Walerian Młyniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walerian Józef Młyniec
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 9 marca 1896
Tuchów
Data śmierci 7 września 1939
Przebieg służby
Lata służby 1914-1939
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 156 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca batalionu
dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Order Krzyża Białego Związku Obrony III Klasy (Estonia) Krzyż Zasługi Obrońców (Łotwa)

Walerian Józef Młyniec (ur. 9 marca 1896 w Tuchowie, zm. 7 września 1939) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Walerian Józef Młyniec urodził się 9 marca 1896 roku, w Tuchowie, w rodzinie Jakuba i Marii z Piątków[1]. W czasie I wojny światowej pełnił służbę w 4 pułku piechoty Legionów Polskich. 1 lipca 1916 roku został awansowany na chorążego[2].

19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W tym czasie był oficerem 4 pułku piechoty Legionów[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 564. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4]. W 1923 roku pełnił służbę w macierzystym 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach[5]. W maju 1924 roku został przeniesiony do 76 pułku piechoty w Grodnie[6][7].

28 kwietnia 1926 roku zawarł związek małżeński z Marią Grzybowską, z którą miał dwoje dzieci: Romana i Walerię.

31 października 1927 roku został przeniesiony do 81 pułku piechoty w Grodnie na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego[8]. 18 lutego 1928 roku został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku był komendantem obwodowym Przysposobienia Wojskowego[9][10]. W styczniu 1931 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu[11]. W czerwcu 1934 roku został przeniesiony do 7 Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na stanowisko komendanta Okręgu VII Związku Strzeleckiego w Poznaniu[12]. Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie był dowódcą II batalionu 4 pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie[13].

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził rezerwowym 156 pułkiem piechoty. 7 września 1939 roku popełnił samobójstwo. Pochowany na cmentarzu w Rudniku nad Sanem[14].

Jego imieniem nazwano tamtejszy X Szczep Harcerski, którego honorowym członkiem szczepu została córka pułkownika, dr Waleria Młyniec.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Wantuch, Tuchowianin ..., s. 14.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 31.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, s. 787.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 46 tu podano, że urodził 19 marca 1896 roku.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 134, 409.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 52 z 29 maja 1924 roku, s. 302.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 301, 354.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 310.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 95, 181.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 31, 609.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 118.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 154.
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 17, 656.
  14. Wykaz Legionistów ↓, tu podano, że samobójstwo popełnił 12 września 1939 roku w Sandomierzu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu przy ulicy Mickiewicza.
  15. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 5, 19 marca 1937. 
  16. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie odznaczeń. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 20, 19 marca 1937. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917). Komenda Legionów Polskich, 1917.
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
  • Krogulski Mariusz Lesław, Młyniec Walerian Józef, (w:) Małopolski słownik biograficzny uczestników działań niepodległościowych 1939-1956, tom 14, Kraków 2010.
  • Krogulski Mariusz Lesław, W setną rocznicę odzyskania niepodległości. Legioniści z ziemi tuchowskiej 1914-1918 (cz. III), „Tuchowskie Wieści” 2018 nr 3.
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Tomasz Wantuch, Tuchowianin - płk Walerian Młyniec, „Tuchowskie Wieści” Pismo Towarzystwa Miłośników Tuchowa nr 2/136 marzec-kwiecień-maj 2014, ISSN 1234-6640.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]