Wronów (powiat lubelski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°9′56″N 22°8′46″E
- błąd 39 m
WD 51°9'N, 22°12'E
- błąd 19874 m
Odległość 316 m
Wronów
wieś
Ilustracja
Park dworski z końca XVIII w.
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat lubelski
Gmina Bełżyce
Strefa numeracyjna 81
Tablice rejestracyjne LUB
SIMC 0378780
Położenie na mapie gminy Bełżyce
Mapa konturowa gminy Bełżyce, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wronów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Wronów”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wronów”
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa konturowa powiatu lubelskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wronów”
Ziemia51°09′56″N 22°08′46″E/51,165556 22,146111

Wronówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Bełżyce.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[1]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

We Wronowie urodzili się: Stanisław Egbert Koźmian, Jan Koźmian i Zofia Kowerska.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Około VIV tysiąclecia p.n.e. na terenie dzisiejszego Wronowa pojawiły się grupy ludności mezolitycznej, składające się z myśliwych, rybaków i zbieraczy eksploatujących środowisko lasów zwartych. Odnaleziono tu również zabytki pochodzące z przełomu późnego neolitu i początków epoki brązu (koniec III i początek II tysiąclecia p.n.e.), pozostawione przez ludność kultury ceramiki sznurowej i kultury mierzanowickiej. Stwierdzono również ślady osadnictwa w postaci ułamków naczyń ludności kultury trzcinieckiej z II okresu epoki brązu (I połowa II tysiąclecia p.n.e.), a także ułamki ceramiki kultury łużyckiej (1300 – 600 p.n.e.) i fragmenty naczyń ludności kultury przeworskiej (z okresu pomiędzy I a V w.)[2].

Wieś notowana w początkach wieku XV w powiecie lubelskim parafii początkowo Kłodnica, a następnie od 1541 Chodel. W roku 1409 zapisana jako „Wronow”.

Wieś w części stanowiła własność plebana z Kłodnicy co potwierdza Jan Długosz (Liber beneficiorum t.II s.546), w części własność szlachecką mocno rozdrobnioną. W księgach ziemskich pojawiają się w okresie XV wieku nazwiska Tarłów, Pileckich z Krężnicy, Wronowskich. W roku 1496 dziedzicami byli między innymi Bernard, Jan i Mikołaj Wronowscy.
Stosunki własnościowe w początkach XVI wieku przedstawia w pełni rejestr poborowy z lat 1531–1533. Pobór płacili wówczas: z części Kanimira we Wronowie i Kłodnicy z 1 łana kmiecego, oraz szlachta bez kmieci znana z nazwiska w liczbie 14 osób[3].

17 kwietnia 1831 r. rozegrała się tu bitwa powstania listopadowego, przegrana przez wojska polskie.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Wronów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  2. Studia z dziejów Bełżyc s.25-27 wyd. Towarzystwo Regionalne Bełżyc (2005)
  3. Wronów, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]