Tetrastych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Tetrastych (kwarten, quatrain czyli czterowiersz lub czterowers) – najpopularniejszy typ strofy, zwłaszcza w poezji lirycznej. Składa się z czterech wersów, najczęściej izosylabicznych i połączonych rymami (parzystymi, okalającymi lub krzyżowymi). Typowy dla tetrastychu jest ośmio-, jedenasto- lub trzynastozgłoskowiec. Strofa tego typu jest często elementem składowym całych układów stroficznych. Tetrastych bardzo często pojawia się w liryce polskiej, na przykład:

Jak się nie nudzić? gdy oto nad globem
Milion gwiazd cichych się świeci,
A każda innym jaśnieje sposobem,
A wszystko stoi - i leci...
(C.K. Norwid, Marionetki)

Odmiany tetrastychu[edytuj | edytuj kod]

  • strofa saficka – 3 w. x 11 (5+6), 4-y w. - 5 zgłosek (sylab)
  • strofa stanisławowska – 1-y i 3-i wers = 10 (5+5)a, 2-i i 4-y = 8a
  • strofa mickiewiczowska – 1-y i 3-i wers = 14 (7+7)a, 2-i i 4-y = 10b

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]