Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Samogłoska półprzymknięta centralna niezaokrąglona jest to typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to ɘ (e odbite w poziomym lustrze).

Symbol ɘ został dodany do MAF w 1993 roku; poprzednio zapisywano tę samogłoskę symbolem ë (jako scentralizowaną samogłoskę półprzymkniętą przednią niezaokrągloną).

Języki, w których występuje ten dźwięk[edytuj]

  • język paicĩ: [kɘ̄ɾɘ] "pająk"
  • język rosyjski[1]: солнце [ˈso̞nt͡sɘ] "słońce" (występuje tylko w nieakcentowanych sylabach po /t͡s/; częściej realizowana jako prawie przymknięta [ɪ̈])[1]
Samogłoski kardynalne
Przednie Przednie scentr. Centralne Tylne
scentr.
Tylne
Przymknięte
Blank vowel trapezoid.png
i • y
ɨ • ʉ
ɯ • u
ɪ • ʏ
• ʊ
e • ø
ɘ • ɵ
ɤ • o
ɛ • œ
ɜ • ɞ
ʌ • ɔ
a • ɶ
ɑ • ɒ
Prawie przymknięte
Półprzymknięte
Średnie
Półotwarte
Prawie otwarte
Otwarte
Uwaga. Jeśli podano dwa symbole, to znajdujący się po lewej stronie oznacza samogłoskę niezaokrągloną, a po prawej zaokrągloną.

Przykład dźwiękowy i

Przypisy

  1. a b Jones i Ward 1969 ↓, s. 38.

Bibliografia[edytuj]

  • Daniel Jones, Dennis Ward: The Phonetics of Russian. Cambridge: Cambridge University Press, 1969. (ang.)