Wódka (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie opolskim. Zobacz też: wódka (ujednoznacznienie).
Wódka
Kościół par. pw. św. Tekli
Kościół par. pw. św. Tekli
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat głubczycki
Gmina Branice
Liczba ludności 230
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-140
Tablice rejestracyjne OGL
SIMC 0491950
Położenie na mapie gminy Branice
Mapa lokalizacyjna gminy Branice
Wódka
Wódka
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu głubczyckiego
Wódka
Wódka
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Wódka
Wódka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wódka
Wódka
Ziemia50°03′46″N 17°50′53″E/50,062778 17,848056

Wódka (cz. Vodka, niem. Hochkretscham[1]) – wieś w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, przy granicy z Czechami.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana była po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1223 roku, gdzie zanotowana została zlatynizowana nazwa słowiańska w formie Vduboue Vodka, czyli dębowa wódka, tj. „mała woda przepływająca przez dębowy lasek”. W 1377 roku odnotowano niemiecką nazwę w formach Hoecretschim, Hoetretzim[2], która ostatecznie ukształtowała się jako Hochkretscham. Miano to wywodzi się prawdopodobnie od położonej na wzgórzu, z dala widocznej karczmy, która tam wówczas istniała[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Po raz pierwszy wzmiankowane zostały w 1223 roku jako, kiedy to należało do Margrabstwa Moraw, później do wydzielonego z niego księstwa opawskiego, conajmniej od końca XV wieku uważanego już za część Górnego Śląska.

Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Była zamieszkała przez tzw. Morawców. W 1910 65% mieszkańców posługiwało się czeskimi gwarami laskimi[1]. W granicach Polski od końca II wojny światowej. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec[1].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[4]:

  • kościół par. pw. św. Tekli, z 1772 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mariusz Kowalski. Morawianie (Morawcy) w Polsce. „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”, s. 115-131, 2016. 
  2. Stanisław Drzażdżyński, "Nazwy topograficzne. Słowiańskie nazwy miejscowości na Szląsku Pruskim. Powiat Głubczycki", "Wisła" tom XI 1897, str. 119.
  3. Sołectwo Wódka
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.11.2012]. s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.