Zygmunt Kostkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Kostkiewicz
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1893
Gostynin
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 19151940
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 10 Pułk Strzelców Polskich
30 Pułk Strzelców Kaniowskich
49 Huculski Pułk Strzelców
45 Pułk Piechoty
Stanowiska dowódca kompani piechoty
dowódca batalionu piechoty
kwatermistrz pułku
II zastępca dowódcy pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Niepodległości

Zygmunt Kostkiewicz (ur. 1 kwietnia 1893 w Gostyninie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Michała i Antoniny z Maleńskich[1]. Absolwent szkoły handlowej w Petersburgu i szkoły oficerskiej w Moskwie. W latach 1915-1917 w armii rosyjskiej. Od 1917 był dowódcą kompanii w 10 pułku strzelców I Korpusu Polskiego. Od 1919 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w odsieczy Lwowa w szeregach 30 pułku Strzelców Kaniowskich, następnie brał wdział w wojnie z bolszewikami. Był trzykrotnie ranny.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana, a jego oddziałem macierzystym był nadal 30 pułk Strzelców Kaniowskich[2]. W 1927 roku został przeniesiony do 49 pułku piechoty w Kołomyi na stanowisko dowódcy batalionu. 18 lutego 1928 roku awansował na majora . Od 1930 roku w 45 pułku piechoty w Równem jako dowódca batalionu, a następnie kwatermistrz pułku[3]. W 1939 roku na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku[4]. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku.

W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Kozielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w lesie katyńskim. Figuruje na liście wywózkowej 023/3 z 9 kwietnia 1940 roku, poz. 93.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia pułkownika[5]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

13 grudnia 2017 roku wojewoda mazowiecki Zdzisław Sipiera wydał zarządzenie zastępcze w sprawie zmiany dotychczasowej nazwy ulicy Władysława Figielskiego w Gostyninie na „Ppłk. Zygmunta Kostkiewicza”[6].

 Osobny artykuł: Dekomunizacja.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • PL Epolet ppor.svg podporucznik
  • PL Epolet por.svg porucznik
  • PL Epolet kpt.svg kapitan - zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1031. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2]
  • PL Epolet mjr.svg major - 18 lutego 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 30. lokatą w korpusie oficerów piechoty
  • PL Epolet pplk.svg podpułkownik - ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 291.
  2. a b Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 55.
  3. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 31, 575.
  4. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 602.
  5. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  6. Dz.Urz. Woj. 2017 ↓, poz. 12010.
  7. M.P. z 1933 r. Nr 258, poz. 276.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]