Stanisław Rospond (językoznawca)
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Miejsce zamieszkania | |
| Narodowość | |
| Tytuł naukowy |
profesor |
| Alma Mater | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Jagielloński |
| Odznaczenia | |
Stanisław Rospond (ur. 19 grudnia 1906 w Liszkach pod Krakowem, zm. 16 października 1982 we Wrocławiu) – polski językoznawca, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, autor prac onomastycznych wykorzystujących materiał polski i słowiański. Twórca klasyfikacji strukturalnej antroponimów i toponimów, słowotwórstwa onomastycznego oraz prac z zakresu antroponimii i etymologii[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent gimnazjum św. Anny w Krakowie. Studiował slawistykę i polonistykę na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ukończoną w styczniu 1929 magisterium, zaś w listopadzie tegoż roku doktoratem[2]. Uczeń K. Nitscha, J. Łosia i J.M. Rozwadowskiego[3]. W 1929 pracował jako asystent na UJ. W latach 1929–1931 wykładał język polski w Lyonie[3]. Po wyjeździe z Francji, do 1933 przebywał na stypendium rządu jugosłowiańskiego w Belgradzie[3]. Następnie uczył w krakowskim gimnazjum pijarów do 1936, w którym to roku został starszym asystentem na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie[2], gdzie jako docent pozostawał w latach 1939–1941[3]. W 1937 habilitował się na tej uczelni[2]. Od 1941 do końca wojny mieszkał u swojej rodziny w Liszkach[2], gdzie przeżył pacyfikację wsi przez Niemców, co opisał w książce Zginęli na polu chwały (wyd. 1946, 1993 i 2009)[2]. W listopadzie 1945 wrócił na Uniwersytet Jagielloński, jednak wkrótce potem przeniósł się do Wrocławia celem utworzenia Katedry Języka Polskiego na tamtejszym uniwersytecie, którą kierował do 1969[3]. W 1946 roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w latach 1958–1960 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filologicznego[2]. W latach 1950–1954 był współzałożycielem i rektorem (1952–1954) Wyższej Szkoły Pedagogicznej we Wrocławiu, w której po przeniesieniu do Opola kierował jej Katedrą Języka Polskiego[2]. Był współzałożycielem Instytutu Śląskiego w Opolu[2][3], Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz kierownikiem sekcji naukowo-wydawniczej oddziału Komitetu Słowiańskiego we Wrocławiu.
Od 1945 r. przewodniczył podkomisji śląskiej Komisji Ustalania Nazw Miejscowości[3]. W 1946 zainicjował prace nad Słownikiem nazwisk śląskich, zaś w 1951 wydał dwutomowy Słownik nazw geograficznych Polski zachodniej i północnej[3]. Był autorem i współautorem ponad sześciuset prac naukowych, w tym kilkunastu książek i wielu słowników, obejmujących zagadnienia slawistyczne, polonistyczne i śląskoznawcze (głównie z zakresu historii języka). Do najważniejszych prac należały:
- Gramatyka historyczna języka polskiego,
- Język i artyzm językowy Jana Kochanowskiego,
- Polszczyzna śląska,
- Dzieje polszczyzny śląskiej,
- Nazwiska Ślązaków,
- Nazwy patronimiczne na Śląsku.
Wspólnie z Ludwikiem Musiołem wydał w 1972 Protokolarz miasta Woźnik z lat 1483–1598, będący najstarszą zachowaną księgą miejską w języku polskim, a także ważnym zabytkiem do badań dialektu śląskiego[4].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]
Wcześnie osierocony (ojciec Jan zginął w czasie I wojny światowej w 1916), pozostawał pod opieką swego stryja, biskupa Stanisława Rosponda[2].
Jego synem jest ks. dr Stanisław Rospond (junior)[5], misjonarz, dyrektor Wydawnictwa Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy (WITKM) w Krakowie[5] i redaktor naczelny „Naszej Przeszłości” w latach 2004–2011[6].
Został pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim[2].
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Order Odrodzenia Polski (Krzyż Kawalerski, Krzyż Oficerski, Krzyż Komandorski)[2]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej[2]
- jugosłowiański Order św. Sawy (V klasa), lata 30.[2]
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”[2]
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Od 1984 r. jest patronem szkoły podstawowej w Żyrowej[2][7]. Upamiętniają go także ulice w Opolu[8], Szczecinie[9] i Wrocławiu[10][11]. W 2006 r. na budynku filologii polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego odsłonięto jego pamiątkową tablicę[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Encyklopedia języka polskiego pod red. Stanisława Urbańczyka, Wrocław itd.: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992, s. 289 [dostęp 2026-02-05].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p ks. Stanisław Rospond CM: Nota o autorze. W: Stanisław Rospond: Zginęli na polu chwały. Wyd. 3. Kraków: Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy. ISBN 978-83-7216-787-3.
- ↑ a b c d e f g h Teresa Suleja: Encyklopedia Wrocławia. Jan Harasimowicz (red.). Wyd. III. Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006, s. 755. ISBN 83-7384-561-5.
- ↑ Rospond i Musioł 1972 ↓, s. 1–193.
- ↑ a b Droga do Śląska [online], Wydawnictwo Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy [dostęp 2023-07-31].
- ↑ ks. dr Stanisław Rospond CM [online], Nasza Przeszłość [dostęp 2023-07-31].
- ↑ Stanisław Sławomir Nicieja, Patron szkoły [online], Publiczna Szkoła Podstawowa im. Stanisława Rosponda w Żyrowej [dostęp 2023-08-25].
- ↑ ul. Rosponda, Opole Grudzice w OpenStreetMap
- ↑ ul. Rosponda, Szczecin w OpenStreetMap
- ↑ ul. Rosponda, Wrocław Oporów w OpenStreetMap
- ↑ Ulica Stanisław Rosponda na wrocławskim Oporowie.na str.polska-org.pl.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Miodek, Stanisław Rospond, [w:] Odpowiednie dać rzeczy słowo, Wrocław 1987 (za Wypowiedzi współpracowników o Stanisławie Rospondzie. ifp.uni.wroc.pl. [dostęp 2008-10-16].).
- Stanisław Rospond, Ludwik Musioł: Protokolarz miasta Woźnik. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1972.
- Bogdan Siciński, Stanisław Rospond, [w:] Uczeni wrocławscy, Wrocław (za Wypowiedzi współpracowników o Stanisławie Rospondzie. ifp.uni.wroc.pl. [dostęp 2008-10-16].).
- Absolwenci Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Polscy leksykografowie
- Rektorzy uczelni w Polsce
- Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Lwowskiego
- Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu
- Pracownicy Instytutu Śląskiego w Opolu
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski
- Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej
- Polacy odznaczeni Orderem św. Sawy
- Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
- Polscy poloniści
- Urodzeni w 1906
- Zmarli w 1982