4 Pułk Piechoty Legionów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 4 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 4.
4 Pułk Piechoty Legionów
Ilustracja
Odznaka 4 Pułku Piechoty Legionów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Legionów
Tradycje
Święto 24 czerwca[1]
Nadanie sztandaru 8 lipca 1923
Dowódcy
Pierwszy ppłk Bolesław Roja
Ostatni ppłk Bronisław Laliczyński
Działania zbrojne
I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Kielce[2]
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 2 Dywizja Piechoty Legionów
Orzełek 4 ppleg
Plan bitwy pod Kostiuchnówką
2 DP Leg. w 1938
Pułk walczył w składzie 2 DPLeg.
Bitwa komarow 1920.png
Bitwa warta 1939.png
Obrona modlina 1939.png

4 Pułk Piechoty Legionów (4 pp Leg.) - oddział piechoty Wojska Polskiego w latach 1918-1939.

4 Pułk Piechoty Legionów w wielkiej wojnie (1915-1917)[edytuj | edytuj kod]

4 pułk piechoty Legionów został sformowany wiosną 1915 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Kadry tworzyły wydzielone pododdziały II Brygady Legionów. Służyli w nim głównie ochotnicy z Podhala i Królestwa Polskiego. Pułk został włączony w skład III Brygady Legionów Polskich.

Wysłany na front w lipcu 1915 roku, chrzest bojowy przeszedł pod Jastkowem. Następnie walczył na Lubelszczyźnie i Wołyniu między innymi pod Kostiuchnówką.

Na froncie pozostał do jesieni 1916 roku. Rozwiązany 15 listopada 1917 roku po kryzysie przysięgowym Legionów. Większość żołnierzy została internowana bądź trafiła do Polskiego Korpusu Posiłkowego.

 Osobny artykuł: 4 Pułk Piechoty (LP).

Odtworzenie pułku i udział w wojnie polsko-ukraińskiej (1918-1919)[edytuj | edytuj kod]

Kraków

1 listopada 1918 w Krakowie gen. bryg. Bolesław Roja polecił mjr. Edwardowi Szeraucowi, byłemu dowódcy III batalionu, utworzenie 4 pułku piechoty. Następnego dnia mjr Szerauc wydał pierwszy rozkaz pułkowy. Do pułku wcielono kompanię chrzanowską kpt. Jażdżyńskiego i Batalion Zapasowy 16 pułku strzelców (austriacki) z Opawy.

19 listopada pułk wysłał na front wojny polsko-ukraińskiej pierwsze pododdziały: kompanie ppor. Klicha i ppor. Ogrodnika pod wspólnym dowództwem por. Krudowskiego. 8 grudnia II batalion kpt. Grzybowskiego. 8 stycznia 1919 roku kompanie por. Kosiby i por. Berlinga (dawna kompania chrzanowska). 28 stycznia 8 kompania kpt. Kosiby skierowana została na Śląsk Cieszyński.

5 lutego III batalion (w stadium organizacji) i batalion zapasowy pod dowództwem mjr. Szerauca wyjechał do Jabłonny, na koncentrację wszystkich pułków legionowych.

Lwów

W obronie Lwowa uczestniczyła kompania kpt. de Laveaux. 20 listopada do miasta przybyła kompania jarosławska por. Kaszy i kompania por. Krudowskiego z Krakowa, a następnego dnia kompania por. Feliksa Jędrychowskiego z Bochni. Wymienione pododdziały z czasem złączyły się w grupę kpt. de Laveaux, a następnie w IV batalion 4 pułku piechoty Legionów (pierwotnie I batalion).

Od 31 grudnia 1918 roku do 6 stycznia 1919 roku do Lwowa przybyły kompanie II batalionu kpt. Grzybowskiego. 10 stycznia do miasta dotarła kompania marszowa por. Klimka z Krakowa.

13 stycznia we Lwowie została zorganizowana Grupa 4 pułku piechoty Legionów pod dowództwem kpt. Grzybowskiego. W skład grupy weszły dwa bataliony: I (IV) - kpt. de Laveaux i II – kpt. Krudowskiego.

