Tomáš Rosický

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomáš Rosický
Tomas Rosicky 2007.jpg
Imię i nazwisko Tomáš Rosický
Data i miejsce
urodzenia
4 października 1980
Praga, Czechosłowacja
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Arsenal
Numer 7
Kariera juniorska
1986–1988
1988–1998
Kompresory Praga
Sparta Praga
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1998–2001
2001–2006
2006–
Sparta Praga
Borussia Dortmund
Arsenal
41 (8)
149 (20)
170 (19)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1995–1996
1996
1997–1998
1998–1999
1999
2000–
 Czechy U-15
 Czechy U-16
 Czechy U-17
 Czechy U-18
 Czechy U-21
 Czechy
10 (0)
12 (5)
16 (6)
9 (3)
2 (0)
100 (22)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 7 lutego 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 7 lutego 2016.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Tomáš Rosický (wym. [ˈtomaːʃ ˈrosɪtskiː]; ur. 4 października 1980 w Pradze) – czeski piłkarz występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Arsenal oraz w reprezentacji Czech.

Karierę piłkarską rozpoczynał w roku 1986 w juniorskiej drużynie ČKD Kompresory Praga. Dwa lata później dołączył do szkółki piłkarskiej Sparty Praga, gdzie w roku 1998 został włączony do pierwszej drużyny. W stolicy Czech grał przez trzy lata, po czym przeszedł do niemieckiej Borussii Dortmund. W czasie pięciu lat gry w tym zespole wystąpił tam w stu czterdziestu dziewięciu ligowych spotkaniach, strzelając w nich dziewiętnaście bramek. Następnie, w maju 2006 roku przeszedł do swojego obecnego klubu.

W reprezentacji Czech wystąpił osiemdziesiąt siedem razy oraz strzelił dziewiętnaście goli. Zadebiutował w niej w roku 2000. Wcześniej występował w kadrze U-15, U-16, U-17, U-18 i U-21. Wraz z kadrą seniorską był na Euro 2000, Euro 2004, Mistrzostwach Świata 2006 i Euro 2012.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Rosický urodził się w stolicy Czech, Pradze. Swoją karierę piłkarską rozpoczął w roku 1986 w juniorskim zespole miejscowego ČKD Kompresory Praga. Miał wówczas sześć lat. Następnie, w wieku ośmiu lat przeszedł do szkółki piłkarskiej innego klubu ze stolicy Czech, Sparty Praga. W roku 1998 został włączony do pierwszej drużyny tego klubu. Występował tam do roku 2001. W każdym z trzech sezonów tam spędzonych zostawał Mistrzem Czech. W tym czasie wystąpił w czterdziestu jeden ligowych spotkaniach oraz strzelił w nich osiem bramek.

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 2001 roku podpisał kontrakt z Borussią Dortmund na kwotę osiemnastu milionów funtów, przez co pobił rekord Bundesligi[1]. W pierwszym sezonie nie wystąpił w ani jednym meczu. W pierwszym zespole zadebiutował 11 lipca w spotkaniu Pucharu ligi z SC Freiburg. W lidze pierwszy występ zaliczył 28 lipca, kiedy to zagrał w meczu z 1. FC Nürnberg. Pierwszą bramkę dla zespołu zdobył w wygranym 4:0 ligowym meczu z VfL Wolfsburg. W tym sezonie wraz z Borussią został Mistrzem Niemiec oraz doszedł do finału Pucharu UEFA, w którym jego drużyna przegrała 3:2 z Feyenoordem Rotterdam. Rosický zagrał od pierwszej minuty tego spotkania oraz w sześćdziesiątej szóstej minucie otrzymał żółtą kartkę. Sezon ten zakończył z dwudziestoma czterema ligowymi występami oraz ośmioma w pucharach europejskich. W dwóch pierwszych latach gry w Niemczech został dwa razy wybrany najlepszym piłkarzem Czech. W następnych sezonach spędzonych w Borussii nie osiągnął większych sukcesów. W Niemczech grał do roku 2006. W tym czasie wystąpił tam w stu czterdziestu dziewięciu ligowych meczach oraz strzelił w nich dziewiętnaście bramek.

