Władimir Murawjow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Murawjow
Data i miejsce urodzenia 30 września 1959
Karaganda,  Kazachska SRR
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Moskwa 1980 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Złoto
Seul 1988 lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 100 m)
Mistrzostwa świata
Srebro
Rzym 1987 sztafeta 4 × 100 m
Brąz
Helsinki 1983 sztafeta 4 × 100 m
Mistrzostwa Europy
Złoto
Stuttgart 1986 sztafeta 4 × 100 m
Halowe mistrzostwa Europy
Srebro
Grenoble 1981 bieg na 50 m

Władimir Pawłowicz Murawjow, ros. Владимир Павлович Муравьёв (ur. 30 września 1959 w Karagandzie) – kazachski lekkoatleta startujący w barwach ZSRR, sprinter, dwukrotny mistrz olimpijski i mistrz Europy.

Rozpoczął międzynarodową karierę na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie, na których zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 100 metrów (skład sztafety: Murawjow, Nikołaj Sidorow, Aleksandr Aksinin, Andriej Prokofjew). W biegu na 100 metrów zajął 6. miejsce w finale.

Na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble Murawjow zdobył srebrny medal w biegu na 50 metrów, przegrywając tylko z Marianem Woroninem. Na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach zajął 7. miejsce w biegu na 200 metrów. W biegu na 100 metrów odpadł w półfinale. Radziecka sztafeta 4 × 100 metrów zdobyła złoty medal, ale bez Murawjowa w składzie.

Podczas pierwszych mistrzostw świata w 1983 w Helsinkach był członkiem sztafety 4 × 100 metrów, która zdobyła brązowy medal (biegli w niej Prokofjew, Sidorow, Murawjow i Wiktor Bryzhin). Startował również w biegu na 200 m, ale odpadł w półfinale.

Radziecki bojkot uniemożliwił mu start na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles. Na zawodach Przyjaźń-84 w Moskwie zwyciężył na 200 m i w sztafecie 4 × 100 m. Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie odpadł w półfinale biegu na 100 m, ale był w składzie zwycięskiej sztafety 4 × 100 m (Aleksandr Jewgienjew, Nikołaj Juszmanow, Murawjow i Bryzhin), która czasem 38,29 s ustanowiła rekord mistrzostw.

Na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie odpadł w ćwierćfinale biegu na 100 m, ale zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 100 m (biegli w niej Jewgienjew, Bryzhin, Murawjow i Władimir Kryłow). Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seul wystąpił tylko w sztafecie 4 × 100 m, która po zgubieniu pałeczki przez sztafetę USA zdobyła w finale złoty medal (w składzie Bryzhin, Kryłow, Murawjow i Witalij Sawin).

Murawjow był mistrzem ZSRR na 200 m w 1983 i na 100 m w 1985 i 1987, a także halowym mistrzem na 100 m w 1979 i na 60 m w 1981.

Rekordy życiowe[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]