4 Pułk Piechoty (LP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Zobacz też: inne pułki piechoty z numerem 4.
4 Pułk Piechoty
Ilustracja
Odznaka 4 Pułku Piechoty (tak zwana swastyka)
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 8 maja 1915
Rozformowanie 15 września 1917
Tradycje
Rodowód 4 Pułk Piechoty Liniowej[1]
Kontynuacja 4 Pułk Piechoty Legionów
Dowódcy
Pierwszy ppłk Bolesław Roja
Ostatni kpt. Franciszek Sikorski
Działania zbrojne
I wojna światowa: front wschodni
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość III Brygada Legionów Polskich

4 Pułk Piechoty (4 pp) – pułk piechoty Legionów Polskich istniejący w latach 1915–1917. Żołnierze pułku nazywani byli „czwartakami”.

4 pułk piechoty został sformowany wiosną 1915 w Piotrkowie Trybunalskim[2]. Kadry tworzyły wydzielone pododdziały II Brygady Legionów. Służyli w nim głównie ochotnicy z Podhala i Królestwa Polskiego. Pułk został włączony w skład III Brygady Legionów Polskich.

Wysłany na front w lipcu 1915, chrzest bojowy przeszedł pod Jastkowem[3]. Następnie walczył na Lubelszczyźnie i Wołyniu, między innymi pod Kostiuchnówką. Na froncie pozostał do jesieni 1916.

Rozwiązany został 15 listopada 1917, po kryzysie przysięgowym Legionów Polskich. Większość żołnierzy została internowana albo trafiła do Polskiego Korpusu Posiłkowego.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
Oficerowie pułku
Legioniści

Symbole pułku[edytuj | edytuj kod]

Chorągiew pułku'

Pierwszą chorągiew, ofiarowaną przez ziemię krakowską, pułk otrzymał w 1915. Wręczyła ją delegacja z posłem Włodzimierzem Tetmajerem na czele. Miała powierzchnię 1½ m². Po jednej stronie był wizerunek oracza z pługiem, zaś po drugiej biały orzeł na amarantowym tle a pod nim napis: „Polskim Legionom – Polski Lud – 1915”. Chorągiew była wykorzystywana przez cały okres istnienia pułku. W latach 1918–1923 używał jej także 4 Pułk Piechoty Legionów nawiązujący do tradycji legionowego 4 Pułku Piechoty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lewicki 1929 ↓, s. 5.
  2. Kosiński 2014 ↓, s. 33–35.
  3. Kosiński 2014 ↓, s. 43.
  4. Odprawy Komendy Legionów Polskich, Centralne Archiwum Wojskowe, sygn. I.120.1.295b, s. 570 [1].
  5. Lewicki 1929 ↓, s. 50.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]