Samogłoska prawie otwarta przednia niezaokrąglona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Samogłoska prawie otwarta przednia niezaokrąglona
Numer IPA 325
æ
Jednostka znakowa æ
Unikod U+00e6
UTF-8 (hex) c3 a6
Inne systemy
X-SAMPA {
Kirshenbaum &
Alfabet Braille'a ⠩⠩
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.
Samogłoski kardynalne
Przednie Przednie scentr. Centralne Tylne
scentr.
Tylne
Przymknięte
Blank vowel trapezoid.png
i • y
ɨ • ʉ
ɯ • u
ɪ • ʏ
• ʊ
e • ø
ɘ • ɵ
ɤ • o
ɛ • œ
ɜ • ɞ
ʌ • ɔ
a • ɶ
ɑ • ɒ
Prawie przymknięte
Półprzymknięte
Średnie
Półotwarte
Prawie otwarte
Otwarte
Uwaga. Jeśli podano dwa symbole, to znajdujący się po lewej stronie oznacza samogłoskę niezaokrągloną, a po prawej zaokrągloną.

Samogłoska prawie otwarta przednia niezaokrąglona – typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to æ (ligatura ae).

Języki, w których występuje ten dźwięk[edytuj | edytuj kod]

Samogłoska prawie otwarta przednia niezaokrąglona występuje w językach:

Język Słowo MAF Tłumaczenie Uwagi
angielski Received Pronunciation[1] cat [kʰæt] "kot" Wymowa konserwatywna; niekonserwatywni użytkownicy wymawiają tę samogłoskę jako całkowicie otwartą [a][1].
arabski ﺫﻬﺐ [ˈðæhæb] "złoto"
czeczeński lämnaş [ˈlæmnəʃ] "góry"
duński[2][3] Dansk [ˈd̥ænsɡ̊] "duński" Z reguły transkrybowana /a/; niektórzy konserwatywni użytkownicy wymawiają ją jako całkowicie otwartą [a][3].

Prawdopodobnie występowała też w języku prasłowianiskim w wymowie litery jać.

W niektórych językach występuje samogłoska prawie otwarta przednia zaokrąglona, nieposiadająca odrębnego symbolu IPA, zapisywana [æ̹], [ɶ̝] lub [œ̞], kiedy niezbędne jest rozróżnienie:

Język Słowo MAF Tłumaczenie Uwagi
duński[2][4] grøn [ˈɡ̊ʁ̞æ̹nˀ] "zielony" Z reguły transkrybowana [ɶ]. Jest to alofon /ø, œ/ po /r/. Niektórzy użytkownicy wymawiają ją tak samo jak [œ][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Received Pronunciation. [dostęp 2015-11-01].
  2. a b Grønnum 1998 ↓, s. 100.
  3. a b Basbøll 2005 ↓, s. 32.
  4. a b Basbøll 2005 ↓, s. 46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hans Basbøll: The Phonology of Danish. Nowy Jork: Oxford University Press, 2005. ISBN 0-203-97876-5. (ang.)
  • Nina Grønnum. Danish. „Journal of the International Phonetic Association”. 28 (1&2), s. 99–105, 1998. DOI: 10.1017/s0025100300006290 (ang.).