Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Strona główna)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Toyen1930.jpg

…która malarka (na fotografii), zafascynowana dziełami markiza de Sade’a, wielokrotnie malowała ruiny jego posiadłości?

…co robił Krasicki w austriackiej Radzie Państwa?

…z czyjej inicjatywy powstał związek rugby w Czechosłowacji?

…którą cerkiew zbudowano z fundacji Witolda Czartoryskiego?

…dlaczego film Duch Herberta Achternbuscha wywołał skandal w RFN?

Rocznice

22 listopada: imieniny obchodzą m.in.: Cecylia, Ernestyna i Marek
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Garbo - Ninotchka - Clarence Bull.JPG
Filmografia Grety Garbo – w trwającej 21 lat karierze Greta Garbo występowała w filmach i na scenie. Zagrała w 29 produkcjach fabularnych. Trzykrotnie wyróżniana była nominacją do nagrody Akademii Filmowej. Garbo uznawana jest przez biografów i historyków za jedną z największych i najwybitniejszych gwiazd filmowych w historii kinematografii oraz jedną z legend i ikon okresu „Złotej Ery Hollywood”. Karierę rozpoczęła w 1920 roku, gdy została zaangażowana przez Johna W. Bruniusa do roli statystki w niemych filmach En lyckoriddare oraz Kärlekens ögon. W 1925 roku Garbo przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie podpisała trzyletnią umowę z Metro-Goldwyn-Mayer, a już kilka lat później stała się najbardziej dochodową aktorką MGM sezonu 1928–1929 w amerykańskim box offisie. W 1932 roku Garbo notowana była w pierwszej dziesiątce najbardziej dochodowych amerykańskich aktorek. Jedenaście produkcji z jej udziałem zestawianych było w pierwszej dziesiątce podsumowań roku w box offisie. Sześć filmów, w których wzięła udział, nominowanych było przynajmniej do jednego Oscara w każdej kategorii. Również sześć produkcji z udziałem aktorki, po uwzględnieniu inflacji, przekroczyło sumę stu milionów dolarów dochodu z biletów na rynku krajowym. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Jones elypse4.png

Fonologia i fonetyka języka angielskiego – zjawiska fonetyczne i fonologiczne zachodzące w języku angielskim. Język angielski jest bogaty w samogłoski oraz dysponuje porównywalną z innymi językami indoeuropejskimi liczbą spółgłosek. Angielskie dźwięki mają swoiste miejsce i sposób artykulacji, a ich wymowa jest jedynie zbliżona do ich odpowiedników. Ponadto w systemie fonologicznym angielskiego jest 8 dyftongów, opadających lub centrujących, oraz trzy tryftongi, które mają jednak tendencję do zaniku. Większość samogłosek ma charakter swoisty dla angielszczyzny, czasami można znaleźć niewiele odpowiedników w innych językach. Bardziej przystępny dla cudzoziemców jest system spółgłoskowy, choć również istnieją spółgłoski podobne, acz realizowane w nieco odmienny sposób. System dźwiękowy języka angielskiego składa się z samogłosek i spółgłosek. Choć angielski alfabet składa się z 26 liter, w mowie używa się 44 dźwięków: samogłosek, spółgłosek oraz dyftongów. Nie istnieje jedna jednolita odmiana języka angielskiego, tak samo jak nie istnieje jeden wzorzec wymowy. Najbardziej rozpowszechniony i uważany za standardowy jest wzorzec Received Pronunciation, zwany również BBC English. Czytaj więcej…