Strużyna (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Strużyna w innych znaczeniach tego słowa.
Strużyna
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Morąg
Strefa numeracyjna (+48) 89
Kod pocztowy 14-300[1]
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0482789
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Strużyna
Strużyna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Strużyna
Strużyna
Ziemia54°00′18″N 19°56′32″E/54,005000 19,942222

Strużyna (niem. Silberbach)wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Morąg. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie olsztyńskim. W latach 1945-1946 miejscowość nosiła nazwę Srebrniki[2].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Strużyna[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0482795 Stabuniki przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okolicy wsi znajdują się ślady po dawnym, dużym grodzisku Prusów. Dawniej grodzisko to zwane było Johannisberg, obecnie położone w lesie, około 1,5 km na wschód od Strużyny. Datowane jest na okres wczesnego średniowiecza (XI-XIII w.). Grodzisko usytuowane było na wysokim cyplu o dogodnych warunkach obronnych (od strony północnej dostępu broniła głęboka dolina Srebrnej Strugi, od wschodu częściowo osuszone Jezioro Długie). Pozostałością po grodzisku jest pierścieniowaty wał o wysokości 1 m, okalający majdan o średnicy 21 m. Szacuje się, że całość obronnej budowli zajmowała obszar około około 1,9 ha. Grodzisko oddzielone było od nasady cypla fosą i kamienno-ziemnym wałem zaporowym o wysokości 1,5 m. W pozostałościach po wale doszukać się można śladów wieży strażniczej[5][6].

Wieś wymieniana w dokumentach w 1352 r., jako wieś ziemiańska na 62 włókach. W roku 1782 we wsi odnotowano 44 domy (dymy), natomiast w 1858 w 61 gospodarstwach domowych było 523 mieszkańców. W latach 1937-1939 było 607 mieszkańców. W roku 1973 wieś należała do powiatu morąskiego, gmina Morąg, poczta Łączno.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się barokowy kościół parafialny, wzniesiony w latach 1757-1754. Z obu stron zakończony trójbocznie, w połowie nawy znajduje się dwukondygnacyjna wieża nakryta ostrosłupowym hełmem, nad drzwiami do niej umieszczony jest herb rycerski i data "1751"[7]. Ołtarz i ambona pochodzą z początków XVIII w. Kościół wybudowany jest na planie wydłużonego ośmioboku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. „Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973.
  3. Obwieszczenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 4 sierpnia 2015 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Robert Klimek: Średniowieczne założenia obronne ziemi Pogezan. W: Grodziska i szlaki Prusów [on-line]. [dostęp 2009-08-12].
  6. Adam Mackiewicz, Mirosław Hoffmann: Średniowieczne założenia obronne powiatu ostródzkiego. T. 1. Ostróda: Muzeum w Ostródzie, 2004, seria: Studia i materiały Muzeum w Ostródzie. ISBN 83-916007-2-6.
  7. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​​​ISBN 83-7200-631-8​ s. 223

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. J. Hoffmann, A. Mackiewicz, „Średniowieczne założenia obronne powiatu ostródzkiego”, Ostróda 2004.
  • Morąg – z dziejów miasta i powiatu”, Pojezierze, Olsztyn 1973