Wiktor Bryzhin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Bryzhin
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1962
Woroszyłowgrad
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złoto Seul 1988 lekkoatletyka
(sztafeta 4 x 100 m)
Mistrzostwa świata
Srebro Rzym 1987 sztafeta 4 x 100 m
Brąz Helsinki 1983 sztafeta 4 x 100 m
Mistrzostwa Europy
Złoto Stuttgart 1986 sztafeta 4 x 100 m

Wiktor Arkadijowycz Bryzhin, ukr. Віктор Аркадійович Бризгін, ros. Виктор Аркадьевич Брызгин (ur. 22 sierpnia 1962 w Woroszyłowgradzie), ukraiński lekkoatleta startujący w barwach ZSRR, sprinter, mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Rozpoczął międzynarodową karierę na halowych mistrzostwach Europy w 1983 w Budapeszcie, gdzie zajął 5. miejsce w finale biegu na 60 metrów i odpadł w półfinale biegu na 200 metrów. Podczas pierwszych mistrzostw świata w 1983 w Helsinkach był członkiem sztafety 4 × 100 metrów, która zdobyła brązowy medal (biegli w niej Andriej Prokofjew, Nikołaj Sidorow, Władimir Murawjow i Bryzhin). Startował również w biegu na 100 metrów, ale odpadł w ćwierćfinale.

Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie zajął ostatnie 9. miejsce w finale biegu na 100 m, ale był w składzie zwycięskiej sztafety 4 × 100 m (Aleksandr Jewgienjew, Nikołaj Juszmanow, Murawjow i Bryzhin), która czasem 38,29 s ustanowiła rekord mistrzostw. Na halowych mistrzostwach Europy w 1987 w Liévin odpadł w przedbiegach na 60 metrów. Za to na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie zajął 5. miejsce w finale finale biegu na 100 m, a także zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 m (biegli w niej Jewgienjew, Bryzhin, Murawjow i Władimir Kryłow). Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 m, która po zgubieniu pałeczki przez sztafetę USA zdobyła w finale złoty medal (w składzie Bryzhin, Kryłow, Murawjow i Witalij Sawin). Po raz ostatni wziął udział w wielkich zawodach w 1991, kiedy to na mistrzostwach świata w Tokio zajął 7. miejsce w sztafecie 4 × 100 m (biegł na 1. zmianie, a po nim Oleg Kramarenko, Aleksandr Sokołow i Sawin).

Bryzhin był mistrzem ZSRR na 100 m w 1986, a także halowym mistrzem na 60 m w 1983, 1986, 1987 i 1991.

Jego żona Olha Bryzhina z domu Władykina była również znaną lekkoatletką, trzykrotną mistrzynią olimpijską, a córka Jelizaweta Bryzhina jest reprezentantką Ukrainy w sprincie.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]