Złata Ogniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Złata Ogniewicz
Ilustracja
Złata Ogniewicz przy mównicy w Radzie Najwyższej Ukrainy, listopad 2015
Imię i nazwisko Inna Łeonidiwna Bordiuh
Pseudonim Złata Ogniewicz
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1986
Murmańsk, ZSRR
Pochodzenie Ukraina
Gatunki pop, jazz
Zawód piosenkarka
Aktywność od 2010
Współpracownicy
Mychajło Nekrasow (producent)[1]
Strona internetowa

Złata Ogniewicz (ukr. Злата Оґнєвіч; ros. Злата Огневич), właściwie Inna Łeonidiwna Bordiuh (ukr. Інна Леонідівна Бордюг; ros. Инна Леонидовна Бордюг, Inna Leonidowna Bordiug, ur. 12 stycznia 1986 w Murmańsku) – ukraińska piosenkarka, reprezentantka Ukrainy w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji w 2013 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w 1986 roku w Murmańsku położonym w północnej części Rosji[2]. Dorastała w Sudaku na Półwyspie Krymskim[2]. Jej ojciec był chirurgiem wojskowym na radzieckim okręcie podwodnym[3], a matka pracowała jako filolog, nauczycielka języka rosyjskiego i literatury[1].

Ukończyła kijowską Wyższą Szkołę Muzyczną im. Reinholda Glière'a na wydziale wokalistyki popowej[2]. Studiowała jazz w Kijowskim Instytucie Muzycznym[1].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Jest solistką Zespołu Pieśni i Tańca Ukraińskich Sił Zbrojnych[2]. W 2010 roku wystąpiła z utworem „Tiny Island” w ukraińskich eliminacjach do 55. Konkursu Piosenki Eurowizji[4]. 20 marca wystąpiła w finale selekcji[5] i zajęła piąte miejsce z wynikiem 30 punktów[6].

Złata Ogniewicz podczas występu w 58. Konkursie Piosenki Eurowizji, maj 2013

W 2011 roku po raz drugi uczestniczyła w krajowych eliminacjach eurowizyjnych, tym razem z utworem „The Kukushka”[7]. Wystąpiła w trzecim półfinale i awansowała do finału[8], w którym zaprezentowała się jako pierwsza w kolejności[9][10] i zajęła drugie miejsce z 29,42% głosów publiczności[11][12]. Po finale, z powodu oskarżeń widzów odnośnie do niesprawiedliwości przeprowadzenia głosowania jurorów[13], ukraiński nadawca wyszedł z inicjatywą przeprowadzenia 3 marca[13] dodatkowego finału, w którym miały wziąć zdobywczynie pierwszego, drugiego i trzeciego miejsca, czyli (obok Ogniewicz): Mika Newton (laureatka eliminacji) i Dżamała[14]. Finalistki wycofały się jednak z rywalizacji[15][16].

W 2011 roku zajęła pierwsze miejsce dla Ukrainy na festiwalu Crimea Music Fest w Jałcie[1]. W 2013 roku zakwalifikowała się z utworem „Gravity” do stawki finałowej ukraińskich eliminacji eurowizyjnych. 23 grudnia wystąpiła w finale, który ostatecznie wygrała[17][18], dzięki czemu została reprezentantką Ukrainy w 58. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Malmö[17]. We wtorek, 14 maja wystąpiła w pierwszym półfinale konkursu[19] jako siódma w kolekności[20] i z trzeciego miejsca awansowała do sobotniego finału[21][22][23]. Wystąpiła w nim jako dwudziesta druga[24] i zajęła trzecie miejsce po zdobyciu 214 punktów, w tym m.in. maksymalnych not 12 punktów od Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Chorwacji oraz Mołdawii[25]. Podczas występów na scenie towarzyszył jej Igor Wowkowiński, jeden z najwyższych ludzi na świecie[26], i chórzystka Cleveland Watkiss[26][27]. Po finale konkursu Ogniewicz zdobyła tytuł Eurovision’s Next Top Model 2013, który przyznali jej czytelnicy portalu WiwiBloggs – otrzymała 28,68% głosów[28].

30 listopada 2013 roku, wraz z Timurem Miroszniczenką, prowadziła finał 11. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci w Kijowie[29].

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2014 roku wzięła udział w wyborach parlamentarnych do Rady Najwyższej Ukrainy z listy Partii Radykalnej Ołeha Laszki[30], zostając posłanką VIII kadencji z ramienia tego ugrupowania. 22 grudnia 2015 roku ustąpiła ze stanowiska[31].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Najwyższe pozycje na listach Album
BEL
[32]
NL
[33]
2010 „Tiny Island”
2011 „The Kukushka”
2013 Gravity 51 50
„–” oznacza, że singel nie był notowany na danej liście.