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Do drużyny Arsenalu Rosický przeszedł 23 maja 2006 roku za kwotę sześciu milionów i ośmiuset tysięcy funtów[1]. Otrzymał koszulkę z numerem siedem, którą wcześniej nosił Robert Pirès. W nowej ekipie zadebiutował 8 sierpnia w spotkaniu trzeciej rundy eliminacji Ligi Mistrzów z Dinamem Zagrzeb wygranym przez Arsenal 3:0. W Premier League pierwszy występ zaliczył 28 sierpnia, kiedy to zagrał w przegranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Manchesterem City. Pierwszego gola dla zespołu zdobył 13 września w meczu z Hamburger SV. Pierwszą żółtą kartkę otrzymał natomiast 26 września w meczu z FC Porto. W tym sezonie doszedł również do finału Pucharu Ligi Angielskiej, w którym Arsenal przegrał 2:1 z Chelsea. Sam Rosický w tym spotkaniu nie wystąpił. W roku 2006 był również jednym z kandydatów do tytułu Piłkarza Roku według FIFA. Ostatecznie nagrodę tę otrzymał Fabio Cannavaro. Debiutancki sezon zakończył z dwudziestoma sześcioma ligowymi występami, w których zdobył trzy bramki, pięcioma pucharowymi oraz sześcioma w europejskich pucharach.

Następny sezon rozpoczął grając na lewej stronie pomocy. 29 sierpnia w meczu z jego byłym klubem, Spartą Praga zdobył swoją pierwszą bramkę w nowym sezonie. Pierwszego gola w lidze zdobył natomiast 2 września w spotkaniu z Portsmouth. W tych rozgrywkach zdobył jeszcze pięć bramek: w meczach z Boltonem Wanderers, Wiganem Athletic, Middlesbrough, Evertonem oraz Fulhamem. W tym sezonie wystąpił w tylko osiemnastu ligowych meczach, jednym pucharowym oraz pięcioma w pucharach europejskich. W roku 2007 został po raz trzeci Czeskim Piłkarzem Roku. W sezonie 2008/09 nie wystąpił jeszcze w żadnym spotkaniu z powodu kontuzji, którą odniósł w styczniu 2008. W listopadzie przeszedł operację, dzięki której będzie mógł grać na początku roku 2009. Arsène Wenger powiedział, że Rosický nie pojawi się na boisku do marca[2].

Quote-alpha.png
Rosicky wraca do nas 17 grudnia i wówczas rozpoczniemy zajęcia, które pozwolą na odzyskanie przez niego pełnej sprawności. Nie sądzę, żeby było to wcześniej niż w marcu[2].

W kwietniu 2009 roku agent Czecha powiedział, że Rosický do gry powróci w sezonie 2009/2010[3]. Na boisko powrócił 12 września 2009 roku, kiedy to zagrał w ligowym meczu z Manchesterem City. W spotkaniu tym zdobył również bramkę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji swojego kraju zadebiutował w 23 lutego 2000 roku w meczu z Irlandią. Wcześniej, w latach 90. występował w kadrze U-15, U-16, U-17, U-18 oraz U-21. W tym samym roku Jozef Chovanec powołał go do kadry na Euro 2000. Na tym turnieju Czechy nie awansowały do fazy pucharowej zajmując w grupie D trzecią lokatę a on sam zagrał w dwóch meczach. 6 października 2001 roku w meczu eliminacji do Mundialu 2002 z Bułgarią zdobył swoje pierwsze dwie bramki w reprezentacji. Czechy jednak nie zakwalifikowały się na tę imprezę. Następną wielką imprezą w jego karierze były Euro 2004, na których Czechy dotarły do półfinału, w którym przegrały z późniejszymi mistrzami Europy, Grecją. Sam Rosický wystąpił w czterech spotkaniach. Rosický został powołany także jako kapitan zespołu na odbywający się w Niemczech Mundial[4]. Na tej imprezie Czechy zajęły trzecie miejsce w grupie E a on sam zagrał we wszystkich trzech spotkaniach. Z powodu kontuzji na Euro 2008 nie pojechał. Dotychczas[5] w barwach narodowych wystąpił siedemdziesiąt jeden razy oraz strzelił dziewiętnaście bramek.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sparta Praga[edytuj | edytuj kod]

Borussia Dortmund[edytuj | edytuj kod]

Arsenal[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • Czeski Piłkarz Roku: 2001, 2002, 2006
  • Czeska Złota Piłka: 2002
  • Czeski Talent Roku: 1999
  • Najlepszy piłkarz Arsenalu miesiąca: marzec 2012, kwiecień 2012, marzec 2014

Przypisy

  1. a b Arsenal secure Rosicky transfer (ang.). BBC Sport, 23 maja 2006. [dostęp 15 listopada 2008].
  2. a b Rosicky wróci dopiero na wiosnę. piłka.pl, 8 grudnia 2008. [dostęp 8 grudnia 2008].
  3. Rosicky wróci w przyszłym sezonie. AngielskaPilka.com, 25 kwietnia 2009. [dostęp 25 kwietnia 2009].
  4. Klubowe fakty. Kanionierzy.com. [dostęp 2 kwietnia 2009].
  5. Stan na 12 listopada 2009

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]