Stanisław Juszczacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Juszczacki
Ilustracja
Stanisław Juszczacki w stopniu podpułkownika (przed 1923)
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

17 listopada 1884
Czyżew

Data śmierci

3 kwietnia 1944

Przebieg służby
Siły zbrojne

Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

Oficerski Trybunał Orzekający

Stanowiska

członek trybunału

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal 3 Maja

Stanisław Juszczacki (ur. 17 listopada 1884 w Czyżewie, zm. 3 kwietnia 1944) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 listopada 1884 w Czyżewie, w ówczesnym powiecie mazowieckim guberni łomżyńskiej, w rodzinie Antoniego[1][2].

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer armii rosyjskiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia kapitana[3]. Został zatwierdzony w stopniu kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4]. Stacjonując w Szczuczynie od końca 1918 organizował formowanie suwalskiego 41 pułku piechoty, w którym następnie w trakcie wojnie polsko-bolszewickiej pełnił funkcję dowódcy II batalionu (1919)[5], biorąc udział walkach o Mińsk[6] i w wyprawie kijowskiej[7], zaś w okresie od 7 sierpnia do 20 września 1920 sprawował stanowisko dowódcy pułku.

Później został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[8]. W 1923 jako oficer nadetatowy 61 pułku piechoty z Bydgoszczy był komendantem Centralnej Szkoły Podoficerów Zawodowych Piechoty Nr 1 w Chełmnie[9]. Następnie został awansowany na stopień pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[10]. W 1924 prowadził przy 61 pułku kurs dla młodszych oficerów piechoty[11]. Na początku 1928 został przeniesiony ze stanowiska dowódcy 18 pułku piechoty w Skierniewicach do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 2 Brygady KOP „Nowogródek”, które pełnił w okresie od 20 lutego 1928 do 20 listopada 1930[12][13][14][15], po czym został oddany do dyspozycji I wiceministra i szefa Administracji Armii[16]. W 1932 był oficerem Oficerskiego Trybunału Orzekającego[17]. Z dniem 30 listopada 1934 został przeniesiony w stan spoczynku[18].

Podczas II wojny światowej był oficerem Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w stopniu pułkownika[1]. Zmarł 3 kwietnia 1944[1]. Został pochowany na brytyjskim cmentarzu wojennym w Ramleh w Palestynie (miejsce 5-B-13)[1][19]. Tego samego dnia zmarł ppłk Stefan Ludwig, pochowany tuż obok płk. Juszczackiego.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Wykaz poległych i zmarłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie w latach 1939-1945. Londyn: Instytut Historyczny im. Gen. Sikorskiego, 1952, s. 196.
  2. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-10]..
  3. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 45.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 408.
  5. Michał Hurczyn: Powstanie pułku Suwalskiego. W: Illustrowana jednodniówka 41 Suwalskiego pułku piechoty. Wydana w dniu wręczenia sztandaru 3 czerwca. 1923, s. 5, 6.
  6. Trzankowski: Walki o Mińsk. W: Illustrowana jednodniówka 41 Suwalskiego pułku piechoty. Wydana w dniu wręczenia sztandaru 3 czerwca. 1923, s. 15.Sprawdź autora rozdziału:1.
  7. Michał Hurczyn: Wyprawa Kijowska. W: Illustrowana jednodniówka 41 Suwalskiego pułku piechoty. Wydana w dniu wręczenia sztandaru 3 czerwca. 1923, s. 22.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 398.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 299, 1515.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 341.
  11. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 270.
  12. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 4, s. 41, 20 lutego 1928. 
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 114, 160.
  14. Wiśniewska i Promińska 2013 ↓, s. 9.
  15. Obsada oficerska B KOP „Nowogródek” ↓.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 31.
  17. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 15, 432.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934, s. 251.
  19. Cmentarz Wojenny Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. 2korpus.itgo.com. [dostęp 2018-08-29].
  20. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-10]..
  21. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-10]..
  22. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 101 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]