiast w Radiu Złote Przeboje, Press.pl [dostęp 2020-08-05] (pol.).
  5. Show ‘Gra muzyka’ w TV Puls, prowadzącym Robert Janowski, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-08-13] (pol.).
  6. Muzyka mojego życia, www.empik.com [dostęp 2017-08-24] (pol.).
  7. Przypadki. Robert Janowski, www.empik.com [dostęp 2017-08-24] (pol.).
  8. Robert Janowski – oficjalna strona artysty, www.robertjanowski.pl [dostęp 2017-08-24] (pol.).
  9. Patrycja Ceglińska, Robert Janowski pokazał 17-letnią córkę. Podobna do znanego ojca?, „teleshow.wp.pl”, 11 sierpnia 2017 [dostęp 2017-08-24] (pol.).
  10. Robert Janowski – Nieważkość (pol.). www.nuta.pl. [dostęp 2015-03-10].
  11. Robert Janowski, Song.pl (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2015-03-10].
  12. OLiS – sprzedaż w okresie 19.03.2012 – 25.03.2012 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-03-10].
  13. Robert Janowski – Najpiękniejsze melodie.
  14. OLiS – sprzedaż w okresie 28.09.2018 – 04.10.2018 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2018-10-21].
  15. Fryderyki 1995: nominowani i laureaci (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2015-03-09].
  16. Robert Lewandowski odznaczony Orderem Uśmiechu, Misyjne.pl, 3 maja 2022 [dostęp 2022-05-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]