Sucre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w Boliwii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Sucre
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Boliwia
Departament Chuquisaca
Data założenia 1539
Burmistrz Verónica Berríos
Wysokość 2790 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

351 917
Nr kierunkowy 04
Położenie na mapie Boliwii
Mapa lokalizacyjna Boliwii
Sucre
Sucre
Ziemia19°02′S 65°15′W/-19,033333 -65,250000
Strona internetowa

Sucre – konstytucyjna stolica Boliwii. Leży na wysokości około 2700 m n.p.m., u stóp Kordyliery Środkowej.

Sucre zwane jest miastem o czterech nazwach (la ciudad de los cuatro nombres). Przed podbojem hiszpańskim była to osada indiańska zwana Charcas, na której miejscu w 1538 konkwistador Pedro Anzures założył miasto Chuquisaca, przemianowane później na Ciudad de la Plata de la Nueva Toledo (Srebrne Miasto Nowe Toledo), skrótowo La Plata.

W 1642 utworzono tu jeden z pierwszych uniwersytetów w Ameryce. Po stłumieniu powstania antyhiszpańskiego w 1809 miasto było głównym w tym regionie ośrodkiem militarnym Hiszpanów. W 1839 La Platę przemianowano na Sucre, na cześć generała Antonio José de Sucre, pierwszego prezydenta Boliwii. Odtąd też jest stolicą konstytucyjną. W 2013 liczba mieszkańców wynosiła 351 917 osób[1].

Miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Historyczne miasto Sucrea
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Typ kulturowe
Spełniane kryterium IV
Numer ref. 566
Regionb Ameryka Łacińska
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1991
na 15. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • katedra
  • zabytkowe budynki Casa de la Libertad i Palacio de la Glorieta
  • klasztor franciszkański
  • klasztor San Felipe Negri

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Skarby świata. 890 pomników kultury i przyrody z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2010, s. 460. ISBN 978-83-01-16333-4.