Zdunowice
Wygląd
Na mapach:
54°11′44″N 17°48′22″E/54,195556 17,806111
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
osada | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) |
77[2] |
Strefa numeracyjna |
58 |
Kod pocztowy |
83-320[3] |
Tablice rejestracyjne |
GKA |
SIMC |
0174970 |
Położenie na mapie gminy Sulęczyno ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kartuskiego ![]() | |
![]() |
Zdunowice (kaszub. Zdënejce) – osada kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno[4][5].
Wieś otoczona lasami nad jeziorem Suminko w pobliżu jeziora Sumino, stanowi sołectwo Zdunowice w którego skład wchodzą również miejscowości Małe Zdunowice, Ostrowite i Ogonki[6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Urodził się tutaj Antoni Bazyli Wandtke (ur. 13 września 1891, zm. 12 sierpnia 1978 w Katowicach) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
- Zobacz też:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 160679
- ↑ GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. (plik xlsx). Stan w dniu 31.03.2011 r..
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1601 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ GUS: Przeglądanie Krajowego Rejestru Teryt. [w:] Urzędowy Rajestr Teryt [on-line]. [dostęp 2020-08-05].
- ↑ MAiC. Rozporządzenie z dnia 13 grudnia 2012 r.. „[w:] (Dz.U. z 2013 r. poz. 200), ze zmianami w (Dz.U. z 2015 r. poz. 1636)”.
- ↑ Urząd Gminy Sulęczyno: Jednostki pomocnicze gminy Sulęczyno. [w:] BIP Urzędu Gminy Sulęczyno [on-line]. [dostęp 2020-08-05].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zdunowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 545 .