Renata Voráčová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Renata Voráčová
Renata Voráčová
Państwo  Czechy
Miejsce zamieszkania Zlin
Data i miejsce urodzenia 6 października 1983
Zlin
Wzrost 176 cm
Masa ciała 62 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 15 ITF
Najwyżej w rankingu 74 (11 października 2010)
Australian Open 2R (2007)
Roland Garros 1R (2011)
Wimbledon 1R (2008)
US Open 1R (2002, 2007, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10 WTA, 53 ITF
Najwyżej w rankingu 40 (14 stycznia 2008)
Australian Open 2R (2003, 2014)
Roland Garros 3R (2012)
Wimbledon 3R (2003, 2014)
US Open 2R (2008, 2012, 2014)

Renata Voráčová (ur. 6 października 1983 w Zlinie) – czeska tenisistka, zwyciężczyni turniejów WTA Tour w grze podwójnej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczęła w 2000 roku od występów w turniejach rangi ITF. W parze z Irlandką Kelly Liggan w 2002 roku wygrała swój pierwszy zawodowy turniej WTA w Pattayi. W Warszawie doszła do półfinałów razem ze Swietłaną Kuzniecową. Pięciokrotnie dostawała się do głównej drabinki turniejów singlowych.

W 2004 roku z Julie Ditty doszła do półfinału w Bogocie. W 2005 powróciła do czynnego udziału w turniejach ITF, odnosząc w nich seryjne sukcesy. W 2006 rozpoczęła występy u boku rodaczki, Lucie Hradeckiej. Wspólnie wygrały zawody w Portorož i osiągnęły finał w Budapeszcie. Wygrywała kolejne turnieje ITF, z czego osiem w konkurencji deblowej.

W styczniu 2007 przeszła po raz pierwszy w karierze pierwszą rundę singlowego turnieju wielkoszlemowego w Melbourne. Razem z Polką Klaudią Jans osiągnęły półfinał halowej imprezy w Paryżu. Także do czołowej czwórki debla awansowała Voráčová w Memphis, ponownie u boku Hradeckiej. W Indian Wells również doszła do półfinału gry podwójnej, podobnie na ojczystej ziemi w Pradze. W Bad Gastein osiągnęła najlepszy wówczas wynik w swojej karierze singlowej – ćwierćfinał.

W międzyczasie regularnie wygrywała w turniejach ITF, gromadząc we wrześniu 2007 osiemnaście zwycięstw w grze podwójnej. W tym samym sezonie triumfowała w zawodach deblowych WTA Tour w Bad Gastein i Portorož, a w Québecu osiągnęła finał.

Jej kolejne zwycięstwo nastąpiło dwa lata później w Stambule. W 2009 roku awansowała także do finału w Luksemburgu. W 2010 osiągnęła finał w Båstad, a zwyciężyła w Linzu.

W sezonie 2011 Czeszka wygrała w Fezie, w 2012 roku w Palermo, natomiast w 2014 w Osace i zawodach WTA Challenger Tour w Limoges. W 2015 roku zanotowała finał w Auckland.

Łącznie Voráčová zwyciężyła w dziesięciu turniejach rangi WTA Tour w grze podwójnej. Triumfowała też w 15 zawodach singlowych i 53 deblowych kategorii ITF.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
WTA Challenger Tour

