Samogłoska prawie otwarta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samogłoska prawie otwarta – typ samogłoski występujący w niektórych językach. Charakteryzuje się tym, że w trakcie wymawiania język jest ułożony podobnie jak w przypadku samogłoski otwartej, ale nieco bardziej ściśnięty. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA dwie samogłoski prawie otwarte posiadają odrębne symbole:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • International Phonetic Association: Handbook of the International Phonetic Association. Cambridge: Cambridge University Press, 1999. ISBN 978-0-521-65236-0. (ang.)