Słonecznik (powiat ostródzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Słonecznik
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Morąg
Sołectwo Słonecznik
Liczba ludności (2015) 860
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 14-300 Morąg
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0482772
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Słonecznik
Słonecznik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Słonecznik
Słonecznik
Ziemia53°50′19″N 19°52′54″E/53,838611 19,881667
Zabytkowy budynek w którym była poczta w Słoneczniku z charakterystycznym dla tego rejonu murem pruskim.

Słonecznikwieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg. W Słoneczniku mieszka około 860 mieszkańców.

Do 1954 roku siedziba gminy Słonecznik. Do 1975 roku wieś należała do powiatu morąskiego. Od 1975 w gminie Morąg (poczta Słonecznik). W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

W latach 1945-1946 miejscowość nosiła nazwę Sorkobór[1]

Wieś o tradycjach protestanckich. Obecnie większość mieszkańców wsi stanowią wierni Kościoła rzymskokatolickiego. Na terenie miasta działalność duszpasterską prowadzi także Kościół Ewangelicko-Metodystyczny.

We wsi znajduje się urząd pocztowy oraz szkoła podstawowa. Przez wieś przebiega szlak turystyczno-rowerowy. Trasa szlaku: Miłomłyn Leśny Zaułek – Tarda – Słonecznik – Pieszkowo – Szeląg – Miłomłyn Długość (km): 32.

Na zachód od wsi znajduje się Święta Góra (dawniej Pfingst Berg), wysokość 111 m[2]. Natomiast między wsią a jeziorem Bartężek znajdują się łąki – dawniejsze jezioro Skałsze (niem. Skalchwiesen, Skall See)[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś zamieszkana przez ludność pruską wymieniana była w dokumentach już w roku 1315, pod nazwą Surkapurn, co oznaczało miejscowość położoną „koło omszałych kopców na pastwisku”[3]. W roku 1342 Aleksander von Korne – komtur dzierzgoński – założył wieś czynszową pod nazwą Sunnynburn, na 60 włókach, na prawie chełmińskim[3]. Później miejscowość nosiła niemiecka nazwę Sonnenborn. Nie wiadomo co się stało z wcześniejszymi, pruskimi mieszkańcami, bowiem nowym osadnikom przyznano w dokumencie lokacyjny 12 lat wolnizny. Sołtys otrzymał sześć włók wolnych oraz 4 włóki dla kościoła. W dokumencie lokacyjnym zaplanowano także założenie karczmy. W granicach wsi było wówczas także jezioro nazywane Stalsin, podlegające daninie na równi z innymi włókami.

W 1694 r. powstał tu kościół Ewangelicki i jednoklasowa szkoła. Odprawiano nabożeństwa także w języku polskim (kilku pastorów było polskiego pochodzenia). Do parafii należały wsie: Bartężek, Bożęcin, Prośno, Ruś, Wenecja.

W XVIII w. istniał tu folwark z 19 włókami ziemi w dzierżawie dziedzicznej.

W roku 1782 we wsi było 48 tak zwanych „dymów” (odnosić można do gospodarstw domowych). W roku 1817 w Słoneczniki zanotowano 58 „dymów” i 374 mieszkańców. Z kolei w roku 1858 były 84 dymy i 784 osoby (liczone łącznie z folwarkiem). W 1939 r. we wsi było 200 gospodarstw domowych z 751 mieszkańcami. 411 osób utrzymywało się z rolnictwa i leśnictwa, 175 z pracy w przemyśle i rzemiośle a 47 z pracy w handlu i komunikacji. W ówczesnej gminie było 41 gospodarstw rolnych o powierzchni w granicach 0,5-5 ha, 16 o powierzchni 5-10 ha, 18 o powierzchni w granicach 10-20 ha, 12 o areale 20-100 ha i jedno o powierzchni ponad 100 ha.

Przed 1945 rokiem, tutejsza szkoła była trzyklasowa i uczyło w niej 3 nauczycieli.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty sakralne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973.
  2. a b Gustaw Leyding „Nazwy Fizjograficzne”, W: „Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973.
  3. a b Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973, str.: 79.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Morąg – z dziejów miasta i powiatu, Pojezierze, Olsztyn 1973