18 stycznia grupa kpt. Grzybowskiego została przemianowana na 4 pułk piechoty Legionów. Dowództwo pułku przejął ppłk Juliusz Zulauf. Dowództwo pułku w Krakowie zostało zlikwidowane.

Na początku lutego 1919 struktura organizacyjna pułku przedstawiała się następująco:

  • Dowództwo 4 pp Leg. we Lwowie
  • I batalion we Lwowie
  • II batalion we Lwowie
  • III batalion w Jabłonnie
  • batalion zapasowy w Jabłonnie
  • kompania sztabowa we Lwowie
  • 4 kompania w okolicach Gródka Jagiellońskiego
  • 10 kompania por. Berlinga w okolicach Gródka Jagiellońskiego

1 marca ppłk Zulauf przystąpił do reorganizacji pułku. Rozwiązał II batalion. 5 marca z I batalionu, uzupełnionego żołnierzami II batalionu, sformował nowy – IV batalion (13, 14, 15, 16 kompania i 4 kompania karabinów maszynowych) oraz 5 kompanię instruktorską.

29 marca 5 kompania instruktorska wyjechała do Jabłonny.

26 kwietnia do Jabłonny wyjechało dowództwo pułku wraz z IV batalionem ale bez 14 i 15 kompanii, które zostały włączone do Grupy 5 pułku piechoty Legionów.

Jabłonna

15 marca dowództwo nad III batalionem i batalionem zapasowym objął mjr Erwin Więckowski. Utworzono zalążki I i II batalionów. 5 kwietnia przybyła ze Lwowa 5 kompania instruktorska. 11 kwietnia na front wyjechał III batalion kpt. Jażdżyńskiego. 29 kwietnia przybyło dowództwo pułku i IV batalion. Zakończono organizację I i II batalionów.

5 maja na front wyjechał I batalion kpt. de Laveaux. 15 maja dowództwo pułku i II batalion. 28 maja 3 i 4 kompanie karabinów maszynowych sformowane w Zegrzu przez pchor. Stanisława Miljana, kompania szturmowa por. Feliksa Jędrychowskiego i kompania techniczna.

Pułk w okresie pokoju[edytuj | edytuj kod]

W okresie międzywojennym 4 pułk piechoty Legionów stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr X[3] w garnizonie Kielce. Wchodził w skład 2 Dywizji Piechoty Legionów[3].

22 kwietnia nakazane zostało przeniesienie batalionu zapasowego 4 pp Leg. do stałego miejsca postoju - garnizonu Kielce. 31 maja batalion zapasowy kpt. Kulikowskiego wyjechał do Kielc. Po przybyciu batalion podporządkowany został dowódcy Okręgu Generalnego „Kielce”.

Na podstawie rozkazu wykonawczego Ministerstwa Spraw Wojskowych do Departamentu Piechoty o wprowadzeniu organizacji piechoty na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930 roku, w Wojsku Polskim wprowadzono trzy typy pułków piechoty. 4 pułk piechoty zaliczony został do typu I pułków piechoty (tzw. „normalnych”). W każdym roku otrzymywał około 610 rekrutów. Stan osobowy pułku wynosił 56 oficerów oraz 1500 podoficerów i szeregowców. W okresie zimowym posiadał batalion starszego rocznika, batalion szkolny i skadrowany, w okresie letnim zaś batalion starszego rocznika i dwa bataliony poborowych[4]. Po wprowadzeniu w 1930 nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej, pułk szkolił rekrutów dla potrzeb batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza[5].

W połowie marca 1939 dwóch podoficerów i 68 szeregowych pod dowództwem por. Leona Pająka skierowanych zostało do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Byli to wyszkoleni celowniczowie cekaemów oraz obsługa moździerzy i armatek przeciwpancernych.