Przypisy

  1. a b c d About Zlata Ognevich (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-09].
  2. a b c d Галина ГУЗЬО: Злата ОГНЄВІЧ: «Я зі свічкою біля Міки Ньютон не стояла...» (ukr.). W: ЗАТ [on-line]. wz.lviv.ua, 2011-06-07. [dostęp 2013-07-09].
  3. Злата Огневич: «Не вважаю Ані Лорак своїм конкурентом» (ukr.). W: Anturazh [on-line]. anturazh.com.ua, 2011-08-14. [dostęp 2013-07-09].
  4. Olena Omelyanchuk: Update: The Ukrainian entry for Oslo is still discussed (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-03-20. [dostęp 2013-07-09].
  5. Olena Omelyanchuk: Update: The list of participants in the Ukrainian final released (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-03-17. [dostęp 2013-07-09].
  6. Alyosha представить Україну на "Євробаченні-2010" (ukr.). W: Вівторок [on-line]. vidgolos.com, 2010-03-20. [dostęp 2013-07-09].
  7. Jarmo Siim: Ukraine goes for 5 semi-finals (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-10-16. [dostęp 2013-07-09].
  8. Marco Brey: Three more acts qualify in Ukraine (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2010-11-23. [dostęp 2013-07-09].
  9. Olena Omelyanchuk: 19 participants in the Ukrainian national final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-02-13. [dostęp 2013-07-09].
  10. Olena Omelyanchuk: Watch Live: Who will be the Ukrainian star for Düsseldorf? (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-02-26. [dostęp 2013-07-09].
  11. Olena Omelyanchuk: Ukraine: Angel in white (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-02-26. [dostęp 2013-07-09].
  12. Olena Omelyanchuk: Mika Newton confirmed as Ukrainian representative (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-03-02. [dostęp 2013-07-09].
  13. a b Alexandru Busa: UPD Ukraine: National final on March 3rd (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2011-02-28. [dostęp 2013-07-09].
  14. Olena Omelyanchuk: Ukraine: a new final! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2011-02-28. [dostęp 2013-07-09].
  15. Victor Hondal: Ukraine: Jamala withdraws from national final (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2011-03-01. [dostęp 2013-07-09].
  16. Alexandru Busa: Ukraine: Zlata Ognevich withdraws as well (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2011-03-02. [dostęp 2013-07-09].
  17. a b Olena Omelyanchuk: Zlata Ognevich is a happy winner in Ukraine (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2012-12-23. [dostęp 2013-07-09].
  18. Tomasz Piątkowski: Zlata Ognevich triumfuje!. W: OGAE Polska [on-line]. eurowizja.org, 2012-12-23. [dostęp 2013-07-09].
  19. Jarmo Siim: Draw results: Who's in which Semi-Final? (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-01-17. [dostęp 2013-07-07].
  20. Jarmo Siim: Eurovision 2013: Semi-Final running order revealed (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-03-28. [dostęp 2013-07-07].
  21. Eurovision Song Contest 2013 Semi-Final (1) (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-07].
  22. Jakov I. Leon: We have our first ten finalists! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-14. [dostęp 2013-07-07].
  23. Gordon Roxburgh: First reactions from the ten finalists (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-14. [dostęp 2013-07-07].
  24. Gordon Roxburgh: Dress Rehearsal for the Final! (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-17. [dostęp 2013-07-07].
  25. Eurovision Song Contest 2013 Grand Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-07-07].
  26. a b Marco Brey: Ukraine invites us to a surreal fantasy (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-10. [dostęp 2013-07-07].
  27. Olena Omelyanchuk: Zlata tells a Ukrainian fairytale (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv, 2013-05-06. [dostęp 2013-07-07].
  28. Wiwi Bloggs: ZLATA OGNEVICH IS EUROVISION’S NEXT TOP MODEL 2013 (ang.). W: Wiwi Bloggs [on-line]. wiwibloggs.com, 2013-05-25. [dostęp 2013-07-09].
  29. Sanjay (Sergio) Jiandani: Ukraine: Zlata Ognevich to host 2013 Junior Eurovision (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2013-09-30. [dostęp 2013-12-11].
  30. Виборчий список. Радикальна Партія Олега Ляшка (ukr.). cvk.gov.ua. [dostęp 2015-07-28].
  31. Головна > Склад і структура > Народні депутати України > Народний депутат України > Огнєвіч Злата Леонідівна (ukr.). itd.rada.gov.ua. [dostęp 2015-07-28].
  32. Discografie Zlata Ognevich (niderl.). ultratop.be. [dostęp 2013-07-09].
  33. Discografie Zlata Ognevich (niderl.). dutchcharts.nl. [dostęp 2012-07-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]