Zazdrość i medycyna (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zazdrość i medycyna
Gatunek

psychologiczny

Data premiery

1973

Kraj produkcji

Polska

Czas trwania

100 minut

Reżyseria

Janusz Majewski

Scenariusz

Janusz Majewski

Muzyka

Wojciech Kilar

Zdjęcia

Wiesław Zdort

Scenografia

Tadeusz Wybult, Ewa Braun

Kostiumy

Ewa Braun

Montaż

Elżbieta Kurkowska

Produkcja

Studio Filmowe „Tor”

Zazdrość i medycyna – polski fabularny film psychologiczny z roku 1973 w reżyserii Janusza Majewskiego, ekranizacja przedwojennej powieści Zazdrość i medycyna Michała Choromańskiego.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akcja filmu rozgrywa się w ciągu kilku dni w Krynicy, w latach 30. XX wieku, w okresie II Rzeczypospolitej. Podstarzały przemysłowiec Widmar podejrzewa swą młodszą, atrakcyjną żonę Rebekę, że zdradza go z doktorem Tamtenem – znanym chirurgiem i dyrektorem miejscowego szpitala. Po lekturze pamiętników byłej kochanki całkiem traci zaufanie do żony wskutek ujawnienia jej zagmatwanej i niemoralnej przeszłości. Ogarnięty manią zazdrości, usiłuje wszelkimi sposobami potwierdzić prawdziwość swych podejrzeń, będąc też coraz bliżej chęci zgładzenia lekarza. Za dużą sumę wynajmuje swego starego krawca Golda, by śledził Rebekę i w odpowiedniej chwili sprowadził go dla zaskoczenia kochanków. Cały plan udaremnia jednak nieprzewidziany wypadek; ostatecznie nie doczekawszy się potwierdzenia podejrzeń, Widmar zawierza miłosnym zapewnieniom żony, dochodząc do wniosku, iż jedynie uległ opętańczej zazdrości.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]