Legioniści[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
Zastępcy dowódcy pułku
Kwatermistrzowie
Dowódcy batalionów
  • mjr Jan Kicka (komendant kadry batalionu zapasowego od 10 VII 1922)
  • kpt. / mjr Witold Zubkowski-Okołow (dowódca II baonu 10 VII 1922 - 1925)
  • kpt. / mjr Kazimierz Szydłowski (dowódca I baonu w Skolem 10 VII 1922 - 1925)
  • kpt. / mjr Władysław Kasza (dowódca III baonu od 10 VII 1922)
  • mjr Stanisław Stawarz (dowódca III baonu 1925)
Oficerowie pułku
Podoficerowie

Obsada personalna w 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna i struktura organizacyjna w marcu 1939 roku[17][a]:

Dowództwo, kwatermistrzostwo i pododdziały specjalne[19]
  • dowódca pułku – ppłk dypl. Bronisław Józef Laliczyński
  • I zastępca dowódcy pułku – ppłk Aleksander Józef Idzik
  • adiutant – kpt. Tadeusz Boguszewski
  • starszy lekarz – mjr dr Jan Kapistran Bularski
  • młodszy lekarz – por. lek. Bolesław Sylwestrowicz
  • II zastępca dowódcy pułku – mjr Franciszek Jan Zabiegaj
  • oficer mobilizacyjny – kpt. adm. (piech.) Stanisław Emanuel Turek-Niewiadomski
  • zastępca oficera mobilizacyjnego – kpt. adm. (piech.) Witold Butwiłło
  • oficer administracyjno-materiałowy – kpt. Franciszek Olechowski
  • oficer gospodarczy – kpt. int. Michał Ungeheuer
  • oficer żywnościowy – chor. Zdzisław Wydra
  • dowódca kompanii gospodarczej i oficer taborowy – por. tab. Jan Niepokojczycki
  • kapelmistrz – ppor. rez. pdsc Marian Józef Łęgowski
  • dowódca plutonu łączności – por. Julian Lesław Szołowski
  • dowódca plutonu pionierów – kpt. Michał Kędziora
  • dowódca plutonu artylerii piechoty – por. art. Franciszek Piasek
  • dowódca plutonu przeciwpancernego – por. Zbigniew Michał Józef Buczek
  • dowódca oddziału zwiadu – ppor. Jan Kazimierz Batko
I batalion
  • dowódca batalionu – vacat
  • dowódca 1 kompanii – kpt. Edward Sikorski
  • dowódca plutonu – chor. Bronisław Appel
  • dowódca 2 kompanii – kpt. Ignacy Witkowski
  • dowódca 3 kompanii – p.o. por. Antoni Józef Opuchlik
  • dowódca plutonu – ppor. Józef Franciszek Januszewski
  • dowódca 1 kompanii karabinów maszynowych – kpt. Julian Edward Dziedziniewicz
  • dowódca plutonu – ppor. Marian Józef Mieczysław Zagórski
  • dowódca plutonu – chor. Jan Grosicki
II batalion
  • dowódca batalionu – mjr Jerzy Cyryl Radomski
  • dowódca 4 kompanii – kpt. Eugeniusz Franuś
  • dowódca plutonu – por. Franciszek Janicki
  • dowódca 5 kompanii – kpt. Jerzy Dąbrowski
  • dowódca plutonu – ppor. Piotr Jakubiak
  • dowódca plutonu - ppor. Michał Stanisław Lejko
  • dowódca 6 kompanii - kpt. Piotr Dolemba
  • dowódca plutonu - ppor. Stanisław Antoni Bobiński
  • dowódca plutonu - ppor. Adolf Jan Burzyński
  • dowódca 2 kompanii karabinów maszynowych - kpt. Przemysław Tadeusz Orczykowski
  • dowódca plutonu - por. Leon Henryk Cel
III batalion
  • dowódca batalionu - mjr Franciszek Ruszar
  • dowódca 7 kompanii - kpt. Sylwester Mielczarski
  • dowódca plutonu - por. Jan Grela
  • dowódca 8 kompanii - kpt. Józef Różański
  • dowódca plutonu - ppor. Kazimierz Tadeusz Abrahamik
  • dowódca plutonu - chor. Stefan Abiuch
  • dowódca 9 kompanii - por. Władysław Dański
  • dowódca plutonu - ppor. Stefan Wrona
  • dowódca plutonu - ppor. Franciszek Józef Czyczul
  • dowódca 3 kompanii karabinów maszynowych - kpt. Antoni Grusiecki
  • dowódca plutonu - por. Stanisław Marian Fiałek
  • dowódca plutonu - chor. Józef Zbigniew Jawor
  • na kursie - por. Henryk Jaworski
  • na kursie - por. kontr. Borys Kardasiewicz
  • w szpitalu - por. Bolesław Wawrzykiewicz
Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy 2 DP
  • dowódca – mjr Boguchwał Stanisław Ogłaza
  • dowódca plutonu – por. Tadeusz Horodyski
  • dowódca plutonu – por. Mieczysław Osuch
  • dowódca plutonu – por. Franciszek Jan Salamoński
  • dowódca plutonu – ppor. Jan Ksawery Młodożeniec
4 obwód przysposobienia wojskowego „Kielce”
  • kmdt obwodowy PW – kpt. piech. Tadeusz Konasiewicz
  • kmdt miejski PW Kielce – por. kontr. piech. Henryk Kazimierz Ryżewski
  • kmdt powiatowy PW Kielce – kpt. kontr. piech. Tadeusz Jan Krzyszkowski
  • kmdt powiatowy PW Jędrzejów – kpt. adm. (piech.) Adolf Julian Pawlikowski
  • kmdt powiatowy PW Pińczów – ppor. kontr. piech. Bronisław Ciba
  • kmdt powiatowy PW Stopnica [m.p. Busk] – kpt. piech. Leonard Cholewa

