Włodzimierz Natorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Włodzimierz Natorf (ur. 12 października 1931 w Łodzi, zm. 19 lipca 2012 w Warszawie) – polski dyplomata, ambasador PRL w Moskwie (1986–1990).

Życiorys[edytuj]

W 1955 ukończył studia na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Leningradzkiego, podejmując pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych PRL. Był przedstawicielem rządu PRL w organach ONZ (m.in. Komisji Ekonomicznej XVIII i XIX sesji Zgromadzenia Ogólnego). W latach 1966–1969 sprawował funkcję wicedyrektora departamentu w MSZ, a od 1969 do 1973 był stałym przedstawicielem przy Europejskim Biurze ONZ w Genewie. W latach 1973–1981 pełnił obowiązki wicedyrektora i dyrektora departamentu MSZ, następnie kierował Wydziałem Zagranicznym KC PZPR (1981–1982; 1985). W latach 1982–1984 reprezentował kraj jako stały przedstawiciel przy ONZ w randze ambasadora. W 1986 został członkiem KC PZPR, obejmując jednocześnie funkcję ambasadora w Związku Radzieckim.

Od 2002 r. był prezesem spółki Business Archiv[1].

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.

Przypisy

  1. Włodzimierz Natorf, ktokogo.pl.

Bibliografia[edytuj]

  • Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 900.