Stefan Łaszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Łaszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

8 stycznia 1862
Brąchnówko, Królestwo Prus

Data i miejsce śmierci

20 marca 1924
Warszawa, Polska

Wojewoda pomorski
Okres

od 19 października 1919 (objęcie funkcji – styczeń 1920)
do 21 lipca 1920

Poprzednik

funkcja utworzona

Następca

Jan Brejski

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Stefan Łaszewski (ur. 8 stycznia 1862 w Brąchnówku, zm. 20 marca 1924 w Warszawie) – polski prawnik i sędzia, działacz niepodległościowy, wojewoda pomorski w II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Prawo studiował na uniwersytetach we Wrocławiu, Berlinie i Lipsku. Od 1892 prowadził kancelarię adwokacką w Grudziądzu, gdzie był działaczem polskich organizacji. Od 1911 deputowany do Reichstagu, wybrany z okręgu kartusko-pucko-wejherowskiego, członek Koła Polskiego, w latach 1917-1918 wiceprezes Koła Polskiego. Członek Związku Ludowo-Narodowego. W latach 1919–1920 piastował stanowisko pierwszego w historii II RP wojewody pomorskiego z siedzibą w Toruniu. Później, od 1922, był jednym z prezesów Najwyższego Trybunału Administracyjnego. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Pelplinie. W Toruniu jego pamięć uczczono wzniesieniem obelisku.

Grób Stefana Łaszewskiego w Pelplinie

Członek honorowy Korporacji Akademickiej Baltia.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]