Obsada personalna we wrześniu 1939 roku[20][edytuj | edytuj kod]

Dowództwo
  • dowódca pułku - ppłk Bronisław Laliczyński
  • I adiutant – kpt. Tadeusz Boguszewski
  • II adiutant – ppor. Jan Bus
  • oficer informacyjny – ppor. Jan Batko
  • oficer łączności – NN
  • kwatermistrz – kpt. Jerzy Dąbrowski
  • oficer płatnik - kpt. Michał Ungeheuer
  • oficer żywnościowy – por. Stanisław Bartosiński
  • naczelny lekarz – mjr lek. Jan Bularski
  • kapelan – ks. Stanisław Cieśliński
  • dowódca kompanii gospodarczej – por. Jan Niepokojczycki
I batalion
  • dowódca I batalionu – mjr Kazimierz Oima
  • dowódca 1 kompanii strzeleckiej – por. Marian Zagórski
  • dowódca 2 kompanii strzeleckiej - por. Henryk Jaworski
  • dowódca 3 kompanii strzeleckiej – NN
  • dowódca 1 kompanii ckm - kpt. Julian Dziedziniewicz
II batalion
  • dowódca II batalionu - kpt. Edward Sikorski
  • dowódca 4 kompanii strzeleckiej – NN
  • dowódca 5 kompanii strzeleckiej - por. Mieczysław Osuch
  • dowódca 6 kompanii strzeleckiej – ppor. Jakub Bobiński
  • dowódca 2 kompanii ckm – kpt. Przemysław Orczykowski
III batalion
  • dowódca III batalionu – mjr Franciszek Ruszar
  • dowódca 7 kompanii strzeleckiej - kpt. Sylwester Mielczarski
  • dowódca 8 kompanii strzeleckiej - por. Jan Grela
  • dowódca 9 kompanii strzeleckiej – NN
  • dowódca 3 kompanii ckm – kpt. Michał Kędziora
Pododdziały specjalne
  • dowódca kompanii zwiadowczej - por. Stefan Żychoń
  • dowódca kompanii przeciwpancernej - kpt. Antoni Grusiecki
  • dowódca plutonu artylerii piechoty – por. Franciszek Piasek
  • dowódca plutonu pionierów - por. Tadeusz Horodyski
  • dowódca plutonu przeciwgazowego – por. Władysław Dański

