Zajezdnia tramwajowa przy ulicy Fortecznej w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zajezdnia Forteczna
Brama wyjazdowa z zajezdni.
Brama wyjazdowa z zajezdni.
Typ zajezdnia tramwajowa
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Lokalizacja Starołęka
Przewoźnik MPK Poznań
Data otwarcia 1980
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Zajezdnia Forteczna
Zajezdnia Forteczna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zajezdnia Forteczna
Zajezdnia Forteczna
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Zajezdnia Forteczna
Zajezdnia Forteczna
Ziemia52°22′05″N 16°55′59″E/52,368056 16,933056
Plan zajezdni Forteczna

Zajezdnia tramwajowa przy ul. Fortecznej (potocznie Forteca) – zajezdnia tramwajowa w Poznaniu obsługująca tramwaje MPK Poznań, zajmująca powierzchnię 2,9 hektara mieszcząca się w dzielnicy Starołęka. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział WS3 (do końca 2013 r. jako wydział S-3). Powstała w latach 1974–1980[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 70-tych XX wieku podjęto decyzję o budowie nowej zajezdni tramwajowej na Starołęce, przyczyną był znaczna rozbudowa miasta Poznania w kierunku wschodnim, oraz duża ilości taboru, dla którego zaczynało brakować miejsca w zajezdniach S1 oraz S2. 16 torów odstawczych zostało wybudowanych na wolnym powietrzu z tyłu terenu zajezdni, równolegle do dwóch hal naprawczych, warsztatu i myjni które znajdują się na początku. Dzięki takiemu układowi torów możliwe jest zawracanie wagonami w obrębie zajezdni poprzez hale naprawczo-przeglądowe oraz dobudowany w ostatnich latach dodatkowy objazdowy tor. Obiekt z założenia miał być zajezdnią tramwajową, jednak w latach 1980 – 1987 w halę naprawczą B wykorzystywano do przeglądów autobusów. W tym celu przykryto kanały naprawcze, otwarto świetliki w celu lepszej wentylacji i zdemontowano sieć trakcyjną. Serwisowane tam autobusy odstawiane były po drugiej stronie ul. Fortecznej w miejscu obecnej drukarni. Powrót tramwajów do hali B spowodowało wybudowanie niewielkiej hali na placu autobusowym[2]. Zajezdnia jest połączona z torowiskiem kolejowym leżącym tuż obok niej, połączenie to było wykorzystywane w czasie dostarczania wagonów Konstal 105Na. W budynku administracyjnym ma swoją siedzibę Ośrodek Szkolenia Zawodowego MPK Poznań[3]. Mieścił się tutaj także warsztat naprawczy przekształcony później w spółkę córkę MPK Poznań, Modertrans S.A.[4].

Obsługa linii[edytuj | edytuj kod]

Zajezdnia obsługuje linie:

Tabor liniowy[edytuj | edytuj kod]

Według stanu na 8 marca 2017 na stanie zajezdni znajdują się następujące pojazdy:

Zdjęcie Nazwa Początek eksploatacji Producent przewóz osób na wózkach  klimatyzacja przestrzeni pasażerskiej  Liczba składów
Konstal 105Na + Konstal 105NaD Konstal 105Na 1979 Konstal N N 27
Moderus Alfa Moderus Alfa HF07 2008 Modertrans Poznań N N 36
Moderus Alfa Moderus Alfa HF04 2008 Modertrans Poznań N N 4
Otwarcie PST do Dworca Zachodniego 08.JPG Moderus Beta MF 02 AC 2011 Modertrans Poznań T (25%) N 24
Modertrans/Tatra RT6 MF06 AC Modertrans/Tatra RT6 MF06 AC 1997 ČKD/Modertrans T (60%) N 14
Liczba składów 70
Udział składów niskowejściowych i niskopodłogowych 54,3%
Udział składów klimatyzowanych 0%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Wojcieszak: 120 lat komunikacji miejskiej w Poznaniu. Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2000, s. 79. ISBN 83-87847-27-5.
  2. „Przystanek”. Wydanie specjalne 28 listopad 2010, 2012. Marcin Jurczak – redaktor naczelny. Poznań: KMPS Poznań. ISSN 1730-6388. 
  3. MPK Poznań: Usługi dodatkowe (pol.). [dostęp 2012-12-10].
  4. Modertrans Poznań: Historia (pol.). [dostęp 2012-12-10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]