Tatjana Maria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tatjana Maria
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1987
Bad Saulgau
Wzrost 172 cm
Masa ciała 62 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Charles Edouard Maria
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 46 (6 listopada 2017)
Australian Open 2R (2009, 2016)
Roland Garros 2R (2016, 2017)
Wimbledon 3R (2015)
US Open 2R (2012, 2017, 2018)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 15 ITF
Najwyżej w rankingu 54 (6 czerwca 2016)
Australian Open 2R (2017)
Roland Garros 3R (2016)
Wimbledon QF (2018)
US Open 2R (2009, 2012)

Tatjana Maria, z domu Malek (ur. 8 sierpnia 1987 w Bad Saulgau) – niemiecka tenisistka pochodzenia polskiego[1].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku wygrała turniej deblistek w Warszawie. Razem z Urszulą Radwańską osiągnęła ćwierćfinał w Galatinie, a z Magdaleną Kiszczyńską pierwszą rundę w Zwevegem, gdzie przegrały z deblem belgijskim Caroline Maes/Leslie Butkiewicz. W 2006 roku w Poitiers razem z Kristiną Barrois wyeliminowały parę polską Klaudia Jans/Alicja Rosolska. Wygrała również dwa turnieje tenisowe z cyklu ITF.

W roku 2007 osiągnęła ćwierćfinał juniorskiego turnieju w Capriolo, przegrany z Maret Ani. Doszła do półfinału w Ortisei, gdzie przegrała z Caroline Wozniacki (wcześniej wygrała z Evą Birnerovą). Otrzymała dziką kartę do turnieju Qatar Telecom German Open w Berlinie, ale odpadła w drugiej rundzie, pokonana przez liderkę rankingu światowego, Justine Henin.

W 2009 roku osiągnęła pierwszy finał cyklu WTA Tour w grze podwójnej. Razem z Andreą Petković przegrały w finale zawodów w Bad Gastein z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 2:6, 4:6.

W 2012 roku zwyciężyła w pierwszym turnieju w grze podwójnej. W Québecu występowała razem z Kristiną Mladenovic, a w finale pokonały 7:6(5), 6:7(6), 10–7 Alicję Rosolską i Heather Watson.

W sezonie 2014 razem z Larą Arruabarreną przegrały w meczu mistrzowskim rozgrywek w Osace z deblem Shūko AoyamaRenata Voráčová wynikiem 1:6, 2:6.

W 2015 roku Maria wspólnie z Olhą Sawczuk przegrały w finale turnieju w Båstad z Kiki Bertens oraz Johanną Larsson 5:7, 4:6.

Rok później Niemka zwyciężyła w drugim deblowym turnieju w karierze, tym razem w Bogocie, wspólnie z Larą Arruabarreną.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ojciec tenisistki jest Polakiem urodzonym w Zabrzu. Maria nie posługuje się jednak językiem polskim. 8 kwietnia 2013 roku Tatjana Malek i Charles Edouard Maria wzięli ślub. Tenisistka przyjęła nazwisko swojego męża, także tenisisty i jej trenera. 20 grudnia 2013 urodziła córkę – Charlotte.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A Q1 1R 2R 1R Q1 A Q3 A 1R 2R Q1 1R 1R 0 / 7 2 – 7
French Open A A A A A A Q3 1R Q1 Q3 1R A 1R 2R 2R 1R 1R 0 / 7 2 – 7
Wimbledon A A A A 1R A 2R 1R Q1 Q2 1R A 3R 1R 2R 2R 1R 0 / 9 5 – 9
US Open A A A A 1R A 1R Q1 Q2 2R A Q2 1R Q3 2R 2R 1R 0 / 7 3 – 7
Ranking na koniec roku 651 552 284 146 88 272 68 137 191 112 258 214 68 126 46 79 0 / 30 12 – 30

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 1R 2R A 1R A 1R 1R 2R 1R 1R 0 / 8 1 – 8
French Open A A A A A A A 1R A A 1R 2R 2R 3R A 2R 1R 0 / 7 5 – 7
Wimbledon A A A A 2R A 1R 1R A Q1 1R A 1R 2R 2R QF A 0 / 8 5 – 8
US Open A A A A A A 2R 1R A 2R A A 1R 1R 1R 1R 1R 0 / 8 2 – 8
Ranking na koniec roku 560 371 245 121 372 87 101 138 80 131 107 80 63 206 87 0 / 31 13 – 31

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A A A A 1R A A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series

Gra pojedyncza 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 24 czerwca 2018 Santa Ponça Trawiasta Łotwa Anastasija Sevastova 6:4, 7:5

Gra podwójna 9 (4–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 26 lipca 2009 Bad Gastein Ceglana Niemcy Andrea Petković Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Francja Kristina Mladenovic Polska Alicja Rosolska
Wielka Brytania Heather Watson
7:6(5), 6:7(6), 10–7
Finalistka 2. 12 października 2014 Osaka Twarda Hiszpania Lara Arruabarrena Japonia Shūko Aoyama
Czechy Renata Voráčová
1:6, 2:6
Finalistka 3. 19 lipca 2015 Båstad Ceglana Ukraina Olha Sawczuk Holandia Kiki Bertens
Szwecja Johanna Larsson
5:7, 4:6
Finalistka 4. 27 listopada 2015 Carlsbad Twarda Gruzja Oksana Kalasznikowa Brazylia Gabriela Cé
Paragwaj Verónica Cepede Royg
6:1, 4:6, 8–10
Zwyciężczyni 2. 16 kwietnia 2016 Bogota Ceglana Hiszpania Lara Arruabarrena Brazylia Gabriela Cé
Wenezuela Andrea Gámiz
6:2, 4:6, 10–8
Finalistka 5. 29 kwietnia 2016 Rabat Ceglana Rumunia Raluca Olaru Szwajcaria Xenia Knoll
Serbia Aleksandra Krunić
3:6, 0:6
Zwyciężczyni 3. 3 marca 2018 Acapulco Twarda Wielka Brytania Heather Watson Stany Zjednoczone Kaitlyn Christian
Stany Zjednoczone Sabrina Santamaria
7:5, 2:6, 10–2
Zwyciężczyni 4. 22 września 2019 Seul Twarda Hiszpania Lara Arruabarrena Stany Zjednoczone Hayley Carter
Brazylia Luisa Stefani
7:6(7), 3:6, 10–7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. PAP: US Open. Tatjana Maria: Przepraszam, że pokonałam Radwańską (pol.). sport.interia.pl, 2018-08-28. [dostęp 2019-08-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]