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 listopada 2002 Pattaya Twarda Irlandia Kelly Liggan Rosja Lina Krasnorucka
Rosja Tatjana Panowa
7:5, 7:6(7)
Finalistka 1. 18 lipca 2006 Budapeszt Ceglana Czechy Lucie Hradecká Słowacja Janette Husárová
Holandia Michaëlla Krajicek
6:4, 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 24 września 2006 Portorož Twarda Czechy Lucie Hradecká Czechy Eva Birnerová
Francja Émilie Loit
walkower
Zwyciężczyni 3. 29 lipca 2007 Bad Gastein Ceglana Czechy Lucie Hradecká Węgry Ágnes Szávay
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:3, 7:5
Zwyciężczyni 4. 23 września 2007 Portorož Twarda Czechy Lucie Hradecká Słowenia Andreja Klepač
Rosja Jelena Lichowcewa
5:7, 6:4, 10–7
Finalistka 2. 4 listopada 2007 Québec Dywanowa (hala) Kanada Stéphanie Dubois Stany Zjednoczone Christina Fusano
Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
2:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 5. 1 sierpnia 2009 Stambuł Twarda Czechy Lucie Hradecká Niemcy Julia Görges
Szwajcaria Patty Schnyder
2:6, 6:3, 12–10
Finalistka 3. 25 października 2009 Luksemburg Twarda (hala) Czechy Vladimíra Uhlířová Czechy Iveta Benešová
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
6:1, 0:6, 7–10
Finalistka 4. 10 lipca 2010 Båstad Ceglana Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
6:7(0), 0:6
Zwyciężczyni 6. 17 października 2010 Linz Twarda (hala) Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
7:5, 7:6(6)
Zwyciężczyni 7. 24 kwietnia 2011 Fez Ceglana Czechy Andrea Hlaváčková Rosja Nina Bratczikowa
Austria Sandra Klemenschits
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 8. 14 lipca 2012 Palermo Ceglana Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Chorwacja Darija Jurak
Węgry Katalin Marosi
7:6(5), 6:4
Zwyciężczyni 9. 12 października 2014 Osaka Twarda Japonia Shūko Aoyama Hiszpania Lara Arruabarrena
Niemcy Tatjana Maria
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 10. 9 listopada 2014 Limoges Twarda (hala) Czechy Kateřina Siniaková Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
2:6, 6:2, 10–5
Finalistka 5. 10 stycznia 2015 Auckland Twarda Japonia Shūko Aoyama Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
2:6, 1:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (15)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Pula ($) Nawierzchnia Przeciwniczka w finale Wynik finału
1. 2001 Meksyk Meksyk 25 000 Twarda Kolumbia Fabiola Zuluaga 6:1, 7:6
2. 2005 Francja Amiens 10 000 Ceglana Francja Karla Mraz 4:6, 6:2, 6:3
3. 2006 Niemcy Stuttgart 10 000 Twarda Słowacja Jana Juricová 6:2, 6:4
4. 2006 Włochy Fontanafredda 25 000 Ceglana Gruzja Margalita Czachnaszwili 6:3, 6:3
5. 2007 Polska Gdynia 25 000 Ceglana Rumunia Liana Ungur 6:4, 6:4
6. 2009 Czarnogóra Podgorica 25 000 Ceglana Serbia Ana Timotić 7:5, 2:1 krecz
7. 2010 Włochy Civitavecchia 25 000 Ceglana Włochy Anna Floris 6:3, 6:3
8. 2010 Egipt Kair 25 000 Ceglana Francja Audrey Bergot 6:3, 6:4
9. 2010 Włochy Biella 100 000 Ceglana Czechy Zuzana Ondrášková 6:4, 6:2
10. 2010 Chorwacja Zagrzeb 25 000 Ceglana Polska Magda Linette 6:1, 4:6, 6:4
11. 2010 Czechy Przerów 25 000 Twarda Francja Claire Feuerstein 4:6, 6:3, 7:5
12. 2012 Czarnogóra Podgorica 50 000 Ceglana Włochy Maria Elena Camerin 3:6, 6:2, 6:0
13. 2012 Wielka Brytania Loughborough 10 000 Twarda Niemcy Julia Kimmelmann 6:0, 6:4
14. 2012 Wielka Brytania Edgbaston 10 000 Twarda Wielka Brytania Harriet Dart 6:3, 6:2
15. 2013 Włochy Caserta 25 000 Ceglana Brazylia Beatriz Haddad Maia 6:4, 6:1

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2001 Francja French Open Ceglana Czechy Petra Cetkovská Haiti Neyssa Étienne
Niemcy Annette Kolb
6:3, 3:6, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]