Sucha Górna (Czechy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sucha Górna
Horní Suchá
gmina
W tyle kościół Św. Józefa
W tyle kościół Św. Józefa
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj Flag of Moravian-Silesian Region.svg morawsko-śląski
Powiat Karwina
Historyczna ziemia Śląsk
Starosta Lenka Husarová
Powierzchnia 9,79 km²
Populacja (2007)
• liczba ludności

4503
• gęstość 460 os./km²
Kod pocztowy 735 35
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba obrębów ewidencyjnych 4
Liczba części gminy 1
Liczba gmin katastralnych 1
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa lokalizacyjna kraju morawsko-śląskiego
Sucha Górna
Sucha Górna
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Sucha Górna
Sucha Górna
Ziemia 49°48′N 18°29′E/49,797500 18,485278
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Sucha Górna (cz. Horní Suchá i, niem. Obersuchau) – wieś gminna i gmina w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach. Liczba mieszkańców wynosi 4589 - stan na 31.12.2010 r., powierzchnia 9,79 km². Przez miejscowość przepływa rzeka Suszanka (prawy dopływ Łucyny).

Od strony zachodniej i południowej sąsiaduje z Hawierzowem (z Suchą Średnią i Żywocicami), na północy z Karwiną (z Dołami), a na wschodzie ze Stonawą i Olbrachcicami.

W latach 1975-1990 miejscowość znajdowała się w granicach administracyjnych Hawierzowa.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

W 2001 Polacy stanowili 23,2% populacji, Słowacy 4,6%, Morawianie 1% a Ślązacy 0,5%. Odsetek wierzących wynosił 47,5%, z czego katolicy 71,8%.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Historia Suchej Górnej.

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana została w łacińskim dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna ok. 1305 w szeregu wsi zobowiązanych do płacenia dziesięciny biskupstwu we Wrocławiu, w postaci item in Sucha utraque[2][3][4]. Zapis ten oznaczał, że istniały już dwie wsie o tej nazwie (utraque - obie, zapewne Dolna i Górna), a brak określenia liczby łanów, z których będzie płacony podatek wskazywał, że wsie była w początkowej fazie powstawania (na tzw. surowym korzeniu), co wiąże się z przeprowadzaną pod koniec XIII wieku na terytorium późniejszego Górnego Śląska wielką akcją osadniczą. Wsie politycznie znajdowały się wówczas w granicach utworzonego w 1290 piastowskiego (polskiego) księstwa cieszyńskiego, będącego od 1327 lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).

Znacznie do rozwoju ekonomicznego i demograficznego miejscowości w XIX wieku przyczynił się rozwój przemysłu w Zagłębiu Ostrawsko-Karwińskim. W 1869 miejscowość liczyła 1476 mieszkańców.[5]

Według austriackiego spisu ludności z 1910 miejscowości Sucha Górna miała 2761 mieszkańców, z czego 2733 było zameldowanych na stałe, 2625 (96%) było polsko-, 66 (2,4%) czesko- a 42 (1,5%) czeskojęzycznymi, 2118 (76,7%) było katolikami, 624 (22,6%) ewangelikami, 15 (0,5%) wyznawcami judaizmu a 4 innej religii lub wyznania.[6]

Po podziale Śląska Cieszyńskiego w 1920 roku Sucha Górna znalazła się w granicach Czechosłowacji. W 1921 liczyła 3561 mieszkańców, a w 1930 3561.[5] W październiku 1938 została zaanektowana wraz z resztą Zaolzia przez Polskę a podczas II wojny światowej przez nazistowskie Niemcy. Po 1945 w granicach Czechosłowacji. W 1950 w Suchej Górnej mieszkało 4501 osób a w 1961 5298.[5] W 1975 roku znalazła się w granicach administracyjnych Hawierzowa, co trwało do 1990 roku.

W Suchej Górnej urodził się w 1910 Adolf Kantor - polski sportowiec amator, organizator imprez sportowych. Z Suchą Górną związany był także Tadeusz Michejda - polski polityk, który tutaj pracował.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się kościół katolicki z 1835 roku oraz rzeźba świętego Jana Nepomucena z 1846.

Gminy partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sčítaní lidu, domů a bytů 2001 (cz.). [dostęp 2010-09-16].
  2. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 296. ISBN 978-83-926929-3-5.
  3. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (online). W: www.dokumentyslaska.pl [on-line]. [dostęp 2013-07-22].
  4. H. Markgraf, J. W. Schulte: Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis. Breslau: Josef Max & Comp., 1889.
  5. 5,0 5,1 5,2 Český statistický úřad: Historický lexikon obcí ČR 1869 - 2005 - 1. díl (cz.). 20 sierpnia 2008. [dostęp 2010-10-03]. s. 718-719.
  6. Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien, Troppau 1912.