Uniwersytet w Padwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet w Padwie
Universitas Studii Paduani
University of Padua
Università degli Studi di Padova
Dewiza Universitas Studii Paduani
Data założenia 1222[1]
Typ uczelni Publiczna
Państwo  Włochy
Adres Padwa
Liczba studentów 65 tys.
Rektor Giuseppe Zaccaria
Członkostwo Coimbra Group
Położenie na mapie Padwy
Mapa lokalizacyjna Padwy
Uniwersytet w Padwie
Uniwersytet w Padwie
Położenie na mapie Wenecji Euganejskiej
Mapa lokalizacyjna Wenecji Euganejskiej
Uniwersytet w Padwie
Uniwersytet w Padwie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Uniwersytet w Padwie
Uniwersytet w Padwie
Ziemia45°25′00″N 11°52′00″E/45,416667 11,866667
www.unipd.it/ Strona internetowa

Uniwersytet Padewski[2] (wł. Università degli Studi di Padova) – włoski uniwersytet w Padwie; jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie, założony w 1222.

Historia[edytuj kod]

Uniwersytet został założony w 1222[1] przez grupę studentów i profesorów, którzy opuścili Uniwersytet Boloński poszukując większych swobód. Pierwszymi przedmiotami, które wykładano na tej uczelni były nauki prawne i teologia.

W 1399 uczelnia została podzielona na dwie instytucje:

Ponowne połączenie w jedną uczelnię nastąpiło w 1813.

Studenci byli zrzeszeni w tzw. nacjach, które związane były z pochodzeniem studentów. Były dwie grupy nacji: cismontańskie - dla studentów włoskich oraz ultramontańskie dla studentów pozaalpejskich.

Od XV w. do XVIII w. uniwersytet przeszedł odrodzenie, szczególnie w dziedzinach medycyny, astronomii, filozofii i prawa. Stało się tak głównie za sprawą protekcji ze strony Republiki Weneckiej, która dała uczelni swobodę i niezależność od wpływów Kościoła rzymskokatolickiego. W tym okresie, uniwersytet przyjął motto: Universa universis patavina libertas (Wolność Padwy jest absolutnie dla każdego). 25 czerwca 1678, Elena Lucrezia Cornaro Piscopia pierwsza kobieta w historii, która otrzymała stopień naukowy w dziedzinie filozofii.

Właściwą pozycję intelektualną uczelnia zyskała dopiero w 1873 stając się jednym z uniwersytetów zjednoczonego Królestwa Włoch, i od tej chwili stał się jednym z bardziej prestiżowych w kraju ze względu na zasługi naukowe i edukacyjne.

Przez ostatnie lata XIX w. i pierwszą połowę XX w. miał miejsce proces decentralizacji: wykształciły się instytuty naukowe i przez to prawdziwe kampusy.

W innej części miasta wybudowano nowy budynek dla Wydziału Sztuki i Filozofii (Palazzo del Liviano, zaprojektowany przez Gio Ponti); Obserwatorium Astrofizyczne położone na wyżynach Asiago; a stary Palazzo del Bo został całkowicie przebudowany (1938-45).

Zmienne losy w okresie faszyzmu – wpływy polityczne, prawa rasy, itp. – miały znaczący wpływ na rozwój uczelni, jak również jej zniszczenia podczas II wojny światowej, jak również późniejsze protesty studentów w latach 1968-69 (kiedy uczelnia pozostała bez odpowiedniej pomocy ze strony rządu). Jednakże Gymnasium Omnium Disciplinarum kontynuowało nieprzerwanie prace i rozwijało się przez całą drugą połowę XX w.

W 1990, powstał Instytut Inżynierii Zarządzania w Vicenza; wtedy powtórnie zaczynają działać letnie kursy w Bressanone; w 1995 otwarto centrum Agripolis w Legnaro – dla Wydziałów Nauk Rolniczych i Medycyny Weterynaryjnej. Rozwijają się również inne oddziały: w Rovigo, Treviso, Feltre, Castelfranco Veneto, Conegliano, Chioggia i Asiago.

Wydziały[edytuj kod]

Na uniwersytecie działają następujące wydziały:

Kampusy i budynki uczelniane[edytuj kod]

Ogród botaniczny uniwersytetu

Założony przez Uniwersytet w 1545 ogród botaniczny w Padwie był drugim takim obiektem na świecie i obecnie jest najstarszym, który pozostał w nienaruszonym stanie. Uniwersytet kieruje także 9 muzeami, w tym Muzeum Historii Fizyki.

Absolwenci Uniwersytetu w Padwie[edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Uniwersytetu w Padwie.

Przypisy

  1. a b Storia (wł.). Università di Padova. [dostęp 2016-12-15].
  2. Uniwersytety świata (2010). Encyklopedia PWN. [dostęp 2014-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj kod]