Korepetycje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jean-Baptiste Siméon Chardin 015.jpg

Korepetycje – dodatkowe lekcje pozaszkolne, które mają na celu powtórzenie materiału i przygotowanie z uczniem pracy domowej zadanej w szkole[1][2]. Nauczyciel, czyli osoba udzielająca korepetycji, nazywana jest korepetytorem.

Słowo korepetycja pochodzi od repetycja – co oznacza powtórzenie, próbne wykonanie lub powtórzenie części wykonywanego utworu muzycznego. Niemiecki pierwowzór korepetycji – Korrepetition – oznacza ćwiczenie partii wokalnej lub baletowej przy akompaniamencie fortepianu[3].

Zdaniem niektórych badaczy korepetycje tworzą szarą strefę edukacji, co może świadczyć o porażce polityki oświatowej państwa[1].

Zjawisko korepetycji jest powszechne na wszystkich kontynentach[4].

Udział uczniów w korzystaniu z prywatnych lekcji wybranych krajów na świecie[4]:

  • Niemcy – 14,8% (2010 r.),
  • Kanada – 17,8% (1997 r.),
  • Wielka Brytania – 20% (2007 r.),
  • Austria – 20% (2010 r.),
  • Portugalia – 55% (2007 r.),
  • Słowacja – 56% (2007 r.),
  • Litwa – 62% (2007 r.),
  • Chiny – 64,3% (2004 r.),
  • Japonia – 65,2% (2007 r.),
  • Polska – 67% (2007 r.).
  • Cypr – 86,4% (2003 r.),
  • Kenia – 87,7% (2000 r.),
  • Azerbejdżan – 90% (2006 r.)

W Grecji 80% studentów uczęszczało na kursy przygotowawcze, 50% pobierało prywatne lekcje, a 33% korzystało z obu form pomocy w nauce[5]. Na Cyprze 86,4% studentów otrzymywało korepetycje w szkole średniej[5]. Na Słowacji 56% studentów pierwszego roku pobierało korepetycje lub uczęszczało na kursy przygotowawcze w ostatniej klasie szkoły średniej[5]. Na Węgrzech szacuje się, że ponad 75% uczniów szkół podstawowych oraz średnich korzystało z prywatnych lekcji[5]. W Japonii 70% studentów korzystało z jakiejś formy korepetycji w okresie szkoły średniej[5].

Według Marka Braya korepetycje charakteryzują się suplementacją i akademickością oraz prywatnością[5][6].

Rynek usług korepetytorskich w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rynek usług korepetytorskich w Polsce

Zjawisko korepetycji staje się w Polsce coraz bardziej rozpowszechnione, może to powiększać nierówności społeczne[5].

Najbardziej popularnymi są korepetytorzy z języka angielskiego i matematyki. Nadają oni około 35% i 33% wszystkich usług. Poza tym popularnymi są również nauczyciele języka polskiego (5%), języka niemieckiego (8%), chemii (6%) oraz fizyki (4%). Oprócz tego uczniowie uczą się języka hiszpańskiego, francuskiego oraz włoskiego (razem 4%)[7].

Średnie ceny w 2016 roku wynosiły od 29,62 zł do 55,15 zł za 60 minut lekcji, statystycznie najwyższe ceny odnotowano w Warszawie a najniższe w lubuskim[8].

Z korepetycji w formie zajęć indywidualnych i kursów korzysta ponad 65% populacji osób w wieku szkolnym[4].

Wielkość rynku korepetycji jest w zasadzie niemożliwa do ustalenia. Wielu korepetytorów nigdzie się nie ogłasza i udziela lekcji wyłącznie po znajomości. Na działalność osobistą polegającą na udzielaniu korepetycji nie potrzeba ani uprawnień, ani jakiegokolwiek zezwolenia, nie istnieje też konieczność rejestrowania działalności gospodarczej[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Elżbieta Putkiewicz, Korepetycje - szara strefa edukacji.
  2. Goretta Siadak, Tak, korzystam z pomocy korepetytora”. Obraz prywatnych lekcji w opinii uczniów szkoły gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej (raport z badań), 2012.
  3. Słownik wyrazów obcych i obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego.
  4. a b c d Przemysław Ziółkowski, Korepetycje: wsparcie czy porażka współczesnej dydaktyki?, 2014.
  5. a b c d e f g Joanna Góźdź, Zjawisko korepetycji w percepcji i doświadczeniach młodzieży, Colloquium Wydziału Nauk Humanistycznych i Społecznych 2012.
  6. M. Bray, The shadow education system: private tutoring and its implications for planners, Wydawnictwo UNESCO: International Institute for Educational Planning, Paryż 2007, s. 20.
  7. Rynek usług korepetytorskich w Polsce, buki.org.pl [dostęp 2017-05-05].
  8. Raport z cen korepetycji w Polsce 2016/2017, 2016.