Łęgowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łęgowo
Kościół pw. św.Mikołaja w Łęgowie
Kościół pw. św.Mikołaja w Łęgowie
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat gdański
Gmina Pruszcz Gdański
Liczba ludności 2850
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-031
Tablice rejestracyjne GDA
SIMC 0169236
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Łęgowo
Łęgowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łęgowo
Łęgowo
Ziemia 54°13′33″N 18°38′33″E/54,225833 18,642500Na mapach: 54°13′33″N 18°38′33″E/54,225833 18,642500

Łęgowo (niem. Langenau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Pruszcz Gdański nad rzeką Kłodawą przy drodze krajowej nr 91.

Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Łęgowo. W latach 1945-1998 miejscowość należała do województwa gdańskiego.

We wsi miał siedzibę Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji Gminy Pruszcz Gdański. 9 października 2009r. na terenie ośrodka otwarto Salę Kinowo-Teatralną im. Władysława Starewicza, ale w 2011 cały ośrodek został przeniesiony do Cieplewa; jego budynek natomiast przeznaczono na świetlicę wiejską.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś, lokowana w 1302 roku, aż do I rozbioru Polski była własnością oliwskich Cystersów (darowizna wojewody pomorskiego), a opiekę duszpasterską nad miejscową parafią cystersi sprawowali aż do ok. 1830 r. W latach 1773-1918 Łęgowo podlegało administracji zaboru pruskiego, w 1919 znalazło się na terenie Wolnego Miasta Gdańska. 1 września 1939 zostało włączone do niemieckiej III Rzeszy. Wiosną 1945 roku Łęgowo znalazło się ponownie w Polsce. W 1656 r. w rejonie miejscowości kwaterował król Jan Kazimierz. Swój obóz miał tu wcześniej założyć również król Stefan Batory. W II połowie XIX wieku Georg Friedrich Abegg oraz Johannes Carl Kiesow z Gdańska znaleźli tu szczątki mamuta. W 1897 w miejscowości znajdowały się trzy zajazdy. W 1925 r. miejscowość otrzymała własny herb, przedstawiający czarnego orła mieczowego z herbu Prus Zachodnich, posiadającego na piersiach dwie tarcze herbowe - pierwszą z herbem Gdańska, drugą - z trzema złotymi kulami pod koroną, nawiązującymi do patrona miejscowego kościoła św. Mikołaja.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport publiczny obsługiwany jest przez trójmiejską SKM oraz firmę Przewozy Regionalne za pośrednictwem przystanków w Cieplewie i w Różynach. Komunikację drogową zapewniają linie autobusowe nr 3 (Gdańsk - Pszczółki), 50 (Gdańsk - Tczew), 842 (Pruszcz Gdański - Łęgowo - Wojanowo - Jagatowo) oraz 844 (Pruszcz Gdański - Żuławka). Na północny zachód od Łęgowa znajduje się węzeł drogowy Rusocin (A1 i S6).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy kościół św. Mikołaja w Łęgowie zbudowany został przez oliwskich cystersów w stylu gotyckim w końcu XIV wieku. Zburzony w 1410 roku, został następnie odbudowany. W 1436 r. wzmiankowane zostało istnienie parafii. W latach 1582-1592 kościół znajdował się w rękach protestantów. W latach 1741-1765 proboszczem w Łęgowie był Iwo Roweder. Z jego inicjatywy w 1744 wzniesiono plebanię, hospicjum i obiekty gospodarcze, a w 1748r. w miejscu starego wybudowano na planie krzyża greckiego obecny jednonawowy kościół barokowy z transeptem i wieżą od frontu. Wieża ta, przebudowana po pożarze w 1862 roku do stanu obecnego, mieści dwa[1] XVII-wieczne dzwony (z 1625 i 1645), które – zrabowane i wywiezione do Niemiec w 1942 (jeden trafił do Viersen, a drugi do Augsburga) – wróciły na swoje miejsce w 2008[2]. W latach 1780-1799 tutejszym proboszczem był kompozytor ks. Urban Müller, a od kwietnia 1914 do maja 1915 miejscowym wikariuszem był ks. Bronisław Komorowski. Znajdujący się od 1741 w zwieńczeniu ołtarza głównego obraz Matki Boskiej jest kopią obrazu MB Rokitniańskiej. Od początku XXI wieku obraz znajduje się w centrum ołtarza. W 2008 kościół uzyskał status sanktuarium maryjnego.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. trzeci mały dzwon, sygnaturka z 1717, został w Niemczech przetopiony w latach 70.
  2. pruszczgdanski.naszemiasto.pl
  3. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 5 czerwca 2014.