Oksana Kalasznikowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oksana Kalasznikowa
Oksana Kalasznikowa
Państwo  Gruzja
Miejsce zamieszkania Biel/Bienne
Data i miejsce urodzenia 5 września 1990
Tbilisi
Wzrost 184 cm
Gra leworęczna
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 156 (7 czerwca 2010)
Australian Open 2Q (2010–2011)
Roland Garros 3Q (2010)
Wimbledon 1Q (2010)
US Open 1Q (2009–2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 24 ITF
Najwyżej w rankingu 43 (13 czerwca 2016)
Australian Open 3R (2016)
Roland Garros 3R (2013)
Wimbledon 2R (2013)
US Open 2R (2014)

Oksana Kalasznikowa (gruz. ოქსანა კალაშნიკოვა; ur. 5 września 1990 w Tbilisi) – gruzińska tenisistka.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Zawodniczka występująca głównie w zawodach cyklu ITF. W zawodach tej rangi wygrała pięć turniejów singlowych i dwadzieścia cztery deblowe.

W 2012 roku wygrała deblowe zawody cyklu WTA Challenger Tour w Pune. Razem z Niną Bratczikową pokonały parę Julja GluszkoNoppawan Lertcheewakarn 6:0, 4:6, 10–8 w finale turnieju.

W sezonie 2013 triumfowała wspólnie z Iryną Buriaczok w rozgrywkach WTA International Series w Baku, pokonując w ostatnim meczu Eleni Daniilidu wraz z Aleksandrą Krunić wynikiem 4:6, 7:6(3), 10–4. We wrześniu tego roku debel zanotował też finał w Ningbo, ulegając Chan Yung-jan i Zhang Shuai 2:6, 1:6.

W 2014 roku razem z Paulą Kanią zanotowała finał zawodów w Stambule. W meczu mistrzowskim para przegrała z Misaki Doi i Eliną Switoliną wynikiem 4:6, 0:6.

W sezonie 2015 Kalasznikowa wspólnie z Demi Schuurs triumfowały w Bukareszcie, w finale wygrywając 6:2, 6:2 z Andreeą Mitu i Patricią Marią Țig.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A Q2 Q2 A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A Q3 Q2 Q1 A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A Q1 A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A Q1 Q1 A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 1204 610 391 176 207 306 542 281 446 653 846 0 / 0 0 – 0

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A 1R 1R 3R 1R 2R 0 / 5 3 – 5
French Open A A A A A A A A A 3R 2R 1R 1R 1R 2R 0 / 6 4 – 6
Wimbledon A A A A A A A A A 2R 1R Q1 1R 1R 1R 0 / 5 1 – 5
US Open A A A A A A A A A 1R 2R 1R 1R 1R 0 / 5 1 – 5
Ranking na koniec roku 427 366 147 163 260 110 52 73 78 43 70 0 / 21 9 – 21

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A A A 1R A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A 3R A 2R A 2R 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 4 3 – 4

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra podwójna 11 (5-6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 listopada 2012 Pune Twarda Rosja Nina Bratczikowa Izrael Julja Gluszko
Tajlandia Noppawan Lertcheewakarn
6:0, 4:6, 10–8
Zwyciężczyni 2. 28 lipca 2013 Baku Twarda Ukraina Iryna Buriaczok Grecja Eleni Daniilidu
Serbia Aleksandra Krunić
4:6, 7:6(3), 10–4
Finalistka 1. 27 września 2013 Ningbo Twarda Ukraina Iryna Buriaczok Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
2:6, 1:6
Finalistka 2. 20 lipca 2014 Stambuł Twarda Polska Paula Kania Japonia Misaki Doi
Ukraina Elina Switolina
4:6, 0:6
Zwyciężczyni 3. 19 lipca 2015 Bukareszt Ceglana Holandia Demi Schuurs Rumunia Andreea Mitu
Rumunia Patricia Maria Țig
6:2, 6:2
Finalistka 3. 15 listopada 2015 Limoges Twarda (hala) Rosja Margarita Gasparian Czechy Barbora Krejčíková
Luksemburg Mandy Minella
6:1, 5:7, 6–10
Finalistka 4. 27 listopada 2015 Carlsbad Twarda Niemcy Tatjana Maria Brazylia Gabriela Cé
Paragwaj Verónica Cepede Royg
6:1, 4:6, 8-10
Zwyciężczyni 4. 11 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Kazachstan Jarosława Szwiedowa Szwajcaria Xenia Knoll
Serbia Aleksandra Krunić
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 5. 26 lutego 2017 Budapeszt Twarda (hala) Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei Australia Arina Rodionowa
Kazachstan Galina Woskobojewa
6:3, 4:6, 10-4
Finalistka 5. 30 września 2017 Taszkent Twarda Japonia Nao Hibino Węgry Tímea Babos
Czechy Andrea Hlaváčková
5:7, 4:6
Finalistka 6. 4 lutego 2018 Tajpej Twarda Japonia Nao Hibino Chińska Republika Ludowa Duan Yingying
Chińska Republika Ludowa Wang Yafan
6:7(4), 6:7(5)

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 12/10/2008 Meksyk San Luis Potosí ITF 25 000 twarda Portugalia Frederica Piedade 7:5, 4:6, 6:4
2. 08/03/2009 Egipt Giza ITF 10 000 ziemna Hiszpania Eva Fernández-Brugués 6:4, 4:6, 6:3
3. 05/07/2009 Polska Toruń ITF 25 000 ziemna Białoruś Ksienija Mileuska 3:6, 6:4, 6:2
4. 04/10/2009 Gruzja Tbilisi ITF 25 000 ziemna Gruzja Sopia Szapatawa 4:6, 6:3, 6:2
5. 17/10/2010 Ukraina Charków ITF 25 000 dywanowa Rosja Daria Kuchmina 7:5, 4:6, 6:4

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2007 Stany Zjednoczone US Open Twarda Rosja Ksienija Łykina Białoruś Ksienija Mileuska
Polska Urszula Radwańska
1:6, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]