Stephen Gardiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stephen Gardiner (ur. ok. 1495, zm. 1555) – angielski polityk, szczególnie aktywny w czasach panowania Henryka VIII.

Stephen Gardiner

Studiował prawo kanoniczne i cywilne w Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge. W latach 1525-49 był rektorem tego kolegium[1].

Usiłował przekonać papieża Klemensa VII o tym, że rozwód króla z Katarzyną Aragońską jest słuszny i potrzebny, a w czasie kanonicznego procesu rozwodowego uzasadniał nieważność małżeństwa. W roku 1531 został biskupem Winchesteru, a w 1535 r. wydał pracę De vera oboedientia (O prawdziwym posłuszeństwie), w której uznawał króla Anglii za głowę Kościoła i uzasadniał rozwód z Katarzyną.

W okresie późniejszym zmienił zdanie i ponownie uznał prymat papieża nad Kościołem, z którego to powodu, za rządów Edwarda VI, był więziony. Do łask wrócił za Marii Tudor, która mianowała go kanclerzem.

Był przeciwnikiem protestantyzmu. Napisał książkę pt. Palinodia (Odwołanie), w której odżegnywał się od swoich poprzednich (z czasów henrycjańskich) poglądów i potwierdzał powrót do katolicyzmu, ale w jego anglicjańskiej wersji.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Stephen Gardiner. W: Maksymilian Rode: Mała encyklopedia teologiczna. T. 1, A-Ł. Warszawa: Instytut Wydawniczy im. Frycza Modrzewskiego, 1988.
  • Stephen Gardiner (ang.). A Cambridge Alumni Database. [dostęp 2016-11-03].