Kawalerowie Virtuti Militari[edytuj | edytuj kod]

Żołnierze pułku odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[21][22]

Order Virtuti Militari
por. Kazimierz Andrusiewicz (nr 6229)
st. sierż. Stefan Babiuch
ppor. Tadeusz Bartoszek
kpt. Józef Barycz
plut. Stanisław Batko
śp. chor. Roman Bereski (nr 6250)
kpt. Zygmunt Berling ps. „Żuk” (nr 6040)
szer. Szczepan Bielko
sierż. Antoni Bijowski
por. Jerzy Bobotek
płk dr Emil Bobrowski
kpt. Jan Bochniewicz
kpt. Bolesław Borkowski
pchor. Bolesław Bytomski
plut. Eugeniusz Chodalski
kpr. Jan Chudoba
kpt. Stefan Cieślak
rtm. Antoni Czabański
por. Roman Czub
sierż. Wincenty Czulak
por. Jan Danek
kpt. Władysław Michał Dec
st. sierż. Franciszek Dworniczek
kpt. Stanisław Firlicz Szemli
chor. Karol Furch
kpr. Wawrzyniec Galja
śp. plut. Aleksander Godusz
sierż. Franciszek Grabowiecki
sanit. Teresa Grodzińska
ppłk January Grzędziński ps. „Bolesławski” (nr 6021)
ppłk Witold Grzybowski
kpr. Józef Gubernat
szer. Tomasz Gugla
kpt. dr Zygmunt Gutek
kpt. Józef Haluta
wchm. Józef Heidenreich
plut. Bronisław Hendzlowski
mjr Józef Hoszowski
ppor. Władysław Hoszowski
por. Henryk Jackowski Soplica
śp. chor. Stefan Jamróg
kpt. Henryk Jancarz
mjr Kazimierz Janicki Rola
por. Stanisław Jaros
sierż. Zygmunt Jarosz
por. Kazimierz Jarzębiński
mjr Stefan Jażdżyński
kpt. Feliks Jędrychowski
kpt. Stefan Jędrychowski
chor. Jan Jedynak
kpt. Franciszek Jeżowski
plut. Michał Kamionka
sierż. Władysław Karpiel
kpt. Władysław Kasza
chor. Józef Kempf Gewont
st. szer. Stanisław Kiełbasa
mjr Jan Kiesler
mjr Kazimierz Korski vel Klakurka[b] (nr 6032)
kpt. Franciszek Klein
kpt. Stanisław Klimentowski
sierż. Antoni Klimas
kpt. Stanisław Klimek
por. Józef Klisiewicz
plut. Jakub Kohlhoffer
ppor. Leon Kołaczkowski
płk lek. dr Jan Kołłątaj-Srzednicki
ppor. Władysław Kondycki Tęcza
kpr. Jerzy Kopeczny
plut. Stanisław Korczyński
mjr Mieczysław Korkozowicz Radek
plut. Jakub Korman
chor. Kazimierz Kosiba
st. sierż. Jakub Kowalski
sierż. Franciszek Kozub
kpt. Jan Kraus
por. Kazimierz Krieger
kpr. Ignacy Krupa
kpr. Władysław Krupa
ppor. Antoni Krzesiński
kpt. Stanisław Krzysik
plut. Kazimierz Krzyszkowski
kpr. Stanisław Krzysztoń
por. Józef Książkiewicz
kpr. Antoni Kucharski
mjr lek. dr Teofil Kucharski
sierż. Stefan Kumala
kpr. Karol Kura
ppłk Józef Kustroń
