Samogłoska tylna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samogłoska tylnasamogłoska wymawiana z przesunięciem języka ku tyłowi jamy ustnej.

W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA przewidziano odrębne symbole dla 9 samogłosek tylnych:

Handbook of the International Phonetic Association definiuje samogłoskę [ʊ] jako przesunięty ku szwie odpowiednik samogłoski kardynalnej [u][1], więc można ją alternatywnie zapisać [].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. IPA 1999 ↓, s. 13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]