kpt. Kazimierz Orłowicz-Kuta[24]
st. szer. Edward Kuźnicki
chor. Bronisław Laliczyński (nr 6261)
kpt. Adam Lewicki
mjr Józef Lewicki
sierż. Józef Łabusz
sierż. Franciszek Łatas
por. Leopold Łopuszański
st. sierż. Marian Macherski
chor. Eugeniusz Majkuciński
kpt. Gustaw Maliński
sierż. Leon Marchwicki
kpt. Józef Marcickiewicz
kpt. Michał Markowski
por. Stanisław Mastek
ppor. Stanisław Michalewski
kpt. Franciszek Mielnicki
ppor. Stanisław Miljan
ppor. Mieczysław Miś
szer. Jan Mleczko
st. szer. Mojżesz Munczyk
kpt. Zdzisław Nowakowski
ppor. Leopold Okulicki
szer. Marcin Ostrowski
pchor. Roman Otto
por. Adam Pasiewicz
pchor. Antoni Patla
ppłk Bronisław Pieracki
chor. Ludwik Piotrowski
kpt. Józef Płonka
mjr Karol Polakiewicz
kpr. Józef Popek
mjr Marian Prosołowicz
ppor. Tadeusz Pszonczak
kpt. Józef Relidzyński
kpt. Kazimierz Ring
chor. Janusz Roliński
kpt. Witold Rosołowski
ppor. Zdzisław Rosołowski
por. Mieczysław Rutkowski
chor. Władysław Sak nr 6287[c]
kpt. Stanisław Scheuring
kpt. Jan Seemann
mjr Adam Sikorski
sierż. Stanisław Sitowicz
kpr. Andrzej Skraba
kpt. Edmund Smidowicz
ppor. Florian Smitkowski
mjr Władysław Smolarski
ppłk Mieczysław Smorawiński
sierż. Jan Sołtysik
chor. Stanisław Sołtysik
sierż. Antoni Środowski
plut. Marcin Stalmach
kpt. Stanisław Stawarz
por. lek. dr Leon Sternberg Michnowski
sierż. Tadeusz Struzik
por. Józef Suchodolski
sierż. Antoni Surowiec
por. Stanisław Szczepaniec
kpt. Gustaw Szczerski
kpt. Józef Szeląg
ppłk Edward Szerauc
sierż. Franciszek Szpak
kpt. lek. dr Jan Szumski
chor. Stanisław Szumski
por. Waldemar Szwarchart
kpt. Kazimierz Szydłowski
por. Leopold Szyfer
sierż. Henryk Szymański
szer. Stanisław Szymański
szer. Bronisław Tański
sierż. Michał Tokarski
por. Tadeusz Tomanek
kpt. Stanisław Trella
por. Rudolf Udołowicz
ppor. Bolesław Waligóra
chor. dr Józef Wasserberger
mjr Tadeusz Wassung
ppłk Erwin Więckowski (nr 6027)
ppor. Tadeusz Więckowski
plut. Tadeusz Wiewiórkowski
plut. Aleksander Wojtarowicz
pchor. Alojzy Wójtowicz
por. Michał Wroński
kpt. Kazimierz Wyderka
ppor. Antoni Wyporek
plut. Władysław Zając
kpt. Rudolf Zanowiak
kpr. Jan Zastawniak
mjr Filip Zawada
mjr Wacław Zbrowski
kpr. lek. Maria Zdziarska
st. sierż. Roman Zieliński
st. szer. Wacław Zieliński
sierż. Edward Ziółkowski
kpr. Józef Zydroń
plut. Tomasz Żaba
kpr. Stanisław Żołnierz

Symbole pułku[edytuj | edytuj kod]

Sztandar
 Osobny artykuł: Polskie sztandary wojskowe.

8 lipca 1923 roku generał broni Lucjan Żeligowski w imieniu Prezydenta RP wręczył pułkowi chorągiew ufundowaną przez społeczeństwo Kielc oraz powiatów: kieleckiego, jędrzejowskiego, włoszczowskiego i opatowskiego[26][27]. Losy sztandaru po 1939 roku są nieznane.

Odznaka pułkowa

4 pułk piechoty posiadał cztery odznaki:
Pierwszy wzór odznaki stanowi okrągła tarcza, w którą wpisany jest krzyż z orłem typu jagiellońskiego. Na ramionach krzyża numer pułku 4. Jednoczęściowa - wykonana w tombaku srebrzonym, bita z głęboką kontrą. Wymiary: 40x40 mm. Wykonanie: Stanisław Lipczyński - Warszawa[2].

  • Wprowadzona Rozkazem Dziennym Dowódcy 4 PP nr. 238 z 14 września 1916 r.

Odznakę stanowi prawoskrętna swastyka z kwadratową tarczą z orłem bez korony pośrodku. Na bokach tarczy napis "ROK WOJNY ZASŁUGA 1915 - 1916 4 PP". W Na górnym ramieniu swastyki numer 4 wpisano w płomienie, na prawym ramieniu 4 PP LP 1917. Jednoczęściowa wykonana z aluminium. Wymiary: 40 x 40 mm[28].

  • Zatwierdzona Dziennikiem Rozkazów Ministra Spraw wojskowych nr. 49 z 13 grudnia 1921 r.

Odznakę stanowi prawoskrętna swastyka z kwadratową tarczą ze zmienionym wizerunkiem orła od poprzedniej wersji. Na bokach tarczy napis "ZA WALECZNOŚĆ 4 PP LP RP 1915 - 1916 4 PP". Jednoczęściowa wykonana z aluminium. Wymiary: 40 x 40 mm[29].

  • Zatwierdzona Dziennikiem Rozkazów Ministra Spraw Wojskowych nr 31 z 8 listopada 1928 r.

Odznaka ma kształt okrągłej ażurowej tarczy obwiedzionej wieńcem laurowym na którym wpisano numer i inicjały pułku 4 PP L. Środek odznaki wypełnia wizerunek swastyki z orłem wzór 1927 na romboidalnej tarczy. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, bez emalii. Wymiary: 40 mm Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[29].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[18].
  2. Kazimierz Stefan Karol Korski ur. 13 lutego 1894 roku. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych rozporządzeniem nr A.E. 15680 z 20 stycznia 1923 roku zezwoliło mu na zmianę nazwiska rodowego „Klakurka” na nazwisko „Korski”[23]
  3. Szef Biura Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari stwierdził na podstawie posiadanych dokumentów, że chor. Władysławowi Sakowi, ur. 21 grudnia 1896 w Tarnowie, byłemu plutonowemu 4 pp Leg. został nadany order wojenny „Virtuti Militari” V klasy Nr 6287 dekretem Naczelnego Wodza z 17 maja 1922, ogłoszonym w Dzienniku Personalnym M.S.Wojsk. Nr 3/23, jako „śp. plut. LP Sakowi Janowi”[25]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
  2. a b Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 29.
  3. a b Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 50.
  4. Jagiełło 2007 ↓, s. 63-65.
  5. Jagiełło 2007 ↓, s. 64.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 543.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 140.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 326.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 130.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 279.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 153.
  12. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 13, 608.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 545.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 8 kwietnia 1924 roku, s. 191.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 263, 266.
  16. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 408.
  17. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 551–552 i 670.
  18. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  19. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 551–552.
  20. Rzadkowski 2016 ↓, s. 92.
  21. Lewicki 1929 ↓, s. 56-58.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923 roku, s. 16-18.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 6 marca 1923 roku, s. 171.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 29 maja 1923 roku, s. 359, Prezydent RP dekretem z 18 maja 1923 roku uznał kpt. Kazimierzowi Kucie z Wydziału Wyznań Niekatolickich MSWojsk. (oficer nadetatowy 30 pp) przybrane nazwisko „Orłowicz” do nazwiska rodowego „Kuta”.
  25. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 11 listopada 1937 r. s. 56 .
  26. Lewicki 1929 ↓, s. 50.
  27. Satora 1990 ↓, s. 33.
  28. Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 30.
  29. a b Sawicki i Wielechowski 2007 ↓, s